Widok wystawy "Dyfuzje współczesności". Na pierwszym planie "Przytulanki" Iwony Demko, w tle "Postaci kroczące" Magdaleny Abakanowicz. Fot. materiały organizatorów.
Prace Magdaleny Abakanowicz, Christiana Boltanskiego, Marka Kijewskiego i innych artystów ze zbiorów warszawskiego CSW można oglądać w nietypowej przestrzeni ekspozycyjnej.
Wystawa w Operze Narodowej ma w zamierzeniu jej autorów unaocznić i uaktywnić związki między różnymi dziedzinami twórczości, a także instytucjami sztuki.
- Chcemy w ten sposób uruchomić procesy dyfuzji, swobodnego przenikania artystycznych komponentów między sferą wrażliwości i wyobraźni gości Opery Narodowej a językiem współczesnej sztuki, prezentowanej w CSW Zamek Ujazdowski. Przyzwyczailiśmy się, że te dwie sfery nie spotykają się zbyt często, a przecież wbrew pozorom nie są sobie aż tak obce, a już na pewno nie są antagonistyczne - mówi kurator wystawy, Grzegorz Borkowski.
Wystawę rozpoczynają "Postaci kroczące" Magdaleny Abakanowicz. Ta duża grupa figuratywnych rzeźb autorstwa jednej z najsłynniejszych współczesnych artystek może być postrzegana jako zmaterializowanie ponadczasowego typu istoty ludzkiej.
Kolejna praca, "Goście" Christiana Boltanskiego, prowadzi widzów ku zróżnicowanej stylistycznie grupie innych rzeźb, reprezentujących trzy wizualne kody współczesnej sztuki. Uformowany ze słodyczy "Fred Flinstone z Knossos" Marka Kijewskiego przywołuje (i mitologizuje) kulturę pop, "Portret zbiorowy" Krzysztofa M. Bednarskiego jest przykładem rzeźby modernistycznej, a "Człowiek w czerwonym płaszczu" Grzegorza Klamana to przykład surowej formalnie ekspresji.
Miękkie i zmysłowe rzeźby Iwony Demko z cyklu "Przytulanki" zachęcają publiczność do dotykania i siadania na nich. Z tą grupą prac koresponduje "Geometria wnętrza" Jarosława Kozakiewicza, składającą się z dwóch projekcji wideo na bocznych ścianach dawnej palarni i obiektu rzeźbiarskiego umieszczonego centralnie na postumencie. Obiekt ten przypomina kształtem rzeźby do przytulania, ale wiąże się z inną koncepcją, która staje się czytelna po obejrzeniu krótkich projekcji. Jeden z filmów ukazuje swoistą choreografię ciała śpiącej dziewczyny - to zapis jej mimowolnych ruchów utworzył za pomocą specjalnego programu komputerowego formę prezentowaną na postumencie. Jednocześnie kształt ten stanowi bryłę projektowanego kina, przedstawionego na drugiej projekcji. Projekt zakłada, że na ścianach budynku będą wyświetlane od wewnątrz, a widoczne na zewnątrz fragmenty filmów.
- "Geometria wnętrza" Jarosława Kozakiewicza jest znakiem ideowym wystawy "Dyfuzje współczesności", stanowi bowiem połączenie elementów choreografii, rzeźby, architektury i doświadczenia snu i ludzkiej cielesności, zatem w tej pracy spotykają się istotne idee współczesnej sztuki - dodaje Borkowski.
Artyści: Magdalena Abakanowicz, Krzysztof Bednarski, Christian Boltanski, Iwona Demko, Marek Kijewski, Grzegorz Klaman, Jarosław Kozakiewicz.
Kurator: Grzegorz Borkowski.
Inauguracja wystawy: 13 października 2011 - podczas międzynarodowej konferencji Stowarzyszenia Opera Europa. Wernisażowi towarzyszył performans Zorki Wollny "Koncert na wysokie obcasy".
Wystawa czynna do 24 listopada 2011.
Teatr Wielki - Opera Narodowa
pl. Teatralny 1
Warszawa
Źródło: informacja prasowa