W wydanej ponad trzydzieści lat temu książce Wiesław Borowski trafnie zauważa, że happening Kantora przeszedł ewolucję, której pełne określenie wydaje się jeszcze przedwczesne. Z dzisiejszej perspektywy ta ewolucja jest o wiele bardziej zauważalna. Próbę jej nakreślenia należy zacząć od postawienia pytania o to, czym tak naprawdę był – czy też, miał być – historyczny, nowojorski happening z lat 60. XX wieku.
Przetaczające się przez sztukę niemal od początku XX stulecia ruchy awangardowe w tym czasie wyczerpywały swoje możliwości opisu – czy też "twórczej reakcji" – na równie gwałtownie zmieniającą się rzeczywistość zachodniego świata. Zapewne dlatego artyści w coraz większym stopniu podważać zaczęli koncepcje, które – paradoksalnie – przez cały ten czas pozostawały niemal niezmienne. Negacji podlegać zaczęła nie tylko wartość tradycyjnie pojmowanego, materialnego dzieła sztuki – obrazu czy rzeźby – ale też sama rola i pozycja artysty – "natchnionego kreatora".
Happening jawi się jako jedna z możliwych strategii wyjścia z tej sytuacji. I choć można powiedzieć, że był on wynikiem dodania do sztuk wizualnych – tradycyjnie rozumianych jako przestrzenne – kategorii czasu, w pismach jego głównych teoretyków najczęściej stawiany jest on w opozycji do sztuki scenicznej – teatru.
Happening to przede wszystkim otwartość i spontaniczność – jeżeli nawet istniał rozpisany scenariusz, zazwyczaj traktowany był on dość swobodnie, jako punkt wyjścia do dalszej improwizacji. Dużą wartość przykładano do działań przypadkowych, które – jeśli zaistniały – automatycznie stawały się częścią happeningu. Wszystko miało być pozbawione jakiegokolwiek przekazu semantycznego. Happening odbywał się z reguły w przestrzeniach – jak się wówczas wydawało – nie przeznaczonych do uprawiania jakichkolwiek działań teatralnych: galeriach sztuki, opuszczonych fabrykach, publicznych placach, ulicach, etc. I to właśnie dlatego, aby nie traktowano go jako formy teatru. Negował tradycyjny podział na miejsce do gry i miejsce dla publiczności, która miała w nim uczestniczyć i mogła bezpośrednio wpływać na jego przebieg.