Dramaturg, reżyser, autor dramatów i prozy. Absolwent dramaturgii na Wydziale Reżyserii Dramatu krakowskiej Akademii Sztuk Teatralnych. Laureat Gdyńskiej Nagrody Dramaturgicznej.
Urodził się w 1983 roku w Kielcach, tam też ukończył liceum. Zanim zaczął studia w Akademii Sztuk Teatralnych (wówczas PWST), był także studentem filozofii na Uniwersytecie Łódzkim oraz polonistyki na Uniwersytecie Jagiellońskim.
Jako dramaturg i autor scenariusza współpracował wielokrotnie z Pawłem Świątkiem, z którym stworzył między innymi niezwykle entuzjastycznie przyjęte przedstawienie "Paw królowej" na podstawie powieści Doroty Masłowskiej (2012), "Smutki tropików" w Teatrze Łaźnia Nowa w Krakowie (2013), czy "Beniowski, krósl Madagaskaru" w warszawskiej IMCE (2016). Z Bartoszem Szydłowskim współtworzył między innymi "Wejście smoka. Trailer" (2011) i "Śnieg" na podstawie Orhana Pamuka (2021). Pracował również z takimi reżyserkami jak Weronika Szczawińska, Julia Mark i Eva Rysová. Samodzielnym debiutem reżyserskim był dla niego spektakl "Pluton p-brane" z 2018 roku zrealizowany w krakowskiej Łaźni Nowej. Jest także reżyserem przedstawień na podstawie swoich dramatów: "Jungle People", "Chaos pierwszego poziomu" i "Lem vs. P. K. Dick", a także realizacji w Teatrze Polskiego Radia (między innymi spektaklu "Kowboj Parówka" z 2017 roku, za który otrzymał Nagrodę Don Kichota za najlepszy debiut radiowy).
Jest autorem kilkudziesięciu tekstów dramatycznych wydanych w sześciu książkach lub zbiorach: "Biały Dmuchawiec. Pięć sztuk teatralnych" (2010), dyptyk "Na końcu łańcucha" (2012), "Kowboj Parówka i trzy inne sztuki" (2012), zbiór "Panoptikos" (2015), "Wieloryb. The Globe" (2016) i "Chaos pierwszego poziomu" (2019). Pierwszy ze zbiorów zapewnił mu nominację do nagrody "Gwarancje Kultury" TVP Kultura za najbardziej obiecujący debiut 2010 roku.
W 2021 roku nakładem Wydawnictwa Nisza ukazała się debiutancka książka prozatorska Pakuły. W "Jak nie zabiłem swojego ojca i jak bardzo tego żałuję" autor opowiada o chorobie i śmierci ojca, jednocześnie opowiadając się za eutanazją. W opublikowanym w portalu Onet wywiadzie udzielonym razem z bratem Marcinem mówił między innymi o społecznym tabu związanym z odchodzeniem ("Kiedy umierał nasz ojciec, ciągle myślałem o eutanazji, ale bałem się mówić o niej poza zaufanym rodzinnym gronem"). Książka została dobrze przyjęta przez krytykę i czytelniczki, przynosząc artyście między innymi wyróżnienie w postaci miesięcznej rezydencji literackiej w Vence w ramach Nagrody im. Witolda Gombrowicza. W styczniu 2023 roku w Teatrze Łaźnia Nowa i Teatrze im. Żeromskiego w Kielcach miała miejsce premiera scenicznej adaptacji "Jak nie zabiłem swojego ojca…" wyreżyserowanej przez samego autora.
Jego opowiadanie "Whatt Inc." znalazło się w futurystycznej antologii "Utopay. Przyszłość wystawia rachunek" obok tekstów takich autorek i autorów jak: Anna Cieplak, Andrzej Pilipiuk, Zygmunt Miłoszewski, Grażyna Plebanek czy Jacek Dukaj.
Otrzymał szereg nagród i wyróżnień. W 2014 roku "Smutki tropików" przyniosły mu najważniejszą polską nagrodę dla autorek i autorów dramatów – Gdyńską Nagrodę Dramaturgiczną. Kilkukrotnie znalazł się także w finale tej nagrody. Ponadto został finalistą konkursu Talenty Trójki (2013), laureatem 19. edycji Ogólnopolskiego Konkursu na Wystawienie Polskiej Sztuki Współczesnej, stypendystą programu "Młoda Polska" (2014) oraz Miasta Krakowa (2010). W grudniu 2023 otrzymał nominację do nagrody Paszporty POLITYKI w kategorii Teatr.
Styl wyświetlania galerii
wyświetl slajdy
