Polska Muzyka Fortepianowa. Muzyka na fortepian i na dwa fortepiany: Fryderyk Chopin: "Rondo C-dur op. 73", "Wariacje D-dur". Eugeniusz Pankiewicz: "Preludium F-dur op. 8 nr 1". Franciszek Brzeziński: "Weihnachten in Polen op. 55". Ludomir Różycki: "Pastorale". Lucjan Kamieński: "Fantaisie sur des noëls polonais op. 17". Witold Lutosławski: "Wariacje na temat Paganiniego". Henryk Mikołaj Górecki: "Toccata". Romuald Twardowski: "Improvvisazione e Toccata". Marian Borkowski: "Interludes romantiques", "Dialoghi". Maja Nosowska fortepian, Barbara Halska fortepian, Teresa Rutkowska fortepian, Marian Borkowski fortepian. Olympia 1993 - OCD 394, DDD 66'33''.
Przewodnią myślą płyty jest prezentacja polskiej muzyki fortepianowej od czasów Chopina do współczesności. Wybrane utwory, uszeregowane chronologicznie, to nie tylko cenne przykłady z ojczystej literatury muzycznej, ale również panorama ewolucji polskiej pianistyki i głównych tendencji stylistycznych panujących w rodzimej twórczości przeznaczonej na jeden i dwa fortepiany.
Najwcześniejsze WARIACJE D-DUR na temat z irlandzkiej pieśni Thomasa Moore'a wyszły spod pióra zaledwie szesnastoletniego Fryderyka Chopina. Natomiast RONDO C-DUR OP. 73 zostało skomponowane w 1828 roku, w czasie wakacji, które kompozytor spędzał w Sannikach. Obie kompozycje powstały zatem podczas studiów w Szkole Głównej Muzyki w Warszawie, w okresie kształtowania się stylu kompozytorskiego Chopina, wykazującego już jednak ową "szczególną zdolność", jak napisał o nim po jednym z egzaminów Józef Elsner. Kolejne cztery utwory pochodzą z końca XIX i początku XX wieku. Wspólne dla nich pozostaje nawiązywanie do polskiej muzyki ludowej, a dokładnie - do polskich pastorałek. PRELUDIUM F-DUR Eugeniusza Pankiewicza to improwizacja na temat GDY SIĘ CHRYSTUS RODZI. WEIHNACHTEN IN POLEN Franciszka Brzezińskiego wykorzystuje cytaty z kolęd W ŻŁOBIE LEŻY i HEJ, W DZIEŃ NARODZENIA (m.in. jako temat efektownej fugi). Ludomir Różycki w PASTORALE nie wprowadził bezpośrednich cytatów, jednak całą kompozycję utrzymał w pastorałkowym klimacie. Natomiast Lucjan Kamieński w swojej FANTAZJI cytuje kilka bożonarodzeniowych melodii, m.in. ANIOŁ PASTERZOM MÓWIŁ, BÓG SIĘ RODZI oraz LULAJŻE, JEZUNIU.
Ostatnie cztery utwory należą już w pełni do współczesności. Słynne WARIACJE NA TEMAT PAGANINIEGO na dwa fortepiany Witolda Lutosławskiego z 1941 roku to jedna z najbardziej efektownych i wirtuozowskich kompozycji nawiązujących do brawurowego KAPRYSU NR 24 A-MOLL. Z kolei pochodząca z 1955 roku TOCCATA Henryka Mikołaja Góreckiego łączy barokowe założenia formalne z awangardowym, sonorystycznym językiem brzmieniowym, podobnie jak skomponowane 20 lat później IMPROVVISAZIONE E TOCCATA Romualda Twardowskiego. Zamykające płytę dwa utwory Mariana Borkowskiego należą już do nowej epoki - postmodernizmu. INTERLUDES ROMANTIQUES to ilustracja poezji polskich poetów XIX wieku, stąd obecne tu są aluzje do muzyki tonalnej, a także motywy nawiązujące do stylistyki romantyzmu. Kontrastują z nimi DIALOGHI - niezwykle ekspresyjne, sonorystyczne, miejscami wręcz bruitystyczne.
Polska Muzyka Fortepianowa. Muzyka na fortepian i na dwa fortepiany: Fryderyk Chopin: "Rondo C-dur op. 73", "Wariacje D-dur". Eugeniusz Pankiewicz: "Preludium F-dur op. 8 nr 1". Franciszek Brzeziński: "Weihnachten in Polen op. 55". Ludomir Różycki: "Pastorale". Lucjan Kamieński: "Fantaisie sur des noëls polonais op. 17". Witold Lutosławski: "Wariacje na temat Paganiniego". Henryk Mikołaj Górecki: "Toccata". Romuald Twardowski: "Improvvisazione e Toccata". Marian Borkowski: "Interludes romantiques", "Dialoghi". Maja Nosowska fortepian, Barbara Halska fortepian, Teresa Rutkowska fortepian, Marian Borkowski fortepian. Olympia 1993 - OCD 394, DDD 66'33''.
|
Polskie Centrum Informacji Muzycznej
Związek Kompozytorów Polskich
sierpień 2002
|
|
