Na przełomie lat 20. i 30. radio wydawało się jednym z najważniejszych wynalazków. Stało się nie tylko metodą przekazywania informacji, ale budowania narodowej tożsamości, której odnowienie było przecież konieczne po okresie zaborów. Poprzez fale radiowe władze przekazywały propaństwowe komunikaty, tą samą drogą jednocześnie serwowano słuchaczom rozrywkę, kulturę, edukację. W 1933 roku swoje częstotliwości miały już rozgłośnie w Warszawie, Lwowie, Poznaniu, Wilnie, Katowicach, Krakowie, Pińsku, Łodzi i Toruniu, bo rozwój regionalnych rozgłośni był niezwykle ważnym elementem państwowej propagandy. Szczególnie tam, gdzie polskość była bardziej "wątła" – jak na Górnym Śląsku czy przy granicy z Prusami.
Polskie Radio. Rozgłośnia Pomorska w Toruniu, 1935, fot. https://audiovis.nac.gov.pl/Narodowe Archiwum Cyfrowe (NAC)
Z tego powodu siedziby radiostacji w Toruniu czy Katowicach otrzymały nieprzypadkowe formy. Oba gmachy, toruński zbudowany w 1934 roku i trzy lata młodszy katowicki – to przykłady najnowocześniej wówczas architektury modernistycznej. Siedzibę Polskiego Radia Toruń zaprojektował Antoni Dygat, architekt z Warszawy projektujący w duchu najbardziej awangardowej odmiany modernizmu – funkcjonalizmu. Przy toruńskiej realizacji bez wątpienia inspirował się dorobkiem Le Corbusiera, tworząc surową kompozycję z czterech przenikających się prostopadłościanów zdynamizowaną jedynie przypominającym rotundę portykiem wejściowym. Dziś budynek pełni funkcje mieszkalne, niestety w wyniku m.in. termomodernizacji stracił swój pierwotny wygląd. Oryginalną funkcję oraz formę zachowała natomiast siedziba Polskiego Radia Katowice, zbudowana przy ulicy Ligonia w 1937 roku według projektu Tadeusza Łobosa. I tu o powadze instytucji świadczy surowa, geometryczna bryła o równym rytmie okien. Nowoczesny charakter podkreśla szklany pion klatki schodowej czy wejście zlokalizowane we wciętym, poprzedzonym schodami narożu. Sięgnięcie po stylistykę modernizmu pokazuje, jak dużą rolę przywiązywano do radia w owym czasie – najnowocześniejsze wtedy formy architektury miały podkreślić postępowość i znaczenie tego medium dla regionu.