SEPR Sample #2 – A_GIM | Artykuł

SEPR Sample #2 – A_GIM

agim_fot_promo.jpg, full-width, A_GIM, fot. materiały promocyjne, SEPR Sample #2 – A_GIM

A_GIM, który z sampli Studia Eksperymentalnego Polskiego Radia wyprodukował utwór techno, opowiada o egalitarności eksperymentu i przemyślanych nawiązaniach do przeszłości.

W 2018 roku Instytytut Adama Mickiewicza stworzył wraz z firmą Ableton darmową bibliotekę sampli opartą na nagraniach ze Studia Eksperymentalnego Polskiego Radia. Po dźwięki Elżbiety Sikory, Krzysztofa Knittla i Ryszarda Szeremety sięgnęło ponad 20 000 producentów muzycznych z całego świata. W maju 2019 IAM wraz z portalem The Quietus ogłosił konkurs na kompozycje wykorzystujące sample z SEPR.

Video embed

PRES Sampling #2 – A_GIM

W ramach obchodów stulecia odzyskania przez Polskę niepodległości IAM zamówił utwory stworzone na bazie sampli z SEPR. Wśród artystów, którzy zostali zaproszeni do tego projektu, znaleźli się m.in. Wojciech Kucharczyk, Natalia Zamilska, A_gim i legendarny niemiecki duet Mouse on Mars. Wkrótce będzie można ich posłuchać na łamach Culture.pl, na antenie Programu 3 Polskiego Radia oraz na stronie The Quietus. Słynny brytyjski magazyn muzyczny zaangażował się też w organizację otwartego konkursu, w ramach którego muzycy z całego świata będą mogli sięgnąć po archiwalne dźwięki ze Studia Eksperymentalnego. Przesłane kompozycje mogą trwać od trzech do sześciu minut. Będą one ocenione przez pięcioosobowe jury. Oceniający utwory będą brali pod uwagę przede wszystkim oryginalność w podejściu do tematu oraz brzmienia kompozycji, nawiązanie do estetyki i historii SEPR, a także produkcyjny poziom nadesłanego utworu. Na zwycięzców konkursu czeka nagroda pieniężna w wysokości 2000 euro.

Autorem techno utworu "SEPRENATION" jest Agim Dzeljilji, producent i klawiszowiec związany ze sceną wrocławską. W latach 90. był członkiem grającej artrockową elektronikę formacji Deliver, później współpracował z Noviką oraz zespołami Hurt i Husky. Od 2004 roku tworzy zespół Őszibarack, z którym nagrał cztery płyty długogrające i wystąpił na wielu festiwalach w Polsce i na świecie. Wraz z Igorem Pudło ze Skalpela i Jankiem Młynarskim współtworzył projekt Nervy, w którym brzmienia syntezatorów spotykały się z akustycznymi instrumentami. Jako A_GIM rozwija swoją działalność producencką i remikserską (interpretował m.in. utwory Noviki, Hey i Baascha).

Filip Lech: Jaki był twój pierwszy kontakt z twórczością Studia Eksperymentalnego Polskiego Radia?

A_GIM: Gdy chodziłem do szkoły muzycznej pierwszego stopnia, dostałem w prezencie od mamy "Mały informator muzyki XX wieku" Bogusława Schaeffera. Niewiele z tego zrozumiałem, miałem chyba sześć lat. Jednak wykresy, zdjęcia zaawansowanych urządzeń do generowania dźwięku, magiczne nazwiska wielkich kompozytorów, takich jak Stockhausen i Xenakis musiały zaprogramować mój mózg na tyle skutecznie, że całą dziecięco-młodzieńczą uwagę skupiłem na muzyce eksperymentalnej i elektronicznej.

Czy etos eksperymentu jest ci bliski? Na czym polega eksperymentalność muzyki elektronicznej w 2019 roku?

Na kilka lat porzuciłem swoje ambicje i ciągoty do to tzw. procesu poznawczego. Jestem rozczarowany swoim potencjałem intelektualnym, na chwilę obecną zadowalam się transponowaniem czystych emocji na język muzyki. Dzisiejsza technologia daje ogromne i nieograniczone możliwości eksperymentowania, każdemu nawet bardzo przeciętnie uzdolnionemu artyście. Eksperyment stał się egalitarny.

Czy muzyka stworzona w SEPR jest przestarzała, a może brzmi nowocześnie?

Czas wygładza bądź uszlachetnia niedokładności danego okresu, epoki. W przypadku SEPR mamy jednak do czynienia ze efektem pracy ludzi wybitnie świadomych, dla których często sam finisz nie był tak istotny, jak proces, dzięki któremu zdobywali wiedzę. To, co wtedy spędzało sen z powiek niejednemu technikowi, kompozytorowi, dziś sprowadza się często do bardzo prostych i szybkich zabiegów przy użyciu zaawansowanego oprogramowania. Z pewnością w tych nagraniach zaklęty jest "czar" tamtych lat, wrażliwości i pasji ludzi komponujących SEPR.

Jakie znaczenie ma dla ciebie historia i tradycja muzyki elektronicznej? Czy nawiązujesz do przeszłości w swojej muzyce?

Bardzo często i intensywnie. Nieznajomość kontekstu może ułatwić twórcze działania tylko za pierwszym podejściem. Potem ta nieznajomość wadzi. Bardzo często i świadomie sięgam po muzykę elektroniczną lat 70. Ze szczególnym upodobaniem na scenę niemiecką i francuską. Czerpię również z amerykańskiej, jak i polskiej awangardy lat 50., 60.

Wielu współczesnych twórców znacząco nawiązuje do przeszłości . Np. ostatnia album Efdemina – "New Atlantis" – na pierwszy rzut ucha wydaje się być dość unikalnym. Znając historię muzyki elektronicznej, możemy usłyszeć tam inspiracje muzyka z albumu "Irrlicht" (1972) Klausa Schulze. Oczywiście, nie widzę w tym niczego złego. Tworzymy ciągłość, która ewoluuje.

Który z twórców Studia Eksperymentalnego jest ci najbliższy?

Eugeniusz Rudnik, którego miałem zaszczyt wziąć na warsztat, przy okazji wydawnictwa podsumowującego jego twórczość, czyli przy "Miniaturach" (2015), tzw. "Kostce Rudnika" stworzonej przez Requiem Records. Bliska jest mi również twórczość Krzysztofa Knittla i Włodzimierza Kotońskiego.

Jaki jest twój ulubiony utwór z warszawskiego Studia?

Trudno mi wskazać jedną kompozycję. Działalność SEPR traktuję jako ważną dla naszej kultury całość. Gdybym musiał wybrać jeden utwór, kierują się kategoriami czysto estetycznymi, wybrałbym pewnie "Aelę" Kotońskiego.

Który dźwięk z paczki sampli SEPR najbardziej przypadł ci do gustu?

Fragmenty wycięte z muzyki Krzysztofa Knittla np. "Echo Drone" czy "Jammin".

Język Polish

sepr

muzyka współczesna

muzyka elektroniczna