Co istotne dla tożsamości twórczej Teraz Poliż – grupa, jak sama określa, "funkcjonuje na obrzeżach głównego nurtu" oraz "nie przynależy do żadnego miejsca i żadnej instytucji". Ten niestabilny model istnienia z jednej strony pozwala zachować niezależność, z drugiej owocuje niekiedy ciekawymi mariażami produkcyjnymi – czego przykładem może być "Lipa w cukrze" w reżyserii Magdy Szpecht (2019) zrealizowana w warszawskim Nowym Teatrze, instytucji o bardzo mocnej tożsamości i pozycji. "Lipa w cukrze" stanowiła efekt pracy zespołu badawczego (tworzyły go pedagożka i edukatorka seksualna Alicja Długołęcka, filozofka Aleksandra Hirszfeld i psychoterapeutka Agata Loewe), który podjął temat kobiecych fantazji seksualnych.
W 2020 roku pionierska grupa teatralna podjęła się pionierskiego zadania – stworzenia pierwszego polskiego słuchowiska (a ściślej – serialu podcastowego) o nieheteronormatywnej rodzinie. Do wyreżyserowania napisanej przez Weronikę Murek "Familii" zaprosiły Jakuba Skrzywanka. Słuchowisko powstało w odpowiedzi na narastające w Polsce ksenofobiczne i antyrównościowe nastroje. W tym samym roku we współpracy z Weroniką Szczawińską artystki Teraz Poliż stworzyły "Honor", spektakl-widmo, który ze względu na rzeczywistość pandemii obejrzały jedynie trzy zaprzyjaźnione osoby zajmujące się krytyką teatralną i które następnie stworzyły teksty i zdjęcia stanowiące dokumentację przedstawienia. W dniu planowanego streamingu spektaklu na stronie widniał komunikat, w którym twórczynie wyjaśniały, że trudne covidowe warunki były czynnikiem decydującym o nadaniu spektaklowi właśnie takiej "formy życia".
Sposób pracy Teraz Poliż wpisuje się w nurt twórczości kolektywnej i niehierarchicznej, w której odpowiedzialność za poszczególne elementy produkcji jest współdzielona. Jak zauważa Katarzyna Niedurny w artykule "Teraz Poliż, czyli jak założyć teatr feministyczny", horyzontalne podejście widoczne jest zarówno w podziale obecności scenicznej (role o podobnej wadze i "objętości"), jak i na poziomie pracy nad scenariuszem i koncepcją. Jak zauważa jednak autorka, dzielenie się pracą zwłaszcza na początku działalności grupy wynikało z niedostatków finansowych, które ograniczały pole manewru, jeśli chodzi o zatrudnianie innych twórczyń do pisania scenariuszy.
W 2015 roku ówczesna ministra kultury Małgorzata Omilanowska przyznała zespołowi nagrodę za całokształt twórczości i działalność na rzecz kobiet. Rok później Teraz Poliż otrzymało dwie główne nagrody na Gothenburg Fringe za spektakl "Whenever there are people to dance, until than we’re gonna" stworzony z fińską grupą Blaue Frau (spektakl prezentowany był w Polsce, Norwegii, Finlandii, Szwecji).
Źródła: terazpoliz.com.pl, noizz.pl, nietak-t.pl, grotowski.net, girlsroom.pl. Czerwiec 2020.
