W tym samym czasie artyści tworzyli też mniejsze produkcje. W 2010 roku premierę miała ich siedmiominutowa animacja „L'anneé De L'os” z muzyką Godspeed You! Black Emperor.
Nie był to jedyny „muzyczny” film w dorobku Clyde Henry Production. Szczerbowski i Lavis stworzyli także „Love Songs For Robots” z muzyką Patricka Watsona, teledysk do „The Neigbourhoods Rise” zespołu Esmerine i „Good Morning Mr. Woolf”, przewrotną aktorską wersję opowieści o Czerwonym Kapturku i wilku.
Mówiąc o najważniejszych inspiracjach, Szczerbowski jednym tchem wymienia dziś nazwiska Starewicza, Švankmajera, Borowczyka i Lenicy, braci Quay oraz niedoścignionego mistrza – Stanleya Kubricka. Przyznaje jednak, że z czasem źródła inspiracji uległy zmianie.
Odkąd sami zajęliśmy się tworzeniem animacji, bardziej od filmu karmiła nas muzyka. To ona jest dziś inspiracją i głównym punktem wyjścia dla naszych historii”.
Rzeczywistość rozszerzona
W 2014 roku we współpracy z zaprzyjaźnionym muzykiem, Patrickiem Watsonem, Szczerbowski i Lavis stworzyli pierwszą w swoim dorobku produkcję VR. Ich „Strangers with Patrick Watson” było pierwszą kanadyjską produkcją wykorzystującą technologię rzeczywistości rozszerzonej. Grana na żywo muzyka rejestrowana była przez specjalnie przygotowane kamery, a widz miał poczucie współuczestnictwa w procesie kreacji.
Kilka lat później Szczerbowski wspomina:
Wtedy zrozumieliśmy, że w medium VR-owym jest jakaś niezwykła siła i szansa na poszukanie nowych sposobów bliższego obcowania z światem. To rodzaj zmysłowego doświadczenia, którego nie daje klasyczne kino ani animacja”.
Pięć lat później na VR-owe ekrany trafiła ich kolejna produkcja wykorzystująca technologię rzeczywistości rozszerzonej – „Gymnasia”, krótkometrażowy horror nawiązujący do estetyki sennego koszmaru. We wrześniu 2019 roku film Szczerbowskiego i Lavisa został zaprezentowany podczas 44. Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych w Gdyni.
Maciek Szczerbowski - Oscar 2026 za najlepszą animację
Kadr z filmu animowanego „The Girl Who Cried Pearls” w reżyserii Maćka Szczerbowskiego i Chrisa Lavisa, fot. National Film Board of Canada (NFB)
Podczas 98 edycji Oscarów w 2026 roku Maciek Szczerbowski został wyróżniony nagrodą za film „The Girl Who Cried Pearls”. Akcja tego animowanego krótkiego metrażu, który przygotował w duecie z Chrisem Lavisem, rozgrywa się na początku XX wieku w Montrealu. Przedstawia historię chłopca i dziewczynki, która ma niezwykłą moc: jej smutek przemienia się w perły.
Pomysł na ten zrealizowany w technice poklatkowej film zrodził się podczas prac reżyserskiego duetu nad ich wcześniejszym obrazem – Madame Tutli-Putli z 2007 roku. Podczas kręcenia jego kulminacyjnej sceny rozpadł się będący rekwizytem perłowy naszyjnik, a perły zostały rozrzucone po całym planie. Inną inspiracją towarzyszącą Szczerbowskiemu i Lavisowi były m.in. fotografia Man Raya, w tym pochodzące z 1932 roku Glass Tears przedstawiające płaczącą kobietę z umieszczonymi na twarzy szklanymi perłami przypominającymi łzy.
