Reżyserka teatralna, dramaturżka, autorka tekstów dla teatru, a także eseistka oraz krytyczka teatralna i filmowa. Doktorantka w Royal Holloway, University of London. Urodziła się w 1987 roku.
Edukację artystyczną (jest absolwentką dramaturgii na Wydziale Reżyserii krakowskiej szkoły teatralnej) poprzedziła etapem kształcenia uniwersyteckiego – ukończyła bowiem Międzywydziałowe Indywidualne Studia Humanistyczne na Uniwersytecie Warszawskim, które realizowała w Instytucie Kultury Polskiej. W 2014 roku w rozmowie z Martą Bryś dla "Dwutygodnika" przyznała, że bez doświadczenia studiów teoretycznych nie posiadłaby "żadnych narzędzi dramaturgicznych i literackich ani elementarnego warsztatu". Ten uniwersytecki background był i jest niewątpliwie widoczny w sposobie tworzenia i konceptualizowania przez Jakimiak. W tym samym wywiadzie artystka stwierdziła, że "teksty filozoficzne mają niezwykły potencjał sceniczny" oraz dodała, że nie rozumie, czemu w teatrze "nie wystawia się Derridy". Idee francuskiego filozofa służyły za inspirację między innymi w trakcie pracy nad "Geniuszem w golfie" – spektaklem z 2014 roku wyprodukowanym w Narodowym Starym Teatrze w Krakowie w ramach sezonu poświęconego Konradowi Swinarskiemu, w którym Jakimiak razem z reżyserką Weroniką Szczawińską zajęła się tematem pracy z archiwum, widmowości, mechanizmów pamięci. To właśnie w duecie ze Szczawińską stworzyła od początku swojej ścieżki zawodowej najwięcej spektakli. Wspólnie zrealizowały takie przedstawienia, jak, między innymi: "Jak być kochaną" na podstawie kultowego opowiadania Kazimierza Brandysa (Bałtycki Teatr Dramatyczny w Koszalinie, 2011; Jakimiak współtworzyła ten spektakl jeszcze jako studentka Wydziału Reżyserii Dramatu), "Teren badań: Jeżycjada" (Centrum Kultury Zamek w Poznaniu, Komuna Warszawa, 2014; spektakl został zdjęty z afisza po interwencji prawnej Małgorzaty Musierowicz), "Wojny, których nie przeżyłam" (Teatr Polski w Bydgoszczy, 2015), czy "K. albo wspomnienie z miasta" (Teatr im. Wojciecha Bogusławskiego w Kaliszu, 2016).
Styl wyświetlania galerii
wyświetl slajdy
Współpracowała także między innymi – jako dramaturżka, autorka scenariuszy teatralnych – z Radkiem Rychcikiem (w 2011 roku napisała monolog Yoricka do "Hamleta" w jego reżyserii), Krzysztofem Garbaczewskim (współtworzyła zespół dramaturgiczny przy "Poczcie Królów Polskich", 2013), Katarzyną Szyngierą (w 2014 roku premierę we Wrocławskim Teatrze Współczesnym miał "Tajemniczy ogród"), Oliverem Frljiciem ("Nie-boska komedia. Szczątki" i "Klątwa"; kolejno 2013 i 2017 rok) czy Bartkiem Frąckowiakiem (przy "Afryce" z 2014 roku zrealizowanej w Teatrze Polskim w Bydgoszczy). To właśnie w Bydgoszczy po raz pierwszy podjęła się samodzielnej reżyserskiej pracy, tworząc wykład performatywny "Fanon. Kilka uwag o rewolucji" poświęcony myśli postkolonialnej (2014). W sezonie 2014/2015 pracowała także w tej samej instytucji jako dramaturżka i kuratorka.
W 2017 roku otrzymała grant na "pełnowymiarowy" (zrealizowany w instytucji repertuarowej) debiut reżyserski w Teatrze Powszechnym w Warszawie – razem z dramaturgiem Mateuszem Atmanem wystawiła wówczas adaptację scenariusza filmu "Strach zżerać duszę" w reżyserii Rainera Wernera Fassbindera. Współpracę z Atmanem rozwijała w takich projektach, jak, między innymi, "Stern" (słuchowisko zrealizowane w ramach projektu Nowe Słuchowiska Instytutu Teatralnego w 2018 roku), "Martwa natura" (Teatr Powszechny w Warszawie, 2020) czy "Kongres futurologiczny" na podstawie ikonicznego tekstu Stanisława Lema (Wrocławski Teatr Współczesny i Teatr Współczesny w Szczecinie, 2021). Atman jest nie tylko autorem dramaturgii do jej spektakli, ale także twórcą scenografii i oprawy wideo oraz reżyserem światła.
Styl wyświetlania galerii
wyświetl slajdy
Jako krytyczka została wyróżniona między innymi Nagrodą im. Krzysztofa Mętraka dla młodych krytyczek i krytyków filmowych (2010). Teksty o teatrze publikowała w najważniejszych czasopismach branżowych (między innymi "Didaskalia", "Dialog" i "Dwutygodnik"). W Royal Holloway, University of London przygotowuje rozprawę doktorską poświęconą autocenzurze w sztukach performatywnych.
W grudniu 2022 roku otrzymała nominację do Paszportu POLITYKI w kategorii Teatr. Teatrolożka i badaczka Monika Kwaśniewska-Mikuła w swojej nominacji podkreśliła takie dokonania Jakimiak, jak spektakl "Miła robótka" poświęcony tematowi fantazji seksualnych rzeczywistości potransformacyjnej (Teatr im. Fredry w Gnieźnie, 2022) czy słuchowisko "Hatefulness" emitowane premierowo na antenie Radia Kapitał i problematyzujące kwestię zarządzania gniewem (2022). Dziennikarka i recenzentka Katarzyna Niedurny doceniła z kolei "wrażliwe spojrzenie na rzeczywistość społeczno-polityczną", jakim obdarzona jest artystka.
Oprac. MO, styczeń 2023.
Styl wyświetlania galerii
wyświetl slajdy
