Adriana Ferfecka - Życie i twórczość | Artysta

Sopranistka znana z występów na najważniejszych scenach Europy. Jej zróżnicowany repertuar jest bardzo szeroki i obejmuje partie skomponowane przez twórców XX-wiecznych, romantycznych, jak i klasycystycznych.

Zdjęcie nagłówka

Szerokość zdjęcia

bardzo duży obrazek (standard)

Podpis obrazka (umieszczony pod zdjęciem)

Adriana Ferfecka, fot. adrianafercecka.com / materiały prasowe artystki

Text positon (deprecated)

Center

W rodzinnej Legnicy o Adrianie Ferfeckiej zrobiło się głośno, kiedy była jeszcze nastolatką. Uczennica miejscowej Ogólnokształcącej Szkoły Muzycznej w klasach fortepianu i śpiewu po raz pierwszy stanęła w konkursowe szranki w 2009 roku – wpierw na Konkursie Wokalnym im. Mieczysława Karłowicza w Krakowie, potem na III Konkursie Wokalnym im. Barbary Kostrzewskiej w Rzeszowie, dwóch ogólnopolskich imprezach organizowanych z myślą o uczniach szkół średnich. W krakowskich zmaganiach zajęła II miejsce, konkurs w Rzeszowie wygrała. Miała wówczas zaledwie siedemnaście lat.

Video embed

NEUE STIMMEN 2015 - Semifinal: Adriana Ferfecka sings "Quel guardo il cavaliere", Don Pasquale

Poczuła się jak w swoim żywiole. Wychowana w rodzinie melomanów i od dziecka zakochana w śpiewie – podobno za sprawą otrzymanej w prezencie płyty Małgorzaty Walewskiej "Voce di Donna" – z pokorą przyjęła wyjaśnienia dorosłych, że jej głos musi jeszcze dojrzeć. Dlatego edukację muzyczną rozpoczęła od nauki gry na fortepianie – zapewne nie zdając sobie jeszcze sprawy, jak bardzo ta umiejętność przyda jej się w późniejszej karierze. Kiedy jednak uznała, że ma już coś do przekazania słuchaczom jako śpiewaczka, nie czekała ani chwili dłużej. Zachęcona pierwszymi sukcesami, postanowiła utorować sobie drogę na wymarzone sceny, uczestnicząc w tylu konkursach, do ilu tylko była w stanie się przygotować. Tremy nie bała się nigdy. Jak tłumaczyła dziesięć lat później w rozmowie z Lukrecją Jaszewską:

Text

jak jej nie mam, to się obawiam, że coś się nie uda. Ale to nie jest trema, która powoduje, że nie chcę wyjść na scenę. Wręcz przeciwnie. Pojawia się zdenerwowanie, ale też olbrzymia chęć zaśpiewania przed publicznością. Myślę, że to naturalna rzecz. Występujemy przecież na żywo, przed olbrzymią widownią. Nie mamy możliwości poprawki, powtórki. Nerwy są, lecz zmieniają się z występu na występ. Inaczej sobie też z nimi radzę. Za każdym razem na scenie czuję się coraz pewniej.

Trema Ferfeckiej – w połączeniu z niewątpliwym talentem – okazała się tak mobilizująca, że młodziutka sopranistka co kilka miesięcy zdobywała kolejne laury. W roku 2010 triumfowała na Konkursie Wokalnym im. Franciszki Platówny we Wrocławiu, otrzymała też I nagrodę na bydgoskim Konkursie im. Felicji Krysiewicz, zaś w 2011 roku wygrała ogólnopolski konkurs organizowany przez Państwową Szkołę Muzyczną I i II stopnia w Gliwicach. Rozpoczynając studia na Uniwersytecie Muzycznym Fryderyka Chopina w Warszawie, w klasie Jolanty Janucik, mogła już skupić się na tym, co w zawodzie śpiewaka najistotniejsze: na higienie głosu, doborze właściwego repertuaru, umiejętności radzenia sobie ze stresem i wyciągania właściwych wniosków z konstruktywnej, profesjonalnej krytyki.

Właśnie w latach studenckich Ferfecka zaprzyjaźniła się z pianistą Mischą Kozłowskim, z którym stworzyli niezwykle zgrany duet śpiewaczka/akompaniator. W 2022 roku, świętując dziesięciolecie ich współpracy artystycznej, Ferfecka wyznała w rozmowie z Jakubem Kuklą na antenie radiowej Dwójki: "Moglibyśmy godzinami analizować, co oznacza konkretna nuta, jak możemy coś zagrać, dodać od siebie. Pianista jest moim «trzecim uchem». Bardzo ważna dla wokalisty jest taka osoba, która przez cały proces nauki może powiedzieć, co jest nie tak, że słyszy, co idzie w złą stronę. Jedną z takich postaci zdecydowanie jest Mischa". Ta szczególna przyjaźń, dzięki której Ferfecka uświadomiła sobie prawdę lekceważoną przez wielu jej kolegów po fachu – że bez pianistów "śpiewacy nie istnieją" – przyczyniła się do wielu późniejszych sukcesów sopranistki, między innymi kolejnych zwycięstw, tym razem już w "poważnych" konkursach za granicą: między innymi na Międzynarodowym Konkursie dla Śpiewaków Operowych im. Ferruccia Tagliaviniego w Deutschlandsbergu w Austrii (2014), Konkursie "Le Grand Prix de l’Opera" w Bukareszcie (2014), Konkursie Śpiewu Klasycznego "DEBUT" w Weikersheim w Niemczech (2014) i Międzynarodowym Konkursie Operowym im. Ottavia Ziino w Rzymie (2014). W sezonie 2014/2015 Ferfecka była członkinią Akademii Operowej przy warszawskim TW-ON, w roku 2015 uczestniczyła w Projekcie dla Młodych Śpiewaków przy Salzburger Festspiele, a w latach 2015–2017 doskonaliła swoje umiejętności jako stypendystka Deutsche Oper w Berlinie. W Salzburgu wystąpiła w partii Rozyny w niemieckojęzycznej adaptacji opery Rossiniego "Der Barbier von Sevilla für Kinder" i doczekała się znakomitych recenzji, w których wychwalano krągłość jej sopranu, umiejętne prowadzenie głosu we wszystkich rejestrach oraz świeżość i klarowność koloratury. Na berlińskiej scenie śpiewała między innymi Zerlinę w "Don Giovannim" i Barbarinę w "Weselu Figara" Mozarta, Frasquitę i Micaëlę w "Carmen" Bizeta oraz Xanthe w "Miłości Danae" Ryszarda Straussa. W sezonie 2016/2017 zadebiutowała na deskach Teatro dell’Opera di Roma jako Korynna w "Podróży do Reims" Rossiniego. W kolejnym sezonie wystąpiła w roli Zuzanny w "Weselu Figara" w Teatro Lirico di Cagliari, w partii Nelli w "Giannim Schicchim" Pucciniego w De Nationale Opera w Amsterdamie, oraz jako Walentyna w "Wesołej wdówce" Lehára w weneckim Teatro La Fenice.

Format wyświetlania obrazka

standardowy (864px desktop)

Adriana Ferfecka jako Saffi w “Baronie cygańskim”, Opera i Filharmonia Podlaska, fot. Anatol Chomicz / Forum

Obrazek

adriana_farfecka_jako_saffi_w_baronie_cyganskim_w_operze_i_filharmonii_podlaskiej_fot_anatol_chomicz_forum-0471107386-s.jpg

Polskiej publiczności dała się poznać dopiero w listopadzie 2018 roku, debiutując z ogromnym sukcesem jako Mimi w "Cyganerii" Pucciniego w Operze Śląskiej w Bytomiu, pod batutą Bassema Akikiego. Dwa lata później, w samym środku pandemii, zaśpiewała Mimi pod tą samą batutą w Operze Wrocławskiej, u boku Piotra Buszewskiego w partii Rodolfa, we wznowionej i zrealizowanej w formie transmisji online inscenizacji Waldemara Zawodzińskiego. "Ada i Piotr to duet marzeń. Młodzi, piękni i piekielnie utalentowani. Mam nadzieję, że przedstawienia z ich udziałem będą zawsze pełne tej wspaniałej świeżości i naturalności, którą zaprezentowali w «Cyganerii»", komentował później ich występ Mariusz Kwiecień. Spektakl okazał się prawdziwym hitem sieci i w lutym 2021 skłonił oboje śpiewaków do występu w koncercie charytatywnym na rzecz artystów poszkodowanych przez pandemię. Wieczór – z Mischą Kozłowskim przy fortepianie – odbył się w nieczynnej już sali Nowy Świat Muzyki, działającej do niedawna w legendarnej warszawskiej kawiarni na rogu Świętokrzyskiej i Nowego Światu.

Prawdziwym tryumfem Ferfeckiej okazał się jednak występ w roli Mimi w "Cyganerii" wyreżyserowanej przez Barbarę Wysocką na deskach TW-ON (premiera 3 grudnia 2021). "Piękną kreację stworzyła Adriana Ferfecka, która postaci Mimi potrafiła dać wiele odcieni, śpiewając przy tym w sposób niewymuszony i swobodny", pisał Jacek Marczyński w "Rzeczpospolitej". Wiesława Kowalskiego zachwyciła "delikatnością, liryzmem i pięknie prowadzoną frazą, intonacyjnie i emisyjnie bez najmniejszego zarzutu". Krytykując chłodną i nadmiernie zdystansowaną wizję Wysockiej na łamach "Teatru", podkreśliłam, że "dogasająca iskierka ciepła i emocji rozbłysła tylko w śpiewie Adriany Ferfeckiej".

Ferfecka wróci jeszcze w tej partii na deski TW-ON, zadebiutuje też wkrótce w warszawskiej "Traviacie" w partii Violetty Valéry. Tymczasem – w wieku zaledwie 28 lat – zdążyła ugruntować swoją pozycję w międzynarodowym świecie opery doskonałym występem w roli Liu, u boku Evy Vesin jako okrutnej księżniczki w kontrowersyjnej produkcji "Turandot" w Rzymie, pod którą podpisał się chiński artysta Ai Weiwei (2022).

"Nie lubię słowa kariera", wyznała kiedyś Ferfecka. To dobrze rokuje. Jej dotychczasowe wybory kojarzą się bardziej z nieśpieszną podróżą artystyczną niż z bezwzględnym dążeniem do upatrzonego celu.

#opera

śpiewaczka operowa

opera polska