W śródmieściu Rybnika, ale i w czterech innych jego dzielnicach (Paruszowiec-Piaski, Niedobczyce, Niewiadom, Chwałowice) od 2018 roku prowadzony jest program rewitalizacji, koncentrujący się głównie na działaniach społecznych. Nie pomija się jednak także kwestii estetyki przestrzeni i architektury. Od 1 czerwca 2024 roku w Rybniku istnieje park kulturowy "Centrum Starego Rybnika", obejmujący teren 120 hektarów. Koncepcja parku kulturowego zapisana jest w pochodzącej z 2003 roku ustawie o ochronie zabytków – bo jest jedną z metod ich ochrony, a decyzję o ustanowieniu parku kulturowego podejmuje rada gminy. W Rybniku w jego skład weszło historyczne centrum miasta z cenną zabudową z bardzo różnych epok (od reliktów średniowiecza, przez zabytki przemysłu z XIX wieku, secesyjne wille, po powojenny modernizm). "W granicach parku kulturowego chcieliśmy zawrzeć wszystko to, co jest cenne, co jest historią miejsca w pigułce, historią architektury, urbanistyki, historią różnych czasów" – tłumaczył latem 2024 roku Henryk Mercik, Miejski Konserwator Zabytków na III Forum poświęconym tematyce parków kulturowych w Galerii Sztuki Rzeczna w Rybniku. Ten rodzaj ochrony nie czyni każdego budynku na terenie parku zabytkiem, ale ma na celu dbałość tak o ich stan, jak i otoczenie, bo chroni też zieleń czy współczesne budynki i obiekty. Na terenie parku krajobrazowego reguluje się wielkość i rodzaj reklam, szyldów, tablic, ogrodzeń, nie można bez odpowiednich zgód m.in. wprowadzać zmian w kolorystyce budynków, rozbudowywać ich, zmieniać stolarki, ustawiać anten. Ochronie podlegają tereny zielone, osie widokowe, regulowany jest poziom hałasu czy natężenie oświetlenia. Mapę parku kulturowego "Centrum Starego Rybnika" z najcenniejszymi znajdującymi się na tym terenie obiektami można pobrać ze strony urzędu miasta.
