Od połowy drugiej dekady XXI wieku Zimpel, coraz częściej oddalał się od idiomu free jazzowego dryfując w stronę minimalizmu i muzyki elektronicznej. Jak podkreślił w rozmowie z Michałem Wieczorkiem: "Poczułem, że pomimo swojej nazwy free jazz jest tak samo ograniczony jak każdy inny gatunek muzyczny". Jako moment przełomowy możemy wskazać jego pierwszy solowy albumu "Lines" (2016) i wydany w tym samym roku album zespołu LAM – tria, w którym wraz z pianistą Krzysztofem Dysem oraz perkusistą Hubertem Zemlerem rozwijał inspiracje muzyką amerykańskich minimalistów. Ich wspólny album ukazał się w 2016 roku – nad pracą w studiu czuwał mooryc, ceniony producent muzyki elektronicznej, z którym Zimpel będzie współpracował jeszcze wielokrotnie. Obydwa albumy mają medytacyjny i repetytywny charakter osiągnięty za pomocą oszczędnych środków wyrazu.
Fascynacja muzyką amerykańskich minimalistów doprowadziła go do muzycznych poszukiwań na drugiej stronie globu – na subkontynencie indyjskim – wszak Terry Riley czy La Monte Young studiowali klasyczną muzykę hinduską, uczyli się jej od mistrzów, takich jak Pandit Pran Nath. W 2012 roku Zimpel po raz pierwszy trafił do Bengaluru, gdzie studiował muzykę karnatacką (klasyczną muzykę południowych Indii) u Ravichandra Kulura, wybitnego flecisty, ucznia słynnego Ravi Shankara. Pobyt w Indiach zaowocował powstaniem polsko-indyjskiego zespołu Saagara (co w sanskrycie oznacza "ocean"), który obok Zimpla współtworzą Girdhar Udupa (ghatam), Bharghava Halambi (kanjira), Mysore N. Karthik (skrzypce) oraz K Raja (thavil). To jedni z najwybitniejszych hinduskich muzyków młodego pokolenia, którzy występują w największych salach koncertowych świata od Carnegie Hall po Operę w Sydney. Jak dotąd ukazały się trzy płyty zespołu.
Intrygującym międzykulturowym spotkaniem były także jego wspólne koncerty z Maallemem Mokhtarem Ganią – wirtuozem gimbri, tradycyjnego instrumentu w subsaharyjskiej rytualnej muzyce gnawa – i Pawłem Szpurą. Zainteresowania muzyką etniczną przełożyły się także na jego pokaźną kolekcją instrumentów z różnych stron świata (np. na płycie "Lines" słychać khaen – pochodzący z Laosu bambusowy pierwowzór harmonijki ustnej).
Warto także wspomnieć o jego współpracy z czołowymi postaciami japońskiej sceny muzyki improwizowanej, z Michiyo Yagi i Noritaką Tanaką na czele. Współpracował również z Kubą Ziołkiem, multiinstrumentalistą, kompozytorem i wokalistą znanym m.in. z takich projektów jak Stara Rzeka, Innercity Ensemble, Alameda Organisation czy Kapital. W 2017 roku nakładem wytwórni Instant Classic ukazał się album duetu Zimpel/Ziołek. Składa się z czterech utworów, pierwotnie improwizowanych, które zostały jednak uporządkowane i rozbudowane na potrzeby nagrania. W utworach pojawiły się także elementy wokalne, za które odpowiedzialny był Ziołek.
W swoim dorobku Zimpel ma występy na największych polskich festiwalach, takich jak katowicki OFF Festival i Tauron Nowa Muzyka, ENEA Spring Break w Poznaniu czy Unsound Festival w Krakowie, jak i koncerty przed międzynarodową publicznością, np. na Chicago Jazz Festival, w Lincoln Center w Nowym Jorku, na festiwalu Rewire w Hadze, festiwalu Mutek w Barcelonie, festiwalu Suoni Per il Popolo w Montrealu. W 2018 roku Zimpel wystąpił wraz z Kubą Ziołkiem na odbywającym się w dniach 9 – 11 marca festiwalu Rocket Recordings 20, zorganizowanym dla uczczenia dwudziestolecia istnienia brytyjskiej wytwórni. Zimpel wziął także udział w improwizowanym koncercie na antenie BBC Radio 3, występując u boku producenta Forest Swords i poetki Belindy Zhawi. Na swoim koncie ma także wspólny album z Jerry & the Pelican System – projektem saksofonisty Jerzego Mączyńskiego – wydany w 2021 roku.
Drugi solowy album Zimpla "Massive Oscillations" (2020) to owoc artystycznej rezydencji Willem Twee Studios w Den Bosch w Holandii – świątyni analogowej muzyki elektronicznej pełnej zabytkowych już syntezatorów, oscylatorów, urządzeń pomiarowych, analogowych komputerów. Album przyniósł mu nominację do Fryderyka w kategorii Album roku: elektronika. Pobyt w holenderskim odpowiedniku SEPR zaowocował również albumem "Breath of Brahma & Sri Crickets" (2022) stworzonym wspólnie z Hansem Kulkiem, inżynierem dźwięku z Willem Twee Studios.
Producentem "Massive Oscillations" był James Holden, jeden z najciekawszych współczesnych producentów muzyki elektronicznej. Zimpel wkrótce potem dołączył do jego zespołu Animal Spirits. W duecie zaś (z gościnnym udziałem Kuby Ziołka) zrealizowali album "Long Weekend" (2020) – zapis wspólnych improwizacji na klarnet i syntezator modularny.
Innym wizjonerem współczesnej elektroniki, z którym współpracuje Zimpel, jest Sam Shackleton. W 2020 roku ukazała się ich wspólna płyta "Primal Forms". Tak o niej pisał Bartosz Nowicki w "Dwutygodniku":
Słuchając "Primal Forms", trudno uwierzyć, że tak kompatybilne połączenie można było uzyskać już na początkowym etapie współpracy. Harmonijnie splatają się tutaj elementy epickie i liryczne; bizantyjski rozmach brzmieniowy z subtelnością nastrojów i kunsztownością instrumentacji, psychodelia i trans z sakralnością, mnogość motywów i ład aranżacyjny, wreszcie świetlistość z posępnością i mrokiem. […] Artystyczny sukces Zimpla jest ukoronowaniem strategii małych kroków, pokory, ambicji twórczej oraz konsekwencji w poszerzaniu horyzontów. Klarnecista, porzucając nurty, sceny, motywy, nie odciął się od nich ostatecznie, gromadząc doświadczenia, które wykorzystuje na nowych polach. Na drogę elektronicznych eksperymentów wkroczył, wykorzystując cały swój dotychczasowy dorobek oraz z tą samą potrzebą poszukiwania w muzyce duchowości. Trudno sobie wyobrazić bardziej spektakularny progres artystyczny.
W 2023 roku Zimpel wraz z Shackletonem i hinduskim wokalistą, Siddhartą Bellmanu nagrał płytę "In the Cell of Dreams". W 2025 roku ukazał się album z koncertowymi wersjami tych utworów.
Intrygującym projektem Zimpla był również "Train Spotter" (2023) – album stworzony na zamówienie miasta stołecznego Warszawy, za którym stała idea uchwycenia dźwiękowej esencji stolicy. W trakcie pandemii, gdy nie mógł koncertować, Zimpel nagrywał odgłosy miasta – szum samochodów, śpiew ptaków, pisk ruchomych schodów na Dworcu Centralnym – a następnie przetwarzał je za pomocą syntezatorów i innych urządzeń elektronicznych.
Jak przyznał w rozmowie dla brytyjskiego portalu The Quietus: "Czuję się teraz bardziej producentem niż instrumentalistą. Oczywiście moje instrumenty, a w szczególności klarnet, są centralną częścią mojego muzycznego języka. Ale czuję też, że teraz praca w studiu jest tym, w czym mogę najlepiej wyrazić siebie". W tym samym artykule dziennikarz Julian Marszalek stwierdzał:
W ciągu siedmiu lat od wydania debiutanckiego solowego albumu "Lines" kompozytor, klarnecista i producent Wacław Zimpel stał się jednym z najbardziej kreatywnych i oryginalnych artystów elektronicznych, którzy pojawili się w jego ojczyźnie. I, co trzeba podkreślić, w całej Europie.
Wacław Zimpel jest laureatem Artystycznej Nagrody Miasta Poznania. W 2014 roku był nominowany do Paszportów Polityki, zaś w 2016 roku otrzymał Paszport Polityki w kategorii Muzyka popularna za "przełamywanie granic w muzyce, za autorskie, poparte świetnymi umiejętnościami łączenie różnych tradycji i szukanie w nich tego, co wspólne i uniwersalne".
Zimpel tworzy również muzykę ilustracyjną: jest autorem muzyki do filmu "Cicha noc" (2017) w reżyserii Piotra Domalewskiego, jego klarnet można także usłyszeć w serialach "Rojst" i "Król". Często tworzy również muzykę do spektakli teatralnych – w 2023 roku otrzymał nagrodę Międzynarodowego Festiwalu Teatralnego Boska Komedia za muzykę do spektaklu "Genialna przyjaciółka" (reż. Ewelina Marciniak) w krakowskim Starym Teatrze. Pokłosiem teatralnych przygód jest także album "Japanese Journal vol. 1" (2024) – dźwiękowy zapis impresji z podróży do Japonii, gdzie Zimpel współpracował z teatralną grupą Chiten, przygotowując oprawę muzyczną do adaptacji "Iwony, księżniczki Burgunda" Gombrowicza w reżyserii Miury Motoi.
Strona internetowa artysty: https://waclawzimpel.pl
Autor: jazzarium.pl, grudzień 2013. Aktualizacja: MG, listopad 2019. Aktualizacja: PZ, marzec 2025
