Content anchor

Wisława Szymborska

Wisława Szymborska, fot. Piotr Guzik / Fotorzepa / Forum
Wisława Szymborska, fot. Piotr Guzik / Fotorzepa / Forum

Poetka i eseistka. Laureatka literackiej nagrody Nobla za rok 1996. Urodziła się 2 lipca 1923 r. w Bninie pod Poznaniem - według metryki, bo rodzinne przekazy wskazują Kórnik - związana całe życie z Krakowem, gdzie studiowała, mieszkała i pracowała. Zmarła 1 lutego 2012 tamże.

Celebrytka mimo woli

Dorobek poetycki Szymborskiej, ilościowo skromny - opublikowała ok. 350 wierszy - od trzeciego, popaździernikowego tomu "Wołania do Yeti" (1957) do pośmiertnie wydanego "Wystarczy" (2012), zawsze znajdował uznanie krytyki i czytelników.

Wisława Szymborska na gali z okazji przyznania Nagrody Nobla, Town Hall, Sztokholm, 1996, fot. Soren Andersson / AP / East News
Wisława Szymborska na gali z okazji przyznania Nagrody Nobla, Town Hall, Sztokholm, 1996, fot. Soren Andersson / AP / East News

Najbliższe otoczenie zapamiętało ją jako osobą skromną, ceniącą spokój. Nie uznawała pytań ingerujących w czyjąkolwiek prywatność, ani nie uważała za stosowne mówić o sobie. Źle znosiła wszelkie ostentacje czy celebry, stąd też ogłoszenie jej laureatką literackiego Nobla, kiedy to w miesiąc musiała udzielić więcej wywiadów, niż przez całe poprzednie życie, stanowi w jej życiu cezurę, nazywaną przez przyjaciół "tragedią sztokholmską".

 
Poetka nie lubiła rozmów o literaturze czy tajnikach poetyckiego warsztatu, wychodząc z założenia, że autor powinien się wypowiadać wyłącznie w swoich utworach. Emanujące z tekstów Szymborskiej pierwszorzędne poczucie humoru towarzyszyło jej na co dzień. Przejawiało się choćby w obdarowywaniu przyjaciół i znajomych kartkami z dowcipnymi kolażami własnej roboty lub loteryjkami, w których fantami były drobne upominki, najczęściej rozkosznie kiczowate.

"Życie miałam właściwie szczęśliwe, jednak było w nim wiele śmierci, wiele zwątpień. Ale oczywiście, ja o sprawach osobistych mówić nie chcę, a też nie lubiłabym, żeby mówili inni - ujawniła poetka Annie Bikont i Joannie Szczęsnej, autorkom albumu 'Pamiątkowe rupiecie, przyjaciele i sny Wisławy Szymborskiej' (1997). - Ja mam do ludzi inną twarz, dlatego pokazują mnie od strony anegdotycznej, jako osobę wesołą, która nic, tylko wymyśla gry i zabawy. […] jak mam zapaści, zmartwienia, to do ludzi nie wychodzę."

Dzieciństwo i młodość

Wisława Szymborska, 2003, fot. Anna Kaczmarz / Reporter / East News
Wisława Szymborska, 2003, fot. Anna Kaczmarz / Reporter / East News

Wisława to drugie imię Szymborskiej. Na pierwsze miała Maria, w zdrobnieniu (od Marychna) Ichna. Talent poetycki Ichny ujawnił się w latach dziecięcych, kiedy to za wierszyk, koniecznie zabawny, ojciec obdarowywał ją drobną monetą.

Ojciec, Wincenty Szymborski pracował jako zarządca dóbr hrabiego Władysława Zamoyskiego, początkowo w Zakopanem, gdzie leczył płuca. Kolejna choroba, tym razem serca, zmusiła go do opuszczenia gór. Wraz z żoną, Anną Marią z domu Rottermund i córką Nawoją przeniósł się do Kórnika, gdzie przyszła na świat jego druga córka, Wisława. Po śmierci hrabiego w 1924 r., Szymborscy przenieśli się do Torunia, a pięć lat później do Krakowa.

Z podwawelskim grodem poetka związała resztę swojego życia. Uczęszczała do Gimnazjum Sióstr Urszulanek, a podczas wojny uczyła się na tajnych kompletach i zdała maturę w 1941 r.. Chcąc uniknąć wywózki do Rzeszy, w 1943 r. została urzędniczką na kolei.

Niezwykły talent plastyczny pozwolił jej zilustrować nowe wydanie podręcznika "First steps in English" Jana Stanisławskiego. Wciąż pisała i w 1945 r. w krakowskim "Dzienniku Polskim" zadebiutowała wierszem "Szukam słowa". Rok później podjęła studia polonistyczne na Uniwersytecie Jagiellońskim, po czym przeniosła się na socjologię, ale trudna sytuacja materialna zmusiła ją do przerwania nauki.

Poetka i redaktorka

W 1948 r. poślubiła poetę Adama Włodka. Zamieszkała z nim w Domu Literatów przy Krupniczej 22, gdzie na co dzień spotykała wybitne literackie osobowości. Małżeństwo z Włodkiem przetrwało do 1954 r., lecz nadal pozostali przyjaciółmi. Piętnaście lat później Szymborska związała się z pisarzem Kornelem Filipowiczem, choć się nie pobrali i mieszkali osobno.

   fragment  wiersza „Portret kobiecy” , Wisława Szymborska, posłuchaj całości na ninateka.pl

 

Pierwszy tom poetycki "Dlatego żyjemy" poetka wydała w 1952 r. i w tym samym roku została członkiem Związku Literatów Polskich. Pisanych w duchu epoki wierszy z tego, ani z następnego zbioru "Pytania zadawane sobie" (1954), autorka nigdy nie włączała do późniejszych wyborów czy antologii. Jerzy Illg w książce "O noblistach, kabaretach, przyjaźniach, książkach, kobietach" (2009) cytuje odpowiedź autorki na zarzuty osób wypominających jej lewicowe koneksje.

"No cóż, miałam nieszczęście być kiedyś istotą młodą, łatwowierną, słabo zorientowaną w sprawach, które powinnam była od razu należycie oceniać. Niektórzy mają jednak prawo sądzić mnie za to surowo - jeżeli są naprawdę przekonani, że kilka wierszy wtedy napisanych więcej waży na szali niż wszystkie, które napisałam potem."

W latach 1953-1966 Szymborska kierowała działem poezji w "Życiu Literackim", współredagowała z Włodzimierzem Maciągiem rubrykę "Poczta literacka", pisała felietony "Lektury nadobowiązkowe" (1967-1981), które później publikowała też w innych periodykach. Od 1983 r. współpracowała z "Tygodnikiem Powszechnym", wkrótce również z mówionym "NaGłosem". Od 1988 r. była członkiem Pen Clubu, a od 2001 - członkiem honorowym Amerykańskiej Akademii Sztuki i Literatury.

 fragment  wiersza „Wielkie to szczęście” , Wisława Szymborska, posłuchaj całości na ninateka.pl

Światowa popularność

Wisława Szymborska na wieść o otrzymaniu Nagrody Nobla w literaturze, Zakopane, 1996, fot. Adam Golec / AG
Wisława Szymborska na wieść o otrzymaniu Nagrody Nobla w literaturze, Zakopane, 1996, fot. Adam Golec / AG

W Stanach Zjednoczonych, gdzie tomiki poetyckie sprzedają się na ogół w nakładach dwutysięcznych, pierwszy po Noblu wybór "View with a Grain of Sand" w tłumaczeniu Stanisława Barańczaka i Clare Cavanagh osiągnął nakład 120 tysięcy egzemplarzy. W Niemczech biły rekordy 60-tysięczne wydania w przekładzie Karla Dedeciusa, podobnie jak i w Szwecji kilkanastotysięczne w tłumaczeniu Andersa Bodegårda.

Jesienią 2000 r. w Wilnie, podczas "spotkania noblistów": Szymborskiej, Miłosza, Güntera Grassa, a także Tomasa Venclovy, polską poetkę czekała niespodzianka - aktorka Teatru na Małej Pohulance przygotowała monodram według jej wierszy. W przekładzie na język litewski. Jerzy Illg wspomina w swojej książce reakcję noblistki.

" 'Moje wiersze nie są do grania, do śpiewania ani do tańczenia. Moje wiersze są do czytania i do myślenia!'. W pewnym momencie przeraziła się: 'Rany boskie, przecież ja będę musiała potem pójść do garderoby, podziękować jej i coś powiedzieć!' […] Zapytałem później Wisławę: 'I co powiedziałaś tej aktorce?'. - 'Że nie miałam pojęcia, iż z moich wierszy można zrobić coś takiego'."

Polska noblistka nie tylko kochała, ale i doceniała zwierzęta, zwłaszcza małpy, czego wyraz dawała w swoich wierszach. Podziwiała Jane Goodall, która swoje życie poświęciła ochronie szympansów. Innym człowiekiem, z którym czuła duchową więź, był dla niej Woody Allen, ze swoim przewrotnie inteligentnym dowcipem.

Na pytanie Mariana Stali, dlaczego nie lubi patosu, Wisława Szymborska odpowiedziała:

"Zawsze, kiedy piszę, mam uczucie, jakby ktoś za mną stał i stroił błazeńskie miny. Dlatego bardzo się pilnuję i unikam, jak mogę, wielkich słów."

Janusz R. Kowalczyk, listopad 2012.

Polecamy:

Multimedia:

Wisława Szymborska czyta swoje wiersze [audio]

Nuremberg waits for Wislawa Szymborska

Wybrana bibliografia:

  • "Dlatego żyjemy", Warszawa: Czytelnik, 1952
  • "Pytania zadawane sobie", Kraków: WL, 1954
  • "Wołanie do Yeti", Kraków: WL,1957
  • "Sól", Warszawa: PIW, 1962
  • "Wiersze wybrane", Warszawa: PIW, 1964
  • "Sto pociech", Warszawa: PIW, 1967
  • "Wszelki wypadek", Warszawa: Czytelnik, 1972
  • "Wybór wierszy", Warszawa: PIW, 1973
  • "Wielka liczba", Czytelnik, Warszawa 1976
  • "Tarsjusz i inne wiersze", Warszawa: Krajowa Agencja Wydawnicza, 1976
  • "Ludzie na moście", Warszawa: Czytelnik, 1986
  • "Lektury nadobowiązkowe", Kraków: WL, 1992
  • "Początek i koniec", Poznań: a5, 1993
  • "Widok z ziarnkiem piasku", Poznań: a5, 1996
  • "Życie na poczekaniu", Kraków: WL, 1996
  • "Sto wierszy - sto pociech", Kraków: WL, 1997
  • "Chwila", Kraków: Wydawnictwo Znak, 2002
  • "Nowe lektury nadobowiązkowe: 1997-2002", Kraków: WL, 2002
  • "Rymowanki dla dużych dzieci", Kraków: Wydawnictwo a5, 2003
  • "Dwukropek", Kraków: Biblioteka Poetycka Wydawnictwa a5, 2005
  • "Zmysł udziału: wybór wierszy", Kraków: WL, 2006
  • "Nic dwa razy. Nothing Twice" (polsko-angielska edycja), Kraków: WL, 2007
  • "Miłość szczęśliwa", Kraków: a5, 2007
  • "Tutaj", Kraków: Znak, 2009
  • "Milczenie roślin", Kraków: Znak, 2011
  • "Wystarczy", Kraków: a5, 2011
  • "Błysk rewolwru", Warszawa: Agora, Fundacja Wisławy Szymborskiej, 2013
  • "Ludzie na moście", Kraków: Znak,  2016
janusz.kowalczyk
Janusz R. Kowalczyk
2016/06/24
Facebook Twitter Reddit Share

Wisława Szymborska

Dzieła

Michał Rusinek, "Nic zwyczajnego", okładka

Miał przez kilka miesięcy pomagać Szymborskiej w opanowaniu chaosu, jaki zapanował w jej życiu po przyznaniu Nobla, ale został jej sekretarzem na 15 lat. W książce "Nic zwyczajnego" Michał Rusinek opowiada o swojej pracy z poetką.Czytaj dalej about: Michał Rusinek, "Nic zwyczajnego"

Trzynaście ostatnich wierszy Wisławy Szymborskiej, fragmenty niedokończonych utworów oraz faksymilia rękopisów - wydane nakładem Wydawnictwa a5. Premiera: 20 kwietnia 2012...Czytaj dalej about: Wisława Szymborska, "Wystarczy"

"Milczenie roślin" to szczególny wybór wierszy Wisławy Szymborskiej. Opublikowaną pod koniec 2011 roku książeczkę ilustrują frapujące fotografie Joanny Gromek-Illg. "Milczenie roślin" okazało się też ostatnim wyborem poetki wydanym za jej życia.Czytaj dalej about: Wisława Szymborska, "Milczenie roślin"

Zbiór "Może to wszystko" to 40 wierszy Wisławy Szymborskiej w dwóch wersjach językowych - polskiej i ukraińskiej - ubranych w oryginalną formę graficzną.Czytaj dalej about: Wisława Szymborska, "Może to wszystko"

Nowy wybór wierszy Wisławy Szymborskiej - wydanie poszerzone o pełne tomy "Chwila" i "Dwukropek", z wyklejanką poetki na okładce, w zmienionej szacie graficznej.Czytaj dalej about: Wisława Szymborska, "Wiersze wybrane"

19 wierszy uderzających nagromadzeniem szczegółów widzialnego (i niewidzialnego) świata.Czytaj dalej about: "Tutaj"

Wisława Szymborska

Multimedia

- Czuję się spełniony. To najlepszy artystycznie czas w moim życiu – mówi Tomasz Stańko tuż przed największą trasą koncertową w swojej karierze. Czytaj dalej about: Tomasz Stańko o płycie "Wisława" [wideo]

Okładka (nid 6366216)

Pokaz filmu dokumentalnego "End and Beginning - Meeting Wislawa Szymborska" odbędzie się w Sztokholmie, 28 kwietnia 2012. Dokument Johna Alberta Jansena zostanie pokazany w ramach serii wykładów "Nyfiken på Polen" (Ciekawy Polski). Czytaj dalej about: Pokaz filmu "End and Beginning - Meeting Wislawa Szymborska" [wideo]

Okładka (nid 6351716)

Trzynaście ostatnich wierszy Wisławy Szymborskiej pojawi się w tomiku "Wystarczy", który ukaże się 20 kwietnia 2012 nakładem Wydawnictwa a5. Czytaj dalej

Wisława Szymborska

Artykuły

Constantin Geambaşu, fot. archiwum prywatne

Po raz dwunasty został wręczony Transatlantyk – doroczna nagroda Instytutu Książki dla wybitnego popularyzatora literatury polskiej za granicą. Otrzymał go tłumacz literatury polskiej na język rumuński Constantin Geambaşu. Czytaj dalej about: Constantin Geambaşu odebrał Transatlantyk 2016

Poeci Jakub Kornhauser i Uroš Zupan zostali laureatami Nagrody im. Wisławy Szymborskiej przyznanej po raz czwarty. Razem ze słoweńskim poetą Urošem Zupanem nagrodzeni zostali tłumacze jego wierszy na język polski: Katarina Šalamun-Biedrzycka i Miłosz Biedrzycki. Czytaj dalej about: Jakub Kornhauser i Uroš Zupan z Nagrodą Szymborskiej 2016

Adam Zagajewski, Kraków, 2011, fot. Tomasz Wiech / Forum

Ceniony poeta, prozaik, tłumacz i eseista Adam Zagajewski został 1 czerwca 2016 roku uhonorowany kanadyjską The Griffin Trust For Excellence In Poetry Lifetime Recognition Award. Nagroda za całokształt twórczości wynosi 10 tysięcy dolarów kanadyjskich. Czytaj dalej about: Adam Zagajewski z Griffin Prize

Pracownicy Casamundi Cultura (od lewej Rafaela Pechansky, Thirza Moreira, Chay Amorim, Fernanda Morassutti, Tiago Halewicz, Arthur Lang), fot. Fredy Vieira / Jornal do Comercio

Z pianistą, kuratorem, tłumaczem, badaczem i promotorem polskiej kultury w Brazylii rozmawia Agnieszka Sural. Czytaj dalej about: Tiago Halewicz: Jestem synem imigrantów [wywiad]

Wisława Szymborska, fot. Piotr Guzik / Fotorzepa / Forum

Zbiór wierszy Wisławy Szymborskiej ukazuje się w maju 2016 wraz z dziennikiem "Corriere della Sera" w serii tomików najwybitniejszych poetów całego świata. Czytaj dalej about: Tomik Szymborskiej w serii dziennika "Corriere della Sera"

 Marek Zagańczyk, fot. Włodzimierz Wasyluk/East News

Znamy laureatów Stypendium im. Albrechta Lemppa za rok 2016. Zostali nimi tłumaczka Renate Schmidgall i pisarz Marek Zagańczyk. Czytaj dalej about: Laureaci Stypendium Lemppa 2016

Wisława Szymborska

Wydarzenia