Nagroda im. Jana Cybisa przyznawana jest od 1973 roku przez Okręg Warszawski Związku Polskich Artystów Plastyków. Celem wyróżnienia jest uczczenie pamięci wybitnego malarza kolorysty Jana Cybisa, którego twórczość i działalność pedagogiczna wywarły znaczący wpływ na kształtowanie się polskiego środowiska artystycznego w powojennej Polsce. Jan Cybis był również głównym inicjatorem reaktywowania ZPAP po II wojnie światowej.
Nagroda przyznawana jest artystom malarzom za całokształt ich twórczości. Jest to najstarsza nagroda w dziedzinie sztuk plastycznych w Polsce, wręczana twórcom żyjącym, których malarstwo cechuje oryginalność i indywidualizm.
Za rok 2014 Kapituła w składzie: Tomasz Ciecierski, Jan Dobkowski, Ryszard Grzyb, Aleksandra Jachtoma, Łukasz Korolkiewicz, Robert Maciejuk, Bożenna Leszczyńska, Jarosław Modzelewski, Jadwiga Sawicka, Paweł Susid, Marek Sobczyk i Jacek Waltoś, przyznała Nagrodę im. Jana Cybisa Wojciechowi Fangorowi. Fangor jest autorem słynnych obrazów z charakterystycznymi kołami o niewyraźnych, zamglonych krawędziach, wywołujących efekty optyczne zbliżone do tych, jakimi operowała sztuka op-artu. Jest także twórcą grafik znajdujących się na stacjach drugiej linii warszawskiego metra.
Wojciech Fangor, "SM 34", 1974, fot. Muzeum Narodowe w Krakowie
Pierwszym laureatem Nagrody im. Jana Cybisa był Tadeusz Dominik (1973). Wśród pozostałych laureatów znajdują się m.in. Jacek Sempoliński (1977), Jan Lebenstein (1985), Jerzy Nowosielski (1988), Józef Czapski (1990). Leon Tarasewicz (1998) oraz Robert Maciejuk (2009). W ciągu czterdziestu lat wyróżniono sześć kobiet. Były to: Barbara Jonscher (1981), Erna Rosenstein (1996), Teresa Pągowska (2000), Jadwiga Maziarska (2001), Aleksandra Jachtoma (2003) oraz Jadwiga Sawicka (2013).
Źródła: ZPAP, Culture.pl, oprac. AS, 27.03.2015