Ostatnie historie są kolejnym zbiorem opowiadań. Krótkie formy stają się powoli ulubionym gatunkiem Tokarczuk, która jest również pomysłodawczynią Międzynarodowego Festiwalu Opowiadania.
Po roku 2004 Olga Tokarczuk wydała dwie książki: Anna In w grobowcach świata (2006) oraz Bieguni (2007). Ta druga powieść została nominowana do Literackiej Nagrody Europy Środkowej ANGELUS, a także nagrodzona Nagrodą Literacką Nike 2008. W 2018 książka, której angielskie wydanie nosi tytuł Flights (tłum. Jennifer Croft), zdobyła prestiżową nagrodę Booker Prize.
Anna In w grobowcach świata, znacząco różna od reszty dorobku pisarki, powstała w międzynarodowej serii Mity. Uczestniczący w tym projekcie autorzy i autorki (m.in. Margaret Atwood czy – według zapowiedzi – Jacek Dukaj) piszą książki oparte na mitologicznych opowieściach. Olga Tokarczuk wzięła na warsztat sumeryjski mit o Inannie, władczyni urodzaju i wojny, udającej się do swojej siostry, bogini podziemia i śmierci, i niespodziewanie wracającej od niej do świata żywych. Możliwość tego powrotu uzyskana została za sprawą towarzyszki podróży bogini – Niny Szubur. Warunek umożliwiający powrót jest jednak bardzo surowy – Anna musi przyprowadzić do podziemi kogoś w zamian. Ofiarę ma stanowić jej dawny kochanek, ale połowę smutnego obowiązku pobytu w podziemiach bierze na siebie jego siostra.
Tym, co najbardziej zaskakuje w opisanej powieści, jest jednak nie odwoływanie się do mitologii, lecz powołanie do życia świata, w którym mit realizuje się w futurystycznym otoczeniu, przywołującym na myśl estetykę cyberpunku. Bohaterowie posługują się mapami holograficznymi, królestwo podziemi zostaje przedstawione, jako podziemia futurystycznego miasta, a Bogowie Ojcowie, których Nina Szubur prosi o pomoc, przypominają z kolei technokratów z jakiejś złowrogiej korporacji. Opisując Annę In... Przemysław Czapliński stwierdził, iż „Tokarczuk na tę jedną książkę wymyśliła gatunek, język i zupełnie nowy sposób mówienia”, co wydaje się wielkim hołdem dla zdolności kreacyjnych pisarki.
