Sztuka ta brawurowo udała się także ilustratorce. Mimo że monochromatyczne obrazy przepełnione są melancholią, nie odczuwamy smutku czy niepokoju, raczej współczucie, troskę, ciekawość i zadumę. Nie sposób nie uśmiechnąć się na widok skaczącej na dziurawej trampolinie Bezwartościowości albo nie poczuć ulgi, gdy nad śpiącym w ciemnym lesie Strachem czuwa Odwaga. W tym wizualnym świecie nie ma zbyt wielu szczegółów. Graficzce wystarczy bohater i kilka rekwizytów, by stworzyć wciągającą historię. Wszystko rozgrywa się nie za pomocą przedmiotów, lecz przestrzeni: ta otwarta, nieokiełznana, jest domeną natury, z kolei kameralna, ograniczona ścianami pokoju i meblami jawi się jako bezpieczna, kojąca. Brak pustych miejsc, z którymi mogliśmy spotkać się w pierwszej książce, z pozoru pozbawia czytelnika oddechu, jednak dzięki temu nic go nie rozprasza i może przeżywać tę opowieść wszystkimi zmysłami.
Zając balansuje na granicy powagi i humoru, grozy i subtelności. Czarny, wyrazisty kontur ołówka momentami ustępuje miejsca miękkim przejściom, gdzieniegdzie przebijająca się biel nie stanowi kontrastu, ale dopełnienie wszechobecnej szarości. Podobnie jak w warstwie słownej, tak i wizualny skrót, minimalizm środków są na usługach mądrości i czułości przekazu.
Tę opowieść można wchłonąć na raz, dając się porwać wibrującym emocjom. Można też dawkować sobie historię o uczuciach – a w gruncie rzeczy o nas samych – wczytując się w pojedyncze słowa i symbole, delektując się nieoczywistymi skojarzeniami. Wydaniu pierwszej części towarzyszyła seria pocztówek "Komu wyślesz uczucia?" z pojedynczymi ilustracjami z książki. Chociaż dzieło Oziewicz i Zając "Co uczucia robią nocą?" jeszcze nie zaistniało w takiej formie, to również można je traktować jako przyjacielski list napisany do czytelnika w każdym wieku.
"Co uczucia robią nocą?"
Tekst: Tina Oziewicz
Ilustracje: Aleksandra Zając
Wydawnictwo Dwie Siostry, Warszawa 2023
Liczba stron: 66
ISBN: 978-83-8150-444-7
