Dwa pierwsze dzieła na płycie - I Symfonia "1959" oraz "Chorus I" - to utwory typowo awangardowe. Cechuje je przede wszystkim poszukiwanie nowego brzmienia.
Koniec lat pięćdziesiątych i początek sześćdziesiątych XX wieku był czasem szczególnego rozkwitu polskiej muzyki. Warszawa wraz ze swoim festiwalem "Warszawska Jesień" stała się dla wielu melomanów z zagranicy prawdziwą muzyczną Mekką. To tu można było zapoznać się z aktualnymi trendami panującymi w muzyce oraz usłyszeń najnowsze utwory najwybitniejszych kompozytorów - Witolda Lutosławskiego, Andrzeja Panufnika, Kazimierza Serockiego, Tadeusza Bairda, Krzysztofa Pendereckiego, a także Henryka Mikołaja Góreckiego - twórcy kompozycji zarejestrowanych na niniejszej płycie. Trzy wybrane z jego dorobku dzieła pochodzą z lat 1959-64 i stanowią dobrą ilustrację ówczesnego indywidualnego stylu artysty. Dwa pierwsze - I Symfonia "1959" oraz "Chorus I" - to utwory typowo awangardowe. Cechuje je przede wszystkim poszukiwanie nowego brzmienia, stąd nagromadzenie efektów sonorystycznych, czasem brutalnych, niezwykle ekspresyjnych ("I Symfonia"). Kontrastują z nimi "Trzy utwory w dawnym stylu", skomponowane w odpowiedzi na zarzut przyjaciela kompozytora - Tadeusza Ochlewskiego, że w jego dziełach brakuje melodii. Górecki, oprócz wprowadzenia licznych wartw melodycznych, nawiązał w nich również do dawnych tradycji muzycznych. Pierwszy utwór napisał na wzór polskiej pieśni ludowej, drugi - jako taniec wiejski, a w trzecim zacytował XVI-wieczną "Pieśń o weselu króla Zygmunta Wtórego" .
Henryk Mikołaj Górecki: "Symfonia nr 1 op. 14 '1959' ", "Chorus I op. 20", "Trzy utwory w dawnym stylu". Orkiestra Filharmonii Krakowskiej, dyr. Roland Bader. Koch Schwann 1993 - 3-1041-2, DDD 43'20''.
|
Polskie Centrum Informacji Muzycznej
Związek Kompozytorów Polskich
sierpień 2002
|
|
