Zdjęcie z próby przedstawienia "Serce Fabryki", 2018, fot. Tomasz Zerek/IAM
W roku 100-lecia odzyskania przez Polskę niepodległości Instytut Adama Mickiewicza razem z artystami – Ulą Zerek, Rafałem Dziemidokiem, Ewą Garniec oraz Adamem Świtałą –przygotowują spektakl taneczny próbujący uchwycić fenomen postindustrialnych przestrzeni w Europie Środkowej.
Tytułowym "Sercem Fabryki" są robotnicy, dzięki którym zakład produkcyjny żyje. To oni przez lata wprawiali maszyny w ruch, przez co nadawali niewidoczny, ale zawsze wyczuwalny puls fabryce. Dzisiaj ich miejsce zajmują artyści, którzy próbują kontynuować misję,wybijając fabryczny rytm na nowo. Projekt "Serce Fabryki" chce doprowadzić do spotkania obu grup, łącząc działania artystów z lokalną społecznością.
Celem projektu jest pokazanie w jaki sposób historia fabryk i praca robotników – a potem aktywna obecność artystów – mogą opowiadać o roli jednostki w społeczności oraz o społeczności wobec globalnych procesów ekonomicznych odbywających się poza wolą ich uczestników.
Materiałem do pracy przy projekcie będzie historia fabryk oraz ludzi, którzy w nich pracowali. Włączając do pracy w danej przestrzeni lokalną społeczność, artyści będą mieli okazję nadać działaniom charakter dokumentalny i potraktować autentyczny materiał jako podstawę do pracy nad choreografią produkcji.
Pierwszym ważnym zakładem i punktem wyjścia do pracy jest Stocznia Gdańska. Dla wielu to symbol zmian i walki o wolność, który na przełomie wieków stał się miejscem pracy i domem dla wielu artystów. Proces ten zachodzi obecnie także w Koszycach, w dawnej fabryce tytoniu Tabacka, a obecnie Tabacka Kulturfabrik, w której w tym roku będą pracować twórcy projektu.
