To oni rządzili przedwojennym polskim kinem. Wspólnie zrealizowali scenografie do ponad 200 filmów wyprodukowanych w Polsce i w Niemczech. Odpowiadali za plastyczną stronę filmów Michała Waszyńskiego, Henryka Szaro, Józefa Lejtesa, Juliusza Gardana, Leona Trystana i innych znakomitości polskiego dwudziestolecia międzywojennego.
Projektowali scenografie do głośnych komedii w rodzaju "Antka Policmajstra", "Czy Lucyna to dziewczyna?" i "Piętro wyżej", ale nie bali się także mniej oczywistych wyzwań. To oni stali za projektami scenografii do "Halki" i "Pana Twardowskiego", w stworzonych przez nich wnętrzach rozgrywały się pierwsze filmowe "Dzieje grzechu", a także legendarny "Dybuk" według Szymona An-skiego.
Obaj byli architektami. Rotmil wykształcenie zdobył w Niemczech, gdzie spędził pierwsze lata swej zawodowej kariery, zaś Norris architekturę studiował zarówno w stołecznej Szkole Sztuk Pięknych, jak i na Politechnice Wiedeńskiej.
Kiedy Hitler doszedł do władzy, Rotmil na stałe przeniósł się do Polski i wraz z Norrisem założył firmę, która szybko zmonopolizowała filmowy rynek w Polsce. Po kilku latach ich współpraca została jednak przerwana – w 1938 roku Norris wyjechał bowiem do Bejrutu. Rotmil został w Warszawie, gdzie zginął w czasie drugiej wojny światowej. Norris, którego wojenne drogi zaprowadziły do Rumunii, w latach 50. został dyrektorem Teatru Narodowego w Bukareszcie.
Roman Wilhelm Mann (1911-1960)
