1944
W krakowskich Sukiennicach ogląda wystawę sztuki japońskiej ze zbiorów Feliksa „Mangghi” Jasieńskiego, która zafascynuje go do tego stopnia, że wiele lat później imieniem Mangghi nazwie założone przez siebie muzeum.
1946
W Radomiu zdaje małą maturę, a niedługo później projektuje pierwszą w życiu scenografię – do Antygony Sofoklesa i harcerskiej Gawędy o radosnej pracy w reżyserii Stanisława Gronkowskiego.
W wakacje składa dokumenty na krakowską Akademię Sztuk Pięknych, a podczas krakowskiej wizyty u swojego byłego nauczyciela Wiktora Langera zostaje aresztowany przez UB i wykupiony przez stryja Augustyna.
W październiku rozpoczyna studia jako wolny słuchacz na Wydziale Malarstwa i Rzeźby Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie. Studiuje w pracowni prof. Zygmunta Radnickiego.
W tym samym roku wstępuje do Związku Niezależnej Młodzieży Socjalistycznej. Dwa lata później, po jego likwidacji, wstąpi do Związku Młodzieży Polskiej.
1947
Po zdaniu egzaminu przed Państwową Komisją Weryfikacyjną zostaje pełnoprawnym studentem ASP.
1948
Jako student aktywnie działa i pracuje jako plastyk. Angażuje się w organizację Wystawy Ziem Odzyskanych i wykonuje zlecenia dla Muzeum Etnograficznego w Krakowie.
Wstępuje do Grupy Samokształceniowej założonej przez Andrzeja Wróblewskiego, wybitnego malarza młodego pokolenia.
1949
W pracowni Andrzeja Wróblewskiego po raz pierwszy ogląda jego cykl obrazów Rozstrzelania, przedstawiający ofiary wojny i będący „głosem tych, co pomarli”. Jest przekonany, że nigdy nie będzie tak dobrym malarzem jak Wróblewski i że to właśnie autor Rozstrzelań opowiedział wszystko, co Wajda chciałby wyrazić w swoich obrazach.
Decyduje się porzucić ASP na rzecz Szkoły Filmowej w Łodzi. Zostaje przyjęty od razu na drugi rok.