12 najciekawszych premier komiksowych 2017 roku

no-image, 12 najciekawszych premier komiksowych 2017 roku

Warto zapamiętać tytuły z tej listy, bo zapowiadają się świetnie. To mogą być komiksy, które na stałe wpiszą się do kanonu, i to dzięki nim rok 2017 może być jeszcze lepszy dla polskiego komiksu niż poprzedni.

"Totalnie nie nostalgia. Memuar", scenariusz: Wanda Hagedorn, rys. Jacek Frąś

"Totalnie nie nostalgia. Memuar", sc. Wanda Hagedorn, rys. Jacek Frąś — "Totalnie nie nostalgia. Memuar",
sc. Wanda Hagedorn, rys. Jacek Frąś

Pod koniec 2012 roku mieszkająca w Australii Wanda Hagedorn postanowiła napisać pamiętnik w formie komiksu. Akcja albumu zaczyna w 1962 roku w Szczecinie, a Wandzia Chmielewska ma wtedy 11 lat. "Było to dzieciństwo katolickie, patriarchalne i pe-er-el-owskie, czyli depresyjno-opresyjno-represyjne, całkiem banalne w tamtym czasie" – pada już w pierwszej scenie, w której widzimy bohaterkę w sandałach przy trzepaku. Współwydawca komiksu, Wojtek Szot, porównuje ten album do słynnego "Fun Home" Alison Bechdel, bo Hagedorn także mówi o sobie poprzez odniesienia do literatury i kultury.

Premiera: styczeń 2017

O PRL-u bez nostalgii

"Bradl", scenariusz: Tobiasz Piątkowski, rys. Marek Oleksicki

"Bradl", sc. Tobiasz Piątkowski, rys. Marek Oleksicki

Jak zdradza Tobiasz Piątkowski, scenarzysta serii:

Wydana jeszcze w 2007 roku Pierwsza Brygada jest komiksem, w którym zmiksowałem postacie literackie i historię odzyskania niepodległości. Przez wiele lat mało kto w Polsce tworzył taką popkulturę, nikt nie przetwarzał rodzimych tematów w ten sposób. Bradl będzie serią, która pójdzie w tę stronę. Początkowo miałem w czterech zeszytach opowiedzieć całą historię Kazimierza Leskiego od pojawienia się w Warszawie do zlikwidowania jego pierwszej siatki konspiratorskiej – Muszkieterów. Ale teraz, kiedy zbudowałem postacie wokół niego (luźno bazując na autentycznych), to powstała tak fajna ekipa, że szkoda mi się z nimi rozstawać. Podszedłem więc trochę serialowo – teraz każdy zeszyt rzuci trochę światła na jedną z postaci, zobaczymy skąd wzięli się w prywatnej organizacji szpiegowskiej. Dopiero później zajmę się historią jej upadku i likwidacji, a dopiero potem losami Leskiego w regularnej konspiracji i wyjazdami na Zachód. Błogosławieństwem było zaangażowanie Marka Oleksickiego w ten projekt, bo po pierwszej rozmowie z Janem Ołdakowskim z Muzeum Powstania Warszawskiego wiedziałem, jak ten komiks powinien być narysowany, a niewielu rysowników do tej wizji pasowało. No i mamy mroczną okupowaną stolicę, facetów w płaszczach, teatr muzyczny z piękną śpiewaczką etc. etc. Noir jak się patrzy. Z kolejnymi odcinkami zejdziemy jeszcze bardziej w pulpowy klimat – trochę teatralnych przestępców, mroczne podziemne labirynty i tajemnice z przeszłości bohaterów. Wiele postaci ruchu oporu miało tak barwne życiorysy, że czytelnicy nie będą wiedzieli, co jest prawdziwe, a co zmyśliłem. Z Markiem udało się tez zrobić kilka fajnych zabiegów kompozycyjnych, mam nadzieję, że zostaną docenione, bo dla mnie megaistotna jest kompozycja planszy i rytm w kolejnych stronach.

Marek Oleksicki, rysownik serii, dodaje:

Kiedy dowiedziałem się, że Tobiasz pisze historię w klimacie noir, z lekką nutką superbohaterstwa, w której wystąpią bardzo wyraziste postacie, będą przerysowane czarne charaktery i klimat Warszawy lat 20., 30. i 40., to wiedziałem, że to będzie świetna rzecz i zdecydowałem się bez wahania zaangażować się w prace nad komiksem. W takim projekcie najtrudniejsze jest oddanie realiów przedwojennej Warszawy i potem podczas okupacji. Dotyczy to zwłaszcza architektury, wystroju wnętrz. Dużym wsparciem było jednak Muzeum Powstania Warszawskiego, które stoi za tym projektem.

Premiera: styczeń 2017

Referencja do dzieła

American Spy from Poland

"Lil i Put #3: Czarująca panna młoda", scenariusz: Maciej Kur, rys. Piotr Bednarczyk

"Lil i Put" #3: Czarująca panna młoda, sc. Maciej Kur, rys. Piotr Bednarczyk

Seria fantasy dla nastolatków. Głównymi bohaterami są poczciwi, niezbyt sprytni tytułowi bohaterowie z rasy małoludów oraz czarodziejka Miksja i jej stworek, Kirki. Do tej pory ukazały się dwa tomy z tego cyklu, które były antologiami krótszych komiksów.

Scenarzysta serii, Maciej Kur, mówi:

Trzecia część przygód Lila i Puta będzie pierwszym "pełnometrażowym" albumem w serii! Lil i Put zabiorą się wraz z Miksją i Kirkim na wyprawę do stolicy ich krainy. Oczywiście małoludy nie zrobią tego w celach turystycznych – obaj podpadli wójtowi swojej rodzinnej wsi Miniatury Wielkie i chcą się gdzieś zaszyć, aż sprawa przycichnie. Ale Miksja też nie ma za wesoło – jej tropem podąża pewien tajemniczy, upiorny i wielce niebezpieczny osobnik, chcący za wszelką cenę zgładzić Kirkiego! By uniknąć prześladowcy, cała czwórka będzie pakować się z szaleńczej sytuacji w szaleńczą sytuację, poznamy wiele nowych postaci, ale też powróci sporo starych znajomych (w tym rzecz jasna Krasnoludy)! Ujrzymy także Miksję w sukni ślubnej, ale nic więcej nie zdradzę…

Premiera: marzec 2017

"Bardo #1: Stolp", scenariusz: Daniel Odija, rys. Wojciech Stefaniec

"Bardo #1: Stolp", sc. Daniel Odija, rys. Wojciech Stefaniec — "Bardo #1: Stolp", sc. Daniel Odija,
rys. Wojciech Stefaniec

Komiksowy debiut prozaika Daniela Odiji, wspieranego przez jednego z najważniejszych twórców i rysowników komiksów w Polsce, Wojciecha Stefańca. Obaj pochodzą ze Słupska. Stolp to niemiecka, przedwojenna nazwa tego miasta. To także imię głównego bohatera komiksu.

Autorzy komiksu wyjaśniają:

Stolp to pierwszy tom tetralogii Bardo, która jest futurystyczną antyutopią. Komiks opowiada o świecie, który przetrwał apokalipsę, spowodowaną żądzą przekroczenia przez człowieka własnych możliwości. Ocalało jedynie miasto "bez końca" – Bardo. Odbudowywane i rozbudowywane, przez wieki żyło w zgodzie z prawami natury. Tętniło energią, eksplodowało narodzinami kolejnych pokoleń. Ale gdy już nie mogło stać się większe, nastąpiła cicha katastrofa. Wymarła roślinność, zaczęły ginąć ostatnie gatunki zwierząt. Bardo to świat genetycznego rozpadu. Ludzkość chyli się ku upadkowi, dotknięta przekleństwem bezpłodności…

Premiera: kwiecień 2017

"Benedykt Dampc i pewien ambitny prokurator", scenariusz: Jerzy Szyłak, rys. Łukasz Godlewski

Główną bohaterką komiksu będzie młodsza siostra Benka Dampca, ale on we własnej osobie pojawi się w opowieści. Pojawią się też jego starsza siostra i ojciec. W historii będą trupy (dwa lub trzy, zależy, jak liczyć) i dynamiczny pościg samochodowy. Zmiana głównego bohatera jest jednorazowa. Za to gatunek w Dampcu nieustająco się zmienia. Niemniej, historia pozostanie jednak kryminalna i pod względem fabularnym nie będzie specjalnie odstawać od pozostałych części.

Premiera: wiosna 2017

Referencja do dzieła

Jerzy Szyłak, "Sceny z życia murarza"

"Jak schudnąć 30 kilo? Prawdziwa historia miłosna", scenariusz: Tomasz Pstrągowski, rys. Maciej Pałka

"Jak schudnąć 30 kilo? Prawdziwa historia miłosna", rys. Maciej Pałka sc. Tomasz Pstrągowski — "Jak schudnąć 30 kilo? Prawdziwa historia miłosna"
, rys. Maciej Pałka sc. Tomasz Pstrągowski

Scenarzysta, Tomasz Pstrągowski, mówi:

To autofikcja - niby napisałem scenariusz, w którym jest dużo o mnie (a konkretnie o mnie z lat 2009-2011 - w tym dziwnym czasie, gdy internetowe romanse były jeszcze czymś niezwykłym i ekscytującym, a katastrofa w Smoleńsku wydawała się doświadczeniem formatującym dla całego pokolenia), ale mocno mieszam to z fikcją. Na ile to fikcja, a na ile nie, będzie musiał ocenić czytelnik sam, bo ja nie zamierzam mu pomagać. Komiks opowiada o znajomości dorosłego już w sumie faceta z 15-letnią licealistką, poznaną w internecie. Dodajmy: o niezbyt zdrowej relacji, w której dużo było kłamstw i patologicznego, seksualnego napięcia. Komiks opowiada też o tym, jak moje myślenie o miłości (i nie tylko) sformatowała popkultura i jak doprowadziło to do tego, że w sumie zakochałem się w osobie, która nie istniała. Całość wspaniale, nieco undergroundowo zilustrował Maciej Pałka (...) Ten album jest grą z czytelnikiem - każda autobiografia to zabawa w zaufanie, w której autor obiecuje, że będzie mówił prawdę, a czytelnik obiecuje, że będzie mu wierzył. Zawsze mnie to zastanawiało, dlaczego ufamy autorowi "na słowo". Wydaje mi się zabawne, przedstawić czytelnikowi historię, w której cały czas będzie zadawał sobie pytanie: "a czy to wydarzyło się naprawdę, czy to już ściema?".

Premiera: maj 2017

Children Are the Same Everywhere - An Interview

"Ja, Nina Szubur", Daniel Chmielewski

Daniel Chmielewski, autor, przybliża złożoność adaptacji prozy Tokarczuk na komiks:

Ten komiks jest dość skomplikowaną adaptacją powieści Anna In w grobowcach świata Olgi Tokarczuk. Kiedy ją przeczytałem, to zrozumiałem, że nie ma możliwości przeniesienia fabuły tej książki do medium komiksowego. Olga Tokarczuk działa językiem, język jest głównym bohaterem jej książki, więc gdybym próbował po prostu dorysować kadry do jej metafor, to wyszłaby niestrawna oniryka. Dlatego musiałem obedrzeć książkę z języka i zobaczyć, co się pod tym kryje. Analizowałem warianty mitów sumeryjskich i porównywałem z adaptacją, szukając podobieństw i rozbieżności, pytając się na każdym kroku – dlaczego to i to jest zbieżne lub inne?

Poczyniłem też pewne założenia, np. zrezygnowałem z bezpośrednich cytatów w dialogach. Zdecydowałem też, że jeśli mit miał funkcję tłumaczenia świata, to muszę dotrzeć w mitach do tego, co potrafi tłumaczyć nasz obecny świat. Nie będzie zatem o lecie ustępującemu zimie, tylko o jednym ładzie społecznym ustępującemu drugiemu. W ostatnich latach wkręcam się bardzo w urbanistykę, w sytuacjonistyczne koncepcje architektoniczne (Nowy Babilon Constanta), ale też w obecne kryzysy mieszkalne. Ważną inspiracją dla mojego albumu jest Planet of slums Mike'a Davisa. W komiksie będą też typowe dla mojej twórczości tematy – szukanie autonomii, dekonstrukcja pamięci i czasu, ale tym razem funkcjonują one w szerszym obrazie – nie w mieszkaniu, ani na plenerze studenckim.

Choć dużo eksperymentuję w formie i treści, to jednak opieram to na konkretnej narracji – tym razem akcja nie urwie się w środku.

Premiera: lipiec 2017

"Bajka na końcu świata #1: Ostatni ogród", Marcin Podolec

Marcin Podolec wyjaśnia:

To postapokaliptyczna seria dla dzieci. Wiktoria to kilkuletnia dziewczynka, Bajka to suczka – trochę kundel, trochę husky. Razem wędrują po zniszczonym, pełnym dymiących kraterów i gruzów świecie w nadziei, że odnajdą rodziców. Kierunek wyznaczają im tajemnicze światła, które co noc obserwują na niebie. W 2017 roku najprawdopodobniej ukażą się dwa pierwsze tomy ich przygód, oba około 64-stronicowe. Tytuł pierwszej części to Ostatni ogród, a drugiej Opuszczony dom. Scenariusz i storyboardy rozpisuję w malutkich notesach Scope, linearty i kolory powstają cyfrowo. To mój pierwszy komiks dla dzieci i zarazem pierwszy tak kolorowy album.

Premiera: marzec 2017

Marcin Podolec About His Debut in Gallimard [interview]

"Lux in tenebris #3: Jellinge", scenariusz: Sławomir Zajączkowski, rys. Hubert Czajkowski

"Lux in tenebris #3: Jellinge", sc. Sławomir Zajączkowski, rys. Hubert Czajkowski — "Lux in tenebris #3: Jellinge", sc. Sławomir Zajączkowski,
rys. Hubert Czajkowski

Kostiumowa seria osadzona w realiach początku XI wieku na terenie Polski. Bohaterami są chrześcijański mnich i woj, którzy wykonują różne misje dla księcia. W pierwszym tomie Wojmir i Jakusz szukają głowy świętego Wojciecha w świętym gaju pogańskich Prusów, w drugim ruszają z misją ratunkową, której celem jest odnalezieni porwanej księżniczki. Serię charakteryzuje sensacyjna fabuła i mroczne rysunki. Poszczególne tomy są zamkniętymi fabułami.

Jak zdradza Sławomir Zajączkowski, scenarzysta serii:

Trzeci album będzie o wikingach. Akcja rozegra się zimą nad Bałtykiem i w Jellinge, czyli duńskim mieście, które było pierwszą stolicą powstającego państwa Dunów. W albumie pojawi się bohaterka znana z tomu pierwszego – Daiva.

Premiera: jesień 2017

"Sylwetki i cienie", Michał Rzecznik

Michał Rzecznik tak przybliża prace nad albumem:

Komiks opiera się na historii mojej rodziny, od czasu powstań śląskich po dziś dzień. Jest to historia o wojnie, pracy w UB, emigracji. Ale to, na czym się skupiam, to tak zwana prawda historyczna i polityka historyczna. Komiks będzie w głównej mierze rysowany, raz bardziej realistycznie, raz bardziej cartoonowo. Pojawia się w nim również między innymi archiwalne zdjęcia. Założyłem sobie, że nie można pisać scenariusza do dokumentu, więc póki co rysuje poszczególne sceny i jednocześnie wciąż zbieram materiały, np. wywiady. Na koniec wszystko to zmontuję.

Określiłbym ten komiks paradokumentem improwizowanym. Gdybym miał wskazać jakąś analogię do tego projektu, to byłyby filmy Marka Piwowskiego, szczególnie te dokumenty, w których grali aktorzy. W związku z tym, że praca nad albumem jest ciągłą improwizacją, a także ze względu na sam montaż różnych materiałów, z jakich powstaje, trudno mi powiedzieć, ile będzie miał stron, ale przekroczy 100. Nie wiem też, czy pojawię się w nim jako bohater, może wystąpię jako narrator? Dodam, że staram się zachować spokój, choć robienie komiksu taką metodą ma ten minus, że do ostatniej chwili nie wiesz, czy efekt końcowy będzie dobry.

Premiera: październik 2017

Referencja do dzieła

Michał Rzecznik, Przemysław Surma, „88/89”

"Malutki Lisek i Wielki Dzik", tom 3, Berenika Kołomycka

Autorski cykl komiksów dla dzieci Bereniki Kołomyckiej, w którym tytułowi bohaterowie najpierw poznają się, a później przeżywają wspólnie różne przygody. Dwa pierwsze tomy były opowieścią drogi – Lisek i Dzik odkrywali nowe tereny.

W swoich opowieściach artystka bazuje głównie na emocjach i narracji wizualnej. Jak wyjaśnia:

Trzecie przygody Liska i Dzika będą o rzeczach ważnych i poważnych. O przyjaźni i radości bycia razem i o pożegnaniu. A także o najpiękniejszym dniu w czyimś życiu. Moi bohaterowie lubią łazić, więc i tym razem lokacje będą się zmieniać, ale nie będzie tak dalekich wypraw, jak w drugim tomie zatytułowanym Najdalej. Jezioro lub staw to też świetne miejsce, by odkrywać i poznawać.

Premiera: październik 2017

Referencja do dzieła

Berenika Kołomycka, "Malutki Lisek i Wielki Dzik. Tam"

"Najgorszy komiks roku", Maciej Pałka

"666" (tytuł roboczy), Maciej Pałka — "Najgorszy komiks roku", Maciej Pałka

Maciej Pałka mówi:

Najpierw stworzyłem krótką historię na potrzeby mojego zina. Opowiedziałem w niej o pewnym wycinku mojego życia, skupiając się na grze w zespole. W tle była rodziny, komiksy, praca… Ta krótka historia zaczęła się jednak rozrastać w mojej głowie, czego efektem jest 100 stron komiksu. Ewoluowała także sama treść, która z historii o zespole zdryfowała w kierunku autotematycznego komiksu o... innych rzeczach. (...) Zupełnie nie mam ciśnienia, żeby to wydawać. Równie dobrze może być to tylko jeden egzemplarz oryginalny, który będę osobiście pokazywał kolegom.

Premiera: maj 2017

Autor: Łukasz Chmielewski

Polski komiks w 2014 roku

Komiks w 2015: własne życie jako temat na album

Polski komiks w 2016 roku

Język Polish

polski komiks

komiksy