W tekście towarzyszącym wystawie Kukli "Bunt na Bounty" w BWA Sokół Magdalena Kownacka pisze:
Obrazy Kamila Kukli są konsekwencją współczesnej adaptacji surrealnej arytmetyki - bajeczna fauna i flora, dziwy instynktu i ewolucji, moment zaskoczenia. […] Malowane z rozmachem pejzaże dane nam są do oglądania w formie zamkniętej, zakomponowanej. Nie mają w sobie nic z naturalnego porządku. Pejzaż zamieniony zostaje w gigantycznej skali martwą naturę, scenograficznie ustawioną frontem do widza.
Malarstwo Kukli jest zarazem sensualne i drapieżne. Bogactwo formy i zagadkowej treści na granicy przepełnienia i przesytu konstruowane jest za pomocą gęstości farby, zamaszystych pociągnięć pędzla oraz wrażliwego użycia koloru. Obrazy Kukli przywodzą na myśl "ciało malarskie", skomponowane z krwistego mięsa farby i koloru.
Choć jego prace są najczęściej przypisywane różnym nurtom abstrakcji, mają one silne związki z figuracją i sztuką przedstawieniową. Malarz czerpie z dzieł dawnych mistrzów, szczególnie epoki baroku i takich malarzy jak Frans Snyders czy Peter Paul Rubens. Dlatego w obrazach Kulki można rozpoznać echa barokowych martwych natur i przedstawień nagich postaci. Innym ważnym odniesieniem dla prac artysty są ilustracje Zdenka Buriana – czeskiego malarza i ilustratora znanego głównie z przedstawień rekonstrukcji paleontologicznych. Obrazy inspirowane prehistorią są nieruchomą "inscenizacją" kształtowania się formy czy też "badaniem" jej geologicznej przeszłości.
Katarzyna Wincenciak wskazuje, że nie można przejść obojętnie obok magnetyzujących układów kształtów i barw w obrazach Kukli:
Niespożyta energia epatująca z powierzchni płótna biomorficzne elementy są tak długo przetwarzane, aż wchłonięte zostaną całkowicie przez całość struktury obrazu i tylko po dłuższych chwilach przyglądania się będziemy w stanie rozpoznać w tej czy innej formie zarys czegoś, co kiedyś było fragmentem rośliny czy ciała.
Artysta został laureatem Nagrody Fundacji Grey House w 6. edycji konkursu najciekawszą osobowość artystyczną roku (2016). Jury w uzasadnieniu werdyktu, podkreśliło wyróżniającą się pozycję artystyczną Kukli jako bardzo dojrzałą pod względem języka formalnego, objaśniając swój werdykt stwierdzeniem:
Ten język jest rzeczywiście wyjątkowy, w pewnym sensie enigmatyczny […] Z jednej strony można tam znaleźć echa malarstwa amerykańskiego końca lat osiemdziesiątych, z drugiej - pewien element neoabstrakcjonizmu i ekspresjonizmu. Ale tak naprawdę Kamil uprawia pewnego rodzaju genre antymartwej natury ponieważ to co przedstawia w swoich obrazach, aczkolwiek nieprzedstawialne, emanuje do wymiaru hipernatury, która zmienia się albo współgra z krajobrazem, tutaj bardzo korporalnym, bardzo cielesnym i zmysłowym, wywołując nieomal efekt halucynogenny.
Jedną z najnowszych i zarazem największych wystaw Kamila Kukli był jego indywidualny pokaz pt. U+1F351 PEACH, zorganizowany w ramach Bank Pekao Project Room w Centrum Sztuki Współczesnej Zamek Ujazdowski w Warszawie w 2017 roku. Oprócz malarstwa wystawa obejmowała poklatkowe filmy, grafiki cyfrowe oraz instalację dźwiękową. Organiczne i cyfrowe motywy widoczne w tak różnych mediach jak ruchomy i nieruchomy obraz oraz dźwięk wzajemnie się dopełniały i ulegały nawarstwieniom tworząc "postludzkie hybrydy".
Kurator wystawy Piotr Policht komentuje pokazane prace słowami:
Połyskliwe, obłe kształty, pieczołowicie wycyzelowane, sąsiadują tu z nerwowymi, impastowymi pociągnięciami pędzla. Pokawałkowane, zredukowane do seksualnych narządów ciała są jednocześnie pociągające, ale i nabrzmiałe zaczerwienione, zsiniałe, przekwitłe i chore.[…] Przedstawiają świat rodem z mang dla nastolatków, w którym codzienność miesza się z nadnaturalnością, słodycz z przemocą, a pruderia z rozbuchaną seksualnością.
Kukla jest laureatem wielu nagród, m.in. Wyróżnienia na Biennale Sztuki Młodych "Rybie Oko" 9, Ustka 2017 oraz III Miejsca w 24. Ogólnopolskim Przeglądzie Malarstwa Młodych PROMOCJE 2014, Legnica. Jest finalistą Konkursu Artystyczna Podróż Hestii, Sopot 2013. W 2017 odbył rezydencję artystyczną w MeetFactory w Pradze. W sierpniu 2017 odbył rezydencję artystyczną w Dukley Art Center w Kotorze w Czarnogórze. Jego prace znajdują się m.in. w kolekcjach Muzeum Sztuki Współczesnej w Krakowie MOCAK, Muzeum Narodowym w Gdański oraz licznych kolekcjach prywatnych.
Wybrane wystawy indywidualne:
- 2018 – ŁEB, Galeria m², Warszawa
- 2017 – U+1F351 PEACH, Centrum Sztuki Współczesnej Zamek Ujazdowski, Warszawa
- 2016 – Decay Ratio, Knoll Galeria, Budapeszt
- 2016 – Bunt na Bounty, BWA Sokół, Nowy Sącz
- 2016 – Mass Extinction, Knoll Galerie, Wiedeń
- 2014 – Martwa natura, Galeria AS, Kraków
- 2014 – Curriculum vitae, Wojewódzka Biblioteka Publiczna w Krakowie
- 2008 – Malarstwo, BWA Galeria Miejska w Tarnowie
Wybrane wystawy zbiorowe:
- 2017 – 43. Biennale Malarstwa Bielska Jesień 2017, Galeria Bielska BWA Bielsko-Biała
- 2017 – Biennale Sztuki Młodych Rybie Oko 9, Bałtycka Galeria Sztuki Współczesnej w Słupsku
- 2016 – KA-MU-FLAŻ, Szara Kamienica w Krakowie
- 2015 – Artyści z Krakowa. Generacja 1980–1990, MOCAK, Kraków
- 2015 – Porządek z chaosu, Galeria Le Guern, Warszawa
- 2013 – Second International Mezzotint Festival, Jekaterynburg, Rosja
- 2013 – Variografia, Pałac Sztuki, Kraków
