Z cokołu na ławeczkę

tadeusz rozewicz portrety 7_5988738.jpg, small, Tadeusz Różewicz w Konstancinie przy tężniach, 2008 – bez pomnika, ale na ławeczce, fot. Janusz Drzewucki, Z cokołu na ławeczkę

#literatura

#muzyka

#film

#teatr

#sztuki wizualne

Moda na pomniki przechodzi znaczącą ewolucję. Ludzi wielkich, bądź tylko popularnych, coraz rzadziej widzimy na cokołach czy kolumnach. Pozując do pamiątkowej fotografii, nie stoimy u ich stóp, lecz zasiadamy z nimi ramię w ramię, poufale spoglądając im niekiedy prosto w oczy. Co w nich wyczytamy? To już zależy od tego, kto patrzy.

Ławeczka Haliny Poświatowskiej w Częstochowie

Pomnik Haliny Poświatowskiej w kształcie ławeczki został odsłonięty w 40. rocznicę śmierci poetki, 11 października 2007 roku przy Alei Najświętszej Marii Panny, w pobliżu Muzeum Pielgrzymowania i ulicy gen. Jana Henryka Dąbrowskiego w Częstochowie. Miasto pod Jasną Górą jest miejscem urodzin Haliny Poświatowskiej. Rzeźbiarz Robert Sobociński umieścił ją siedzącą na ławce parkowej. U stóp poetki przysiadł kot. Oparcie ławeczki wystylizowane jest na dwie powykrzywiane deski. Rzeźba pomnikowa została wykonana w brązie. Wśród płyt kamiennego chodnika umieszczono metalowy odlew tablicy upamiętniającej słynną częstochowiankę. Odsłonięcia ławeczki dokonał jej brat Zbigniew Myga wraz z prezydentem miasta Tadeuszem Wroną.

Ławeczka Poetów w Tarnowie

Ławeczka Poetów (Zbigniewa Herberta, Agnieszki Osieckiej i Jana Brzechwy) w Tarnowie, 2007, fot. Krzysztof Chojnacki / East News

Ławka pomnikowa, odsłonięta 3 grudnia 2004 roku przy ulicy Wałowej w Tarnowie. Powstała z inicjatywy Miejskiej Biblioteki Publicznej w Tarnowie i Wydziału Kultury Urzędu Miasta Tarnowa. Ławeczka ma formę kamiennego murku, wzniesionego na planie kwadratu, przykrytego płytą z polerowanego kamienia, na której z trzech stron przysiadły odlane w brązie postacie literatów, wybranych w plebiscycie czytelników Biblioteki Publicznej: Zbigniewa Herberta, Agnieszki Osieckiej i Jana Brzechwy. Obok postaci znajdują się metalowe skrzynki z tomikami ich poezji. Ławeczka jest dziełem tarnowskiego rzeźbiarza Jacka Kucaby (ur. 1961). Odsłonięciu ławeczki towarzyszył koncert prowadzony przez Magdę Umer.

Ławeczka Fryderyka Chopina w Hawanie

Pomnik Fryderyka Chopina na Plaza Vieja w Hawanie, fot. Taida Tarabula / Forum

Ławeczka Fryderyka Chopina została odsłonięta 11 grudnia 2010 na Plaza de San Francisco de Asis w stolicy Kuby. Dzięki pracom renowacyjnym rozpoczętym pod koniec lat 90. większość budynków otaczających plac, jak i Bazylikę Św. Franciszka z Asyżu, gruntownie odnowiono. Dookoła znajdują się kawiarenki, a na samym placu wzrok przyciąga biała fontanna. Autorem pomnika ławeczki Chopina jest Adam Myjak. Inauguracja ławeczki była jednym z donośniejszych akordów zamknięcia Roku Chopina 2010.

Ławeczka Marka Grechuty w Opolu

Rzeźba siedzącej postaci Marka Grechuty została odsłonięta 22 października 2008 na placu Kopernika, obok Collegium Maius Uniwersytetu Opolskiego, na Wzgórzu Uniwersyteckim. Autorem rzeźby jest Wit Pichurski (ur. 1975, absolwent Wydziału Rzeźby Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie, wykładowca Uniwersytetu Opolskiego). Odlew wykonał Wiktor Chalupczok. Inicjatorem realizacji ławeczki pomnika Marka Grechuty był historyk, profesor Stanisław Sławomir Nicieja. Pomnik przedstawia artystę siedzącego na ławce. Na oparciu ławki widoczne są liście dzikiego wina, przypominające tytuł jednej z piosenek Grechuty "W dzikie wino zaplątani".

Ławeczka Jana Karskiego w Tel Awiwie-Jafie

Ławeczka Jana Karskiego na Uniwersytecie w Tel Awiwie, fot. domena publiczna / Wikimedia Commons

Ławeczki Jana Karskiego – seria rzeźb pomnikowych autorstwa rzeźbiarza Karola Badyny poświęconych pamięci Jana Karskiego – powstały w latach 2002–2016: w Waszyngtonie (2002), Kielcach (2005), Nowym Jorku (2007), Łodzi (2009), Tel Awiwie-Jafie (2009), Warszawie (2013) i Krakowie (2016). Pierwsza ławeczka stanęła we wrześniu 2002 w Waszyngtonie na terenie kampusu Georgetown University. 2 marca 2009 została oblana farbą przez nieznanych sprawców. Druga ławeczka powstała w Kielcach na ulicy Sienkiewicza. Została uroczyście odsłonięta 22 kwietnia 2005. W lutym 2007 złomiarze odpiłowali laskę, na której opierała się prawa dłoń figury. Trzecią Ławeczkę Karskiego odsłonięto 11 listopada 2007 przy skrzyżowaniu nowojorskich ulic Madison Avenue i 37th Street, któremu przy tej okazji nadano nazwę "Jan Karski Corner". Czwarta ławeczka znajduje się w Łodzi od 19 sierpnia 2009 na szczycie Kopca Pamięci w Parku Ocalałych. Piąta ławeczka została odsłonięta 30 listopada 2009 przez ówczesnego marszałka Sejmu, Bronisława Komorowskiego na terenie uniwersytetu w Tel Awiwie. Szósta ławeczka została odsłonięta 11 czerwca 2013 w Warszawie w pobliżu Muzeum Historii Żydów Polskich. Siódma – 26 stycznia 2016 w Krakowie. Pomniki ławeczki różnią się drobnymi szczegółami:

Łódzka ławeczka jest wydłużona, oprócz postaci Karskiego może na niej usiąść osiem osób.
W Kielcach i Tel Awiwie obok Karskiego leży na ławce szachownica.
W Kielcach na płycie cokołu leży zmięty arkusz papieru.
W Waszyngtonie, Kielcach i Tel Awiwie Karski opiera lewą rękę na lasce.
W Warszawie ławka Jana Karskiego została zastąpiona przez wygodny dwuosobowy fotel, na którego poręczy leży książka. Jest wyposażona w aparaturę dźwiękową.
W Krakowie umiejscowiona jest przy ul. Szerokiej przed Synagogą Cmentarza Remuh.

"Akcja seryjnego «upamiętniania» Jana Karskiego odlewami ławeczkowymi jest głęboko niezgodna z Jego postawą życiową i poglądami, które jeszcze za życia nakazywały mu kategoryczne odrzucanie pomysłów utrwalania jego pamięci w formie «pomnikowej»" – napisali w oświadczeniu rozesłanym do organizatorów uroczystości przedstawiciele rodziny i Towarzystwa Jana Karskiego, uprzedzając, że na pewno nie pojawią się na uroczystości odsłonięcia pomnika w Krakowie. Karski "czuł duchową więź z narodem, który starał się podczas II wojny ratować, wypełniając swą misję w sposób kompletny, na miarę sił i możliwości. W narodzie tym nie ma tradycji stawiania pomników z ludzkimi postaciami. Nie ma takiego ani twórca Izraela Dawid Ben-Gurion, ani Golda Meir, ani Icchak Rabin. Jeżeli zatem w związku z czynem na rzecz tego narodu miałby być tak «honorowany» ktokolwiek, Jan Karski uznałby to za bluźnierstwo" – mówiła w wydaniu krakowskim "Gazecty Wyborczej" [27 stycznia 2016] dr Wiesława Kozielewska-Trzaska, bratanica i córka chrzestna Karskiego.

Ławeczka Nikifora w Krynicy

Pomnik Nikifora Krynickiego (Epifaniusza Drowniaka) – odsłonięty w Krynicy 9 września 2005. Pierwszy komitet budowy pomnika Nikifora powstał w latach dziewięćdziesiątych pod przewodnictwem prałata Mirona Mychajłyszyna, proboszcza parafii greckokatolickiej w Krynicy. Zamierzano powierzyć realizację lwowskiemu rzeźbiarzowi Serhijowi Oleszko. Z powodu braku środków finansowych nie doszło jednak do realizacji. Z nową inicjatywą wystąpił opiekun Nikifora – Marian Włosiński w roku 2004 po premierze filmu "Mój Nikifor" w reżyserii Krzysztofa Krauzego. Tym razem realizacja zbiegła się w czasie ze 110. rocznicą urodzin Nikifora. Autorem zrealizowanego projektu pomnika jest krakowski rzeźbiarz prof. Czesław Dźwigaj. Projekt został wybrany do realizacji przez siedmioosobowe polsko-łemkowskie jury spośród trzech projektów: Czesława Dźwigaja, Serhija Oleszki ze Lwowa i Mychajła Kołodki z Użhorodu. Pomnik przedstawia malarza siedzącego z pędzlem w dłoni na murku przy krynickim deptaku w towarzystwie psa. Do inicjatywy przyłączyło się Stowarzyszenie Łemków. Władze miejskie poparły inicjatywę i pokryły część kosztów. Prof. Czesław Dźwigaj zrzekł się honorarium za projekt i zadeklarował częściowe sfinansowanie jego realizacji. Pomnik według projektu Serhija Oleszki odsłonięto we Lwowie na Placu Muzealnym koło kościoła Dominikanów w roku 2006.

Ławeczka Czesława Niemena w Świebodzinie

Ławeczka Czesława Niemena w Świebodzinie znajduje się na placu Jana Pawła II. Została odsłonięta 20 czerwca 2009 w obecności rodziny artysty. Inicjatorem stworzenia ławeczki-pomnika było Stowarzyszenie Pamięci Czesława Niemena. Fundusze na realizację przekazały władze miasta i powiatu świebodzińskiego, a także wielu sponsorów prywatnych. Projektantem i wykonawcą pomnika jest rzeźbiarz Robert Sobociński. Postać Czesława Niemena siedzi swobodnie na ławce, której oparcie tworzy pięciolinia nutowa.

Ławeczka Jimiego Hendriksa w Dąbrowie Górniczej

Uroczystość odsłonięcia ławeczki Jimiego Hendrixa w Dąbrowie Górniczej z udziałem sobowtórów Lecha Wałęsy, Chucka Norrisa i Elvisa Presleya, 2012, fot. Bartłomiej Barczyk / Agencja Gazeta — Uroczystość odsłonięcia ławeczki Jimiego Hendriksa w Dąbrowie Górniczej z udziałem sobowtórów Lecha Wałęsy, Chucka Norrisa i Elvisa Presleya, 2012, fot. Bartłomiej Barczyk / Agencja Gazeta

Rzeźba pomnikowa odsłonięta 20 września 2012. Jej autorem jest rzeźbiarz z Dąbrowy Górniczej Andrzej Szczepański. Ławeczka znajduje się w centrum miasta w pobliżu Pomnika Bohaterów Czerwonych Sztandarów i Pałacu Kultury Zagłębia. W roku 1990 postanowiono wysadzić w powietrze wzniesiony w roku 1970 Pomnik Bohaterów Czerwonych Sztandarów. Wywiercono nawet otwory na materiał wybuchowy. Wtedy młodzież Dąbrowy Górniczej przemianowała rzeźbę na pomnik muzyków Jimiego Hendriksa i Kurta Cobaina. Na cokole umieszczono tablicę z napisem: "Jimiemu Hendriksowi, Kurtowi Cobainowi. Make love not war. War is over. Wszystkim, którzy kochają wolność". Rzeźbę pomalowano w symbole subkultury młodzieżowej. Pomnik ocalał i nadal pozostał miejscem spotkań. W 2012 roku obok kamiennego pomnika stanęła odlana z brązu rzeźba przedstawiająca Jimiego Hendriksa grającego na gitarze. Odsłonięcia pomnika dokonali sobowtórzy: Lecha Wałęsy, Chucka Norrisa i Elvisa Presleya. Na oparciu ławki pojawił się napis przeniesiony z tablicy na pomniku Bohaterów Czerwonych Sztandarów.

Ławeczka Wisławy Szymborskiej w Kórniku

Ławeczka Szymborskiej, fot. Fundacja Wisławy Szymborskiej

Wisława Szymborska nie godziła się za swego życia na pomniki, a jednak w miejscowości, z której pochodzi można spacerować jej aleją, a także usiąść na poświęconej noblistce ławeczce pomniku. Pomnik ławeczkę Wisławy Szymborskiej odsłonięto 29 czerwca 2013 roku, na kilka dni przed 90. rocznicą urodzin poetki. Wisława Szymborska urodziła się w Kórniku 2 lipca 1923 roku, gdzie jej ojciec Wincenty Szymborski był zarządcą dóbr hrabiego Władysława Zamoyskiego. Po 1996 roku, gdy poetka otrzymała nagrodę Nobla, na ścianie budynku, w którym mieszkali Szymborscy umieszczono tablicę pamiątkową. 90. rocznica urodzin noblistki zmobilizowała władze samorządowe miasta do wystawienia pomnika w formie ławeczki. Autorami rzeźb są Piotr Mastalerz i Dawid Szafrański. Pomnik noblistki to ławeczka, na której siedzi kot, ze słynnego wiersza poetki "Kot w pustym mieszkaniu". Wisława Szymborska stoi uśmiechnięta z boku ławeczki, w płaszczu i kapeluszu. W prawej ręce poetka trzyma z tyłu kartę z tytułem wiersza, a fragmenty wiersza są na kartach, na których siedzi kot. "Umrzeć – tego nie robi się kotu. Bo co ma począć kot w pustym mieszkaniu…". Jest to pierwszy na świecie pomnik Wisławy Szymborskiej.

Ławeczka ks. Jana Twardowskiego w Warszawie

Uroczyste odsłonięcie ławeczki ks. Jana Twardowskiego w Warszawie i pierwsi użytkownicy, 2013, fot. Monika Bajkowska / Forum

Pomnik ks. Jana Twardowskiego usytuowany jest przy Krakowskim Przedmieściu w Warszawie w pobliżu kościoła sióstr Wizytek. Autorem rzeźby plenerowej wykonanej w brązie jest rzeźbiarz Wojciech Gryniewicz. Powstawała ona przez siedem miesięcy i waży 380 kg. Fundatorem pomnika jest Instytut Papieża Jana Pawła II i Związek Powstańców Warszawskich. Na pomnik, oprócz całopostaciowej rzeźby ks. Twardowskiego, składa się również ławeczka, na której można usiąść, nacisnąć specjalny klawisz i posłuchać nagrań kilku wierszy, które mówi sam autor. Na ławeczce widnieje cytat jednego z nich: "Można odejść na zawsze, by stale być blisko" – ks. Jan Twardowski. Odsłonięcia pomnika dokonali 10 października 2013 szef Kancelarii Prezydenta RP Jacek Michałowski i wiceprezydent Warszawy Jacek Wojciechowicz. W uroczystości wzięli udział między innymi: metropolita warszawski kard. Kazimierz Nycz, wojewoda mazowiecki Jacek Kozłowski, minister Jan Stanisław Ciechanowski, Maja Komorowska, Anna Nehrebecka, Anna Hozakowska (Związek Powstańców Warszawy), ks. Aleksander Seniuk (Rektor Klasztoru Sióstr Wizytek). Podczas uroczystości wiersze recytowali aktorzy: Anna Seniuk, Agnieszka Grochowska i Cezary Żak.

Ławeczka Bolesława Prusa w Nałęczowie

Pomnik Bolesława Prusa w Nałęczowie, odsłonięty 20 października 2002, jest dziełem rzeźbiarzy: Stanisława Strzyżyńskiego, ur. 1923 w Kaliskach, woj. wielkopolskie i jego syna Zbigniewa Strzyżyńskiego, ur. 1955 w Nałęczowie. Pomnik w postaci ławki odlanej z brązu znajduje się w parku zdrojowym przed Pałacem Małachowskich. Przedstawia postać pisarza w meloniku, z dłonią opartą na książce. Prus przyjeżdżał do Nałęczowa przez 28 lat. Tutaj pisał "Lalkę", "Emancypantki", "Placówkę", do której zbierał materiały w okolicznych miejscowościach, a także swoje cotygodniowe kroniki, które rozsławiały w kraju nałęczowski kurort. Uzdrowisko już wcześniej upamiętniło związki pisarza pomnikiem w parku zdrojowym. W Pałacu Małachowskich, znajduje się jedyne w Polsce Muzeum Bolesława Prusa, otwarte w 1961 roku, z bogatym zbiorem jego utworów i pamiątek osobistych. Z inicjatywą postawienia w parku literackiej ławeczki wystąpił w 2000 roku lokalny tygodnik "Gazeta Puławska", na łamach której ideę pomnika propagował red. Mieczysław Kościński.

Ławeczka Józefa Mehoffera w Turku

Ławka pomnikowa, zlokalizowana w Turku przy placu Henryka Sienkiewicza, na rogu ul. Kaliskiej, przy hotelu Arkady. Józef Mehoffer jest związany z Turkiem, jako autor polichromii, obrazów olejnych i projektów witraży kościoła Najświętszego Serca Pana Jezusa przy placu Sienkiewicza (1932–1939). Został także honorowym obywatelem miasta. Autorką projektu ławeczki była Maja Brzyska i była to praca dyplomowa Zespołu Szkół Plastycznych z Koła. W uroczystym odsłonięciu uczestniczyli między innymi wnuk artysty – Ryszard Mehoffer, Maria Sokół-Augustyńska (konserwator dzieł sztuki z Krakowa), Małgorzata Przysiecka i Agata Koszczan (asystentka prof. Eugeniusza Wańka – współpracownika Mehoffera). Aktu oddania ławeczki do użytku dokonali burmistrz Turku – Zdzisław Czapla, starosta turecki – Ryszard Bartosik, dyrektor Zespołu Szkół Plastycznych w Kole – Krzysztof Pawlak oraz ks. dr Krzysztof Kamiński z lokalnej parafii Najświętszego Serca Pana Jezusa. Projekt sfinansowało miasto Turek. Pomnik jest jednym z przejawów strategii promocyjnej miasta, która odbywa się pod hasłem Turek – miasto w klimacie Mehoffera. Jest to pierwszy monument w Polsce upamiętniający artystę.

Ławeczka Agnieszki Osieckiej w Warszawie

Pomnik Agnieszki Osieckiej na Saskiej Kępie w Warszawie, fot. Piotr Kala / Reporter

Pomnik Agnieszki Osieckiej w Warszawie znajduje się w dzielnicy Praga-Południe, na Saskiej Kępie przy skrzyżowaniu ul. Francuskiej i ul. Obrońców przed kawiarnią Rue de Paris. Został odsłonięty 19 maja 2007 o godzinie 14.45 w czasie święta Saskiej Kępy. Rzeźba autorstwa Dariusza i Teresy Kowalskich odlana została w Starachowicach po trwających rok pracach. Pomnik przedstawia poetkę siedzącą przy stoliku, z nogą założoną na nogę, w spódnicy i butach na obcasach, z upiętymi włosami, patrzącą wprost przed siebie. Na stoliku przed nią widać porozrzucane kartki z tekstami piosenek. Rzeźba stoi na terenie kawiarni, gdzie każdy może przysiąść przy pomniku. Kawiarnia, przed którą umieszczony jest pomnik mieści się w miejscu, gdzie za życia artystki znajdowała się drogeria. Sama artystka bywała w kawiarniach znajdujących się nieopodal skrzyżowania: Sax na Francuskiej 31 i Café Sułtan na Obrońców.

Ławeczka Gustawa Holoubka w Międzyzdrojach

Ławka pomnikowa Gustawa Holoubka w Międzyzdrojach jest dziełem rzeźbiarza Michała Selerowskiego, absolwenta warszawskiej Akademii Sztuk Pięknych, autora dwóch innych ławeczek: Hanki Bielickiej w Łomży i dr Józefa Psarskiego w Ostrołęce. Została odsłonięta 3 lipca 2008 w obecności małżonki aktora, Magdaleny Zawadzkiej i jego syna, Jana Holoubka. Przedstawia Gustawa Holoubka odpoczywającego na ławce stojącej przy nadmorskiej promenadzie. Na oparciu ławki wyryty został autograf aktora.

Ławeczka Stefana Żeromskiego w Siedlcach

W Siedlcach przed Miejską Biblioteką Publiczną miejską w dniu 12 maja 2011 roku został odsłonięty pomnik ławeczka Stefana Żeromskiego – pisarza, społecznika i bibliotekarza, związanego z miastem. W latach młodości w roku od 2 grudnia 1889 roku do 17 sierpnia 1890 roku pracował w majątku ziemskim jako guwerner w Łysowie koło Siedlec, a w 1913 roku poślubił siedlczankę Annę Zawadzką. Przywiązanie i sentyment do Siedlec pisarz ujął w swojej powieści "Przedwiośnie", gdzie głównym bohaterem jest Cezary Baryka, syn Seweryna Baryki i Jadwigi Dąbrowskiej, "rodem z Siedlec", która gdziekolwiek by się nie znajdowała, myślami i wspomnieniami zawsze była w Siedlcach. Jego córka Monika Żeromska, sentymentalnie wracała w rodzinne strony, w poszukiwania zapamiętanych miejsc i ducha minionego czasu. W latach 1964 i 1969 odwiedzała Miejską Bibliotekę Publiczną. Pomnik został wykonany przez prof. Stanisława Strzyżyńskiego, artystę rzeźbiarza z Nałęczowa.

Ławeczka Artura Rubinsteina w Łodzi

Pomnik Artura Rubinsteina jest częścią Galerii Wielkich Łodzian, zaludniającą od 1999 roku ul. Piotrkowską. Są to wykonane w brązie rzeźby plenerowe, stojące na chodnikach, upamiętniające sławne osoby związane z miastem. Pomnik został odsłonięty 23 września 2000 roku z okazji Światowego Spotkania Łodzian. Autorem projektu jest Marcel Szytenchelm. Pomnik ustawiono przed kamienicą przy Piotrkowskiej 78, gdzie znany pianista niegdyś mieszkał. Odlana z brązu figura przedstawia Artura Rubinsteina we fraku, siedzącego przy fortepianie z dłońmi opartymi na klawiaturze. Podniesiona klapa instrumentu przypomina ptasie skrzydło. Obok położono klucz wiolinowy. Przeciw ustawieniu pomnika w tym kształcie protestowała rodzina Artura Rubinsteina. Córka artysty Eva Rubinstein w imieniu rodziny wystosowała pisma protestacyjne do Urzędu Miasta Łodzi i Kancelarii Premiera RP, twierdząc, że forma pomnika i jego niska wartość artystyczna obraża pamięć artysty. Eva Rubinstein ze względu na obecność pomnika odmawiała przez sześć lat przyjazdu do Łodzi na uroczystości poświęcone swojemu ojcu. Wśród artystów plastyków i środowiska muzycznego w Łodzi rzeźba również wywołała liczne kontrowersje. Są plany usunięcia istniejącego pomnika i umieszczenie w jego miejscu wartościowszego artystycznie dzieła poświęconego artyście. Pierwotnie, po wrzuceniu monety do mechanizmu ukrytego we wnętrzu pomnika, urządzenie odtwarzało losowo Koncert f-moll Chopina, Koncert fortepianowy b-moll Czajkowskiego, Walc cis-moll Chopina lub Polonez As-dur Chopina. Jednak po interwencjach firmy Sony BMG, która domagała się tantiem za odtwarzane utwory, fortepian zamilkł.

Ławeczka Tadeusza Różewicza (której nie ma)

Niektórzy ludzie sztuki nie życzą sobie ławeczek na swoją cześć. Obok bliskich Jana Karskiego, podobnie zareagował Tadeusz Różewicz. Taką wolę wyraził w swoim tomiku "to i owo" z 2012 roku, posługując się w tym celu rysunkiem "13 ławeczek ku czci TR". Pomysł ten miał swoje źródło w propozycji prezydenta Wrocławia, żeby uczcić poetę ustawieniem ławki z jego postacią w odlewie z brązu. Mistrz pióra zareagował w sobie właściwy, groteskowo-prześmiewczy sposób. Wydał "przepisy dotyczące molestowania ławeczek". Zaprojektował odpowiednie tablice ("Proszę nie siadać, jeśli masz wzdęcia", etc.). Z zasiadania obok swego pomnikowego odzwierciedlenia wykluczył ponadto: osoby powyżej stu kilogramów, wymiotujących pijaków, panienki z komórką, goglem (laptopem), koglem moglem, poetów pisujących wiersze i kombatantów wspominającym walki pod Grunwaldem. W przeciwieństwie do nich, jak też "srających i szczających psów", mile widziałby natomiast koszykarki, siatkarki i tenisistki.