"The Silent Twins", reż. Agnieszka Smoczyńska

Anglojęzyczny debiut Agnieszki Smoczyńskiej to film brawurowy, ale pozbawiony duszy. Imponuje wyrafinowaną formą i reżyserską wizją, ale nie angażuje w opowiadają historię.

Nagrodzony Złotymi Lwami Festiwalu Filmowego w Gdyni obraz Agnieszki Smoczyńskiej jeszcze przed rozpoczęciem gdyńskiej imprezy wymieniany był wśród żelaznych faworytów konkursu głównego. Nie bez podstaw – Agnieszka Smoczyńska, jedna z najciekawszych autorek polskiego kina ostatniej dekady, stworzyła bowiem swój anglojęzyczny debiut, w jednej z głównych ról obsadziła gwiazdę "Czarnej pantery" Letitię Wright, a premiera "The Silent Twins" odbywała się podczas festiwalu w Cannes, wciąż najbardziej prestiżowej imprezy filmowej na świecie.

A jednak "The Silent Twins" zostawia wrażenie niedosytu i artystycznego niespełnienia. Opowiadając historię bliźniaczek, które pewnego dnia postanawiają zamilknąć, odcinając się w ten sposób od świata zewnętrznego, Smoczyńska buduje bowiem efektowną fasadę, za którą trudno dostrzec głębsze znaczenia i sensy. W "The Silent Twins" na pozór wszystko jest na swoim miejscu – wyrazista forma, styl, inscenizacyjna swada, świetne zdjęcia, scenografia, muzyka. A jednak – cytując Mickiewicza – "jest to gmach piękną architekturą stawiony, jak wzniosły kościół – ale Boga w nim nie ma".

Video embed

Silent Twins (2022) oficjalny zwiastun, w kinach od 21 października

Historia bliźniaczek wychowywanych w Walii lat 70’ uwodzi aurą tajemnicy, ale nie pozwala zbliżyć się do bohaterek, ani do głębokiego sensu tej historii. "The Silent Twins" są opowieścią o rasie, odrzuceniu, odmienności i niemożności komunikowania się ze światem, ale żadnemu z tych tematów nie pozwala się tu w pełni wybrzmieć. Formalny rozmach przesłania treść i sprawia, że film Smoczyńskiej okazuje się efektowną wydmuszką – obrazem, który obiecuje więcej, niż jest w stanie dać.

"The Silent Twins" pozostaje przy tym dowodem artystyczno-rzemieślniczego kunsztu reżyserki i jej współpracowników. Choćby Jakuba Kijowskiego, który ponownie stanął za kamerą, by stworzyć na ekranie świat wizualnie spójny, wyrazisty i stylistycznie dosadny. Wraz z Jagną Dobesz, nagrodzoną w Gdyni za najlepszą scenografię, stworzył obraz, który opowiada o emocjonalnych doświadczeniach bohaterek za pomocą kolorów, faktur i dobrze dobranych perspektyw.

"The Silent Twins" to wizualny majstersztyk: efektowny, ale pozbawiony efekciarstwa, niezwykle funkcjonalny plastycznie i zarazem niepodrabialny w swojej wizualnej osobności. W opowieści o milczących siostrach przemawia samo medium – zdjęcia, świetne animacje i znakomita muzyka Zuzanny Wrońskiej i Marcina Macuka. Bo Smoczyńska ma bardzo klarowną wizję stylu tej opowieści i tworzy na ekranie estetyczne cacko.

"The Silent Twins" w reżyserii Agnieszki Smoczyńskiej [galeria]

Styl wyświetlania galerii

wyświetl slajdy

Reżyserka wraca tu do swych ulubionych motywów: jak w "Córkach dancingu" mówi o siostrzanym pakcie przeciw światu, sięga po motyw erotycznej inicjacji i przemocy, który obecny był już w jej studenckiej etiudzie "3 Love", przywołuje temat uzależniającej fascynacji, który poruszała w "Aria Diva" i znów – jak w niedawnej "Fudze" – zagłębia się w odmętach zaburzonej psychiki bohaterek. "The Silent Twins" skupia wszystkie te wątki, motywy i tematy, udowadniając, że obecność Smoczyńskiej w tym projekcie ani przez chwilę nie była koniunkturalnym wyborem.

A jednak "Silent Twins" nie porusza. Nie sposób zbliżyć się do bohaterek, nie sposób z nimi współodczuwać. Oglądając historię bliźniaczek, można odnieść wrażenie uczestnictwa w estetycznie wyrafinowanej, ale tabloidowej opowieści o dwóch dziwaczkach: trochę groźnych, bardzo tajemniczych, ale zupełnie niezrozumiałych. I choć filmowa forma filmu powala, a festiwalowe laury mogą sugerować, że to niżej podpisany nie potrafi filmu Smoczyńskiej właściwie docenić, wbrew festiwalowym zaklęciom i środowiskowemu chciejstwu "The Silent Twins" niestety nie zachwyca. A dokładniej, jednocześnie zachwyca i pozostawia obojętnym.

"The Silent Twins". Reżyseria: Agnieszka Smoczyńska. Scenariusz: Andrea Seigel. Zdjęcia: Jakub Kijowski. Scenografia: Jagna Dobesz. Muzyka: Zuzanna Wrońska, Marcin Macuk. Występują: Letitia Wright, Tamara Lawrance. Premiera: 21.10.2022.