Who is Who w jury Konkursu Moniuszkowskiego?

konkurs_moniuszkowski_uczestnicy_jurorzy.jpg, default, Uczestnicy, organizatorzy i jurorzy 12. Konkursu Moniuszkowskiego w Warszawie, fot. Karpati&Zarewicz / materiały prasowe organizatora

#muzyka

"Sytuacja, w jakiej rodził się konkurs, przypominała walkę z wiatrakami" – pisała Maria Fołtyn, założycielka Konkursu Wokalnego im. Stanisława Moniuszki, który odbywa się od 1992 roku w Warszawie. Dzisiaj w jego jury zasiadają artyści, dyrektorki i menadżerowie związani z najważniejszymi scenami operowymi świata.

Historia muzycznych zmagań sięga czasów najdawniejszych. Najstarsze znane konkursy muzyczne w Europie organizowano w VI wieku p.n.e. – mowa o igrzyskach pytyjskich, organizowanych ku czci zwycięstwa Apolla nad Pytonem – wężem-smokiem urodzonym przez Gaję. W średniowiecznych królestwach walijskich odbywały się eisteddfod – spotkania bardów, zachodnioeuropejskie konfraternie organizowały pui – konkursy muzyczne i literackie upamiętniające Marię; echa pojedynków trubadurów odnajdziemy w operze "Śpiewacy norymberscy" Richarda Wagnera. W pojedynkach wykonawczych uczestniczyli często organiści, walczący o posadę we włoskich kościołach. W XIX stuleciu popularność zyskiwały konkursy amatorskich ansambli.

Podobno Béla Bartók mówił, że "konkursy są dla koni, nie dla artystów". Autentyczności tego cytatu nigdy nie potwierdzono, ale dziennikarzom, a nawet naukowcom, nie przeszkadza to w powtarzaniu tych słów. Konkursy muzyczne wzbudzają kontrowersje, ale w poprzednim stuleciu stały się nieodłączną częścią życia kulturalnego, wzbudzającą szczególną ekscytację wśród mediów i publiczności. Emocje budowane są nie tylko przez atmosferę rywalizacji, ale i nagrody – często pieniężne – oraz grono uznanych jurorów, z których ocenami można się nie zgadzać. Wśród najstarszych i nieprzerwanie działających konkursów muzycznych można wymienić: nowojorski Naumburg International Piano Competition, warszawski Konkurs Chopinowski oraz odbywający się w Brukseli Konkurs Muzyczny im. Królowej Elżbiety Belgijskiej.

Warszawski Międzynarodowy Konkurs Wokalny im. Stanisława Moniuszki istnieje od 1992 roku, jego założycielką była Maria Fołtyn, która autorowi "Halki" poświęciła niemal całe swoje zawodowe życie. Po zakończeniu kariery wokalnej skupiła się na reżyserii. Wspomnianą operę wystawiała na całym świecie, nie tylko po polsku, ale i po hiszpańsku, turecku czy rosyjsku. Dzięki niej sceniczne wersje oper Moniuszki dotarły także na Kubę i do Japonii. Zapraszana do oceniania śpiewaków na międzynarodowych konkursach, w końcu stwierdziła, że Moniuszko, podobnie jak Chopin, potrzebuje własnego konkursu. Nie chciała jednak, jak to jest w przypadku Konkursu Chopinowskiego, ograniczać się do repertuaru jednego kompozytora – marzyła o zestawieniu twórczości Moniuszki z kompozycjami Brahmsa, Schuberta czy Schumanna. Zależało jej również na twórczości wokalnej innych polskich kompozytorów.

Kto tworzy jury Międzynarodowego Konkursu im. Stanisława Moniuszki w 2025 roku?

John Allison

Na krześle przewodniczącego jurorskiego zespołu zasiądzie już po raz drugi. Krytyk muzyczny, redaktor i muzykolog, urodzony w 1965 roku w Kapsztadzie. Ukończył studia doktoranckie w zakresie muzykologii, jak również instrumentalistyki i kompozycji. W 1989 roku przeprowadził się do Londynu, gdzie rozpoczął działalność dziennikarską. Był krytykiem "The Times" (1994–2005) oraz "The Sunday Telegraph" (2005–2014), od 2014 roku pisze do "The Telegraph"; publikował również w "The New York Times", "BBC Magazine" i wielu innych tytułach prasowych. Jest autorem książki poświęconej Edwardowi Elgarowi i przewodnika operowego; artykuły jego autorstwa znajdziemy również w słowniku Grove’a – jednej z najważniejszych muzycznych encyklopedii świata i bedekerze operowym wydanym przez wydawnictwo Penguin. Od 2000 roku jest redaktorem naczelnym brytyjskiego miesięcznika "Opera". Był jednym z inicjatorów International Opera Awards, które od 2013 roku wyróżniają twórców i twórczynie opery, nagrania, festiwale oraz konkretne teatry. Zasiadał w jury wielu konkursów muzycznych, m.in. bukareszteńskiego Le Grand Prix de l’Opéra i PromFest w estońskiej Parnawie. W 2025 roku zasiądzie również w jury XIX Konkursu Chopinowskiego. Od lat szczególne miejsce wśród jego zainteresowań zajmuje muzyka i kultura regionu Europy Środkowej i Wschodniej.

Brian Dickie

Doradca i konsultant artystyczny, urodzony w 1941 roku w Wielkiej Brytanii. Ma ponad 60-letnie doświadczenie w pracy w instytucjach operowych. Pierwsze kroki na tym polu stawiał na festiwalu w Glyndebourne, gdzie pracował w dziale muzycznym i dziale planowania. Współpracował wtedy m.in. z Güntherem Rennertem (1911–1978), reżyserem jednej z dwóch premierowych inscenizacji "Diabłów z Loudun" Krzysztofa Pendereckiego, czy z włoskim dyrygentem Vittorio Guim (1880–1975) znanym melomanom z nagrań "Normy" Belliniego z udziałem Marii Callas. W latach 1967–1973 Dickie był dyrektorem artystycznym festiwalu w irlandzkim Wexford. Kierował Canadian Opera Company w Toronto (1989–1993) i Chicago Opera Theater (1999–2012). Po powrocie do Londynu pracuje jako doradca ds. artystycznych w Garsington Opera i English National Opera. Od 1999 roku jest przewodniczącym jury preselekcji prestiżowego konkursu wokalnego Neue Stimmen w Niemczech. Zasiadał również w jury Metropolitan Opera National Council Auditions oraz innych międzynarodowych konkursów.

Tobias Oliver Hasan

Absolwent wokalistyki na Uniwersytecie Mozarteum w Salzburgu, od lat działa w branży operowej. Po ukończeniu studiów pracował w biurach prasowych wytwórni wydających muzykę klasyczną (Deutsche Grammophon, DECCA, EMI Classics) oraz przy organizacji festiwalu Salzburger Festspiele. Następnie pełnił funkcję dyrektora biura artystycznego w hamburskiej Staatsoper. Od 2013 roku jest dyrektorem ds. opery Staatsoper Unter den Linden w Berlinie – najstarszego niemieckiego teatru operowego. Zasiada w jury najważniejszych międzynarodowych konkursów wokalnych, począwszy od Concurs Tenor Viñas w barcelońskim Gran Teatre del Liceu, przez paryskie Operalia, aż po – właśnie – Konkurs Moniuszkowski w Warszawie.

Paul Hopper

Wykształcony w kierunku wokalno-muzycznym na Eastman School of Music i University of Houston oraz fundraisingu i filantropii na New York University. Obecnie pełni funkcję starszego dyrektora ds. planowania artystycznego w LA Opera; do jego obowiązków należy nadzorowanie wszelkich zagadnień związanych z obsadą spektakli kalifornijskiego teatru. Zarządza również Domingo-Colburn-Stein Young Artist Program – dwuletnim płatnym stypendium działającym od 2006 roku, pozwalającym młodym adeptom i adeptkom sztuki wokalnej, a także pianistom na bliską współpracę z wybitnymi postaciami światowej opery. Zanim dołączył do zespołu opery w Los Angeles, przez pięć sezonów pracował jako zastępca administratora artystycznego w Metropolitan Opera (2018–2023). Odpowiadał za obsadę ról drugoplanowych we wszystkich produkcjach nowojorskiej sceny. Innymi słowy: był zaangażowany w ponad dwieście przedstawień rocznie, w tym w takie przeboje jak "Porgy and Bess" Gershwina czy "Echnaton" Glassa.

Karierę zawodową rozpoczynał w Houston Grand Opera, gdzie odpowiadał za planowanie repertuaru, casting, specjalne projekty artystyczne i społeczne (m.in. przybliżające działalność teatru mieszkańcom Houston), a także za dramaturgię przy zamawianiu nowych produkcji. Uczestniczył w przygotowaniach do pierwszego w historii opery w Houston wystawienia pełnego cyklu "Pierścienia Nibelunga" Wagnera. Regularnie zasiada w jury prestiżowych międzynarodowych konkursów wokalnych, takich jak Konkurs im. Erica i Dominique Laffont w Metropolitan Opera, Międzynarodowy Konkurs Muzyczny im. Królowej Sonji w Oslo, Międzynarodowy Konkurs Wokalny im. Hansa Gabora Belvedere w Brnie, Międzynarodowy Konkurs Wokalny im. Stanisława Moniuszki w Warszawie i Tenor Viñas Competition w Barcelonie.

Rosemary Joshua

Walijska sopranistka urodzona w 1964 roku, szczególnie ceniona jako interpretatorka oper Georga Friedricha Händla. Jej przygoda z barokowym mistrzem rozpoczęła się od występu na festiwalu Aix-en-Provence w roli Angeliki w "Orlandzie" (dyr. William Christie, 1996). Joshua podkreśla, że wczesne zetknięcie z Händlem pomogło jej rozwinąć elastyczną technikę wokalną, a jego muzyka idealnie pasowała do jej jasnego sopranu. Ceni w niej "czyste, ekspresyjne frazowanie wokalne" oraz dramaturgiczną głębię, która "potrafi uchwycić nastrój, emocję z największą prostotą, stawiając jednocześnie wyzwanie zarówno artyście, jak i publiczności". Świadomie utrzymuje zróżnicowany repertuar, od Händla po Strawińskiego, Wagnera i Janáčka, by uniknąć zaszufladkowania i czerpać inspirację z różnych stylów.

Występowała na deskach Metropolitan Opera, La Scali, Royal Opera House – Covent Garden czy La Monnaie. Wśród licznych kreacji śpiewaczki warto wymienić tytułową rolę w "Princess Ida" Arthura Sullivana, zrealizowaną w 1992 roku przez kontrowersyjnego reżysera filmowego Kena Russella dla English National Opera. Obecnie Joshua jest dyrektorką artystyczną Holenderskiego Studia Operowego i od 2015 roku aktywnie angażuje się w pracę pedagogiczną jako coachka i mentorka młodych śpiewaków. Jest również przewodniczącą jury w popularnym holenderskim talent show "Aria".

Peter Mario Katona

Pochodzi z berlińskiej rodziny o głębokich tradycjach muzycznych. Matka, Marianne Warneyer, była sopranistką Opery Stuttgarckiej. Ojciec, Julius Katona, węgierskim tenorem, obecnym na wielu niemieckich scenach. Jako dziecko obserwował powojenny świat niemieckich teatrów operowych, w tym koncerty awangardowych twórców. Uczył się gry na fortepianie i śpiewu, studiował na Wydziale Muzyki i Wydziale Literatury Niemieckiej na Freie Universität Berlin. Pracę z muzyką zaczynał od zawodu krytyka, publikując m.in. na łamach "Fono Forum" i "Opernwelt".

W 1968 roku objął stanowisko asystenta ds. administracji artystycznej niemiecko-węgierskiego dyrygenta Christopha von Dohnányiego, dyrektora muzycznego Opery Frankfurckiej. Później towarzyszył mu w Hamburskiej Operze Państwowej, już jako kierownik ds. artystycznych, planowania i obsad (1977–1983). Od 1983 roku związany jest z Royal Opera House – Covent Garden. Jest jednym z najbardziej doświadczonych dyrektorów obsady na świecie, w Londynie współpracował z Colinem Davisem, Bernardem Haitinkiem i Antonim Pappano.

Izabela Kłosińska

Wybitna sopranistka, pedagożka oraz dyrektorka obsady Teatru Wielkiego – Opery Narodowej, urodzona w 1958 roku w Warszawie. Jeszcze podczas studiów na Uniwersytecie Muzycznym Fryderyka Chopina w Warszawie zadebiutowała na scenie Teatru Wielkiego rolą Musetty w "Cyganerii" Pucciniego, wcielała się także m.in. w Zofię w "Halce" Moniuszki i Micaelę w "Carmen" Bizeta. Po ukończeniu studiów została solistką warszawskiej sceny. Podczas swojej wieloletniej kariery wykreowała kilkadziesiąt pierwszoplanowych ról.

"Dziś prawdziwych primadonn już nie ma" – chciałoby się zaśpiewać, parafrazując piękny przebój z tekstem Agnieszki Osieckiej. I jest to stwierdzenie prawdziwe, bo na przykład ostatnią primadonną Teatru Wielkiego w Warszawie, a więc artystką – jak kiedyś mawiano, "na którą się chodziło" – była Izabela Kłosińska. To ją systematycznie obsadzano w głównych rolach, a kiedy furorę na warszawskiej scenie zrobiła w 1999 roku Madame Butterfly w reżyserii Mariusza Trelińskiego, to przez następne lata jedni widzowie wracali po kilka razy na spektakl, by zachwycać się inscenizacją, a inni – by podziwiać właśnie Izabelę Kłosińską w tytułowej roli.

– pisał Jacek Marczyński na łamach Onetu.

Artystka z powodzeniem sięga również po bogaty repertuar oratoryjno-kantatowy, od baroku po muzykę współczesną, ze szczególnym uwzględnieniem dzieł polskich kompozytorów, takich jak Krzysztof Penderecki (m.in. "Polskie Requiem", "Credo", "Siedem bram Jerozolimy" – większość jego dzieł utrwaliła na płytach CD i DVD), Henryk Mikołaj Górecki (III Symfonia "Symfonia pieśni żałosnych") oraz Wojciech Kilar ("Missa pro pace"). W 1992 roku wzięła udział w amerykańskim prawykonaniu oratorium "Święta Ludmiła" Dvořáka w nowojorskiej Carnegie Hall. Izabela Kłosińska łączy działalność artystyczną z pracą pedagogiczną. Jest profesorką sztuk muzycznych na Uniwersytecie Muzycznym Fryderyka Chopina oraz opiekunką artystyczną Akademii Operowej Teatru Wielkiego – Opery Narodowej. Dwukrotnie – w 2013 i w 2016 roku – przewodniczyła pracom jury Międzynarodowego Konkursu Wokalnego im. Stanisława Moniuszki.

Mariusz Kwiecień

Światowej sławy baryton, urodzony w 1972 roku w Krakowie. Jest absolwentem Akademii Muzycznej w Warszawie w klasie prof. Włodzimierza Zalewskiego oraz uczestnikiem Lindemann Young Artist Development Program przy Metropolitan Opera w Nowym Jorku. Jako student zadebiutował tytułową rolą w "Weselu Figara" Mozarta na scenie Teatru Wielkiego w Poznaniu. W MET po raz pierwszy pojawił się w 1999 roku jako Kuligin w "Katii Kabanowej" Janáčka, co zapoczątkowało jego wieloletnią współpracę z nowojorską sceną i jej ówczesnym dyrektorem, Jamesem Levine'em. Do jego najważniejszych kreacji w Metropolitan należą Marcello w "Cyganerii", Hrabia Almaviva w "Weselu Figara, tytułowy Don Giovanni, Guglielmo w "Così fan tutte", Malatesta w "Don Pasquale" czy Belcore w "Napoju miłosnym".

Międzynarodową sławę przyniosła mu rola mozartowskiego Don Giovanniego i Króla Rogera z opery Szymanowskiego. Karierę sceniczną zakończył w 2020 roku z powodów zdrowotnych. W latach 2020–2023 pełnił funkcję dyrektora artystycznego Opery Wrocławskiej. Od 2019 roku prowadzi działalność pedagogiczną w Akademii Muzycznej w Krakowie, a w 2024 roku otrzymał tytuł profesora sztuk muzycznych.

Thomas Lausmann

Dyrygent, pianista-korepetytor i od 2019 roku dyrektor ds. organizacji pracy artystycznej w Metropolitan Opera. Absolwent klasy fortepianu w Hochschule für Musik w Stuttgarcie, naukę kontynuował w Eastman School of Music w Rochester i Manhattan School of Music, gdzie studiował pod kierunkiem Warrena Jonesa. Przed objęciem stanowiska w Nowym Jorku, Lausmann był kierownikiem muzycznym w wiedeńskiej Staatsoper, gdzie wcześniej przez trzy sezony pełnił funkcję asystenta dyrygenta i pianisty-korepetytora. Występował z Filharmonikami Wiedeńskimi, grając na fortepianie, czeleście, klawesynie i organach.

Od 2008 roku jest głównym pianistą-korepetytorem na Bayreuther Festspiele. Asystował tam Christianowi Thielemannowi przy realizacji oper Wagnera, był kierownikiem muzycznym przy produkcji "Pierścienia Nibelunga" pod batutą Marka Janowskiego w sezonach 2016/17 i 2017/18. Był również pianistą-korepetytorem na Festiwalu w Salzburgu, zastępcą kierownika muzycznego berlińskiej Komische Oper w Berlinie i Staatsoper w Hamburgu, a także asystentem dyrygenta w Waszyngtońskiej Operze Narodowej oraz, przez siedem sezonów, w New York City Opera.

Dominik Licht

Dyrektor ds. castingu i planowania Festiwalu Wielkanocnego w Salzburgu, konsultant ds. obsady w Duńskiej Operze Królewskiej. Wcześniej pracował jako kierownik ds. organizacji pracy artystycznej w monachijskiej Bayerische Staatsoper oraz Komische Oper w Berlinie. Z wykształcenia jest śpiewakiem, studiował wokalistykę na McGill University w Montrealu.

Zawsze trudno jest oceniać śpiewaków. […] Czasami podejmuję decyzję już po pięciu sekundach i jest duże prawdopodobieństwo, że nie zmienię jej po wysłuchaniu całego występu. Trudno jest nie oceniać uczestnika przez własną perspektywę i powinniśmy to robić. To kwestia gustu. A gusta są bardzo różne. […] Przede wszystkim bardzo ważne jest dla mnie to, czy śpiewak naprawdę wie, o czym śpiewa. Nawet jeśli śpiewa wspaniale, ale ja nie mam pojęcia, o co chodzi i o czym on lub ona śpiewa, nie interesuje mnie to wykonanie. Artysta powinien znać osobowość postaci, w którą się wciela.

– mówił Licht w rozmowie przeprowadzonej przez Tomasza Pasternaka dla portalu Orfeo, która odbyła się w ramach Konkursu Sztuki Wokalnej im. Ady Sari w 2023 roku.

Olga Pasiecznik

Pedagożka i sopranistka, urodzona w 1968 roku w Równem w Ukrainie. Jej repertuar obejmuje operę barokową i klasyczną, muzykę francuskiego impresjonizmu, pieśni polskie i ukraińskie, dzieła oratoryjne i kompozycje współczesne. Ukończyła studia na Ukraińskiej Narodowej Akademii Muzycznej w Kijowie i Uniwersytecie Muzycznym Fryderyka Chopina w Warszawie.

Zadebiutowała w 1992 roku na scenie Warszawskiej Opery Kameralnej, cztery lata później wcieliła się w rolę Paminy na deskach paryskiego Théâtre des Champs-Élysées. W latach 1992–2017 śpiewała w Warszawskiej Operze Kameralnej, a od 2018 roku jest solistką Polskiej Opery Królewskiej. Od tamtego czasu wykonała ponad 50 partii operowych – od Monteverdiego i Händla, przez Mozarta i Debussy'ego, aż po repertuar współczesny (śpiewała tytułową rolę w operze "Qudsja Zaher" Pawła Szymańskiego, którą zresztą kompozytor napisał z myślą o niej).

Jest laureatką wielu prestiżowych międzynarodowych konkursów wokalnych (m.in. w 's-Hertogenbosch, Helsinkach czy Konkursu Królowej Elżbiety Belgijskiej w Brukseli), Paszportu "Polityki" (1997), trzech nagród muzycznych Fryderyk (1997, 2004, 2018) oraz licznych odznaczeń państwowych, w tym Złotego Medalu "Zasłużony Kulturze Gloria Artis" (2023). Nagrała ponad 60 płyt CD i DVD, m.in. dla CD Accord, Harmonia Mundi, Naxos i Opus 111.

Karen Stone

Reżyserka operowa, urodzona w 1952 roku w Horsforth. Dyrektorka wykonawcza Opera Europa, stowarzyszenia zrzeszającego ponad 100 teatrów operowych i festiwali muzycznych – nie tylko europejskich. Gromadzi również organizacje z Omanu, Turcji, Korei Południowej, Japonii czy Chile.

Studiowała śpiew i pianistykę na Royal Academy of Music w Londynie i w Conservatorio di Musica Santa Cecilia w Rzymie. Karierę w teatrze operowym rozpoczynała jako druga reżyserka w Städtische Bühnen Freiburg (1982–1985), następnie pełniła funkcję asystentki reżysera i producentki w English National Opera (do 1987) oraz w Royal Opera House – Covent Garden w Londynie (1987–1990). W Bayerische Staatsoper w Monachium (do 1995) odpowiadała m.in. za wznowienia "Parsifala" Wagnera, "Wesela Figara" Mozarta i "Trubadura" Verdiego. W 1995 roku została zastępczynią dyrektora Opery w Kolonii, a następnie (1997–2000) jej dyrektorką. Współpracowała m.in. z reżyserem Robertem Carsenem przy produkcji oper Wagnera. Od 2003 roku była dyrektorką Opery w Dallas, gdzie odpowiadała za budowę nowej siedziby teatru – Winspear Opera House. W latach 2009–2022 pełniła funkcję dyrektorki generalnej teatru i orkiestry w Magdeburgu, gdzie wyreżyserowała wiele oper, w tym "Łucję z Lammermooru", "Toskę" oraz prapremierę "Grete Minde" Eugena d’Alberta. Jako reżyserka Karen Stone współpracowała również z Houston Grand Opera, Operą w Los Angeles, Operą Nowozelandzką, Kolumbijską Operą Narodową w Bogocie czy Operą w Monte Carlo. Regularnie zasiada w jury wielu prestiżowych międzynarodowych konkursów wokalnych i reżyserskich, m.in. Toti dal Monte w Treviso, konkursu im. Ferruccio Tagliaviniego, AsLiCo w Mediolanie, Competizione dell’Opera w Dreźnie oraz Ring Award w Grazu.

Tobias Truniger

Pianista, akompaniator, nauczyciel śpiewu oraz dyrektor muzyczny studia operowego przy Bayerische Staatsoper. Ukończył studia pianistyczne na Akademii Muzycznej Folkwang w Essen pod kierunkiem Borisa Blocha i Tilla Engela. Następnie doskonalił swoje umiejętności w zakresie interpretacji pieśni w lipskiej Musikhochschule u Karla-Petera Kammerlandera. Karierę rozpoczynał jako pianista-korepetytor w Deutsche Oper am Rhein w Düsseldorfie, gdzie jednocześnie dzielił się swoją wiedzą jako wykładowca na Akademii Muzycznej im. Roberta Schumanna. Od 2000 roku pełni funkcję dyrektora studiów wokalnych na Musikhochschule Nürnberg-Augsburg. Kontynuuje również działalność dydaktyczną, prowadząc zajęcia z interpretacji pieśni na Akademii Muzycznej w monachijskiej Musikhochschule.

Tobias Truniger w 2009 roku został dyrektorem muzycznym prestiżowego Opernstudio przy Bayerische Staatsoper w Monachium, które pod jego kierownictwem zyskało miano jednego z wiodących tego typu zespołów. Jako akompaniator regularnie koncertuje z wybitnymi artystami, takimi jak Angelika Kirchschlager, Thomas Moser czy Edith Wiens.

Edith Wiens

Sopranistka, urodzona w 1950 roku w Saskatoon w Kanadzie. Jedna z najbardziej cenionych pedagożek śpiewu na świecie. Pracowała w Juilliard School w Nowym Jorku, gdzie poza funkcją nauczycielki, była również kierowniczą katedry śpiewu (obecnie Faculty Emeritus). Jest założycielką i dyrektorką Internationale Meistersinger Akademie.

Prowadzi zajęcia w Monachijskim Studiu Operowym oraz kursy mistrzowskie w studiach młodych talentów przy operach we Frankfurcie, Hanowerze, Amsterdamie (Holenderska Opera Narodowa), Zurychu, a także w Akademii Operowej Teatru Wielkiego – Opery Narodowej w Warszawie. Jest gościnną profesorką Royal College of Music w Londynie. Od 2019 roku kieruje programem Rezydencji Wokalnej Festiwalu w Aix-en-Provence oraz szkoli uczestników Programu Lindemanna w Metropolitan Opera w Nowym Jorku. Spośród jej wychowanków warto wymienić m.in. Meashę Brüggergosman, Colina Blazera, Stefanię Irányi, Roksanę Constantinescu, Szabolcsa Bricknera, Szymona Komasę czy Jakuba Józefa Orlińskiego.

Zanim poświęciła się pedagogice, Edith Wiens rozwinęła błyskotliwą karierę sceniczną. Debiutowała w 1980 roku z Filharmonikami Berlińskimi, z którymi zagrała ponad 30 koncertów. Występowała pod batutą Daniela Barenboima, Nikolausa Harnoncourt, Seijiego Ozawy czy Bernarda Haitinka. Jako śpiewaczka operowa debiutowała w 1986 roku na festiwalu Glyndebourne w roli Donny Anny w "Don Giovannim Mozarta". Specjalizowała się w repertuarze mozartowskim, który prezentowała m.in. w La Scali. Jest laureatką nagród Grammy i Diapson d’Or, a także Oficerem Orderu Kanady.

Evamaria Wieser

Dyrektorka ds. obsad Festiwalu w Salzburgu, europejska konsultantka ds. castingu Lyric Opera Chicago. Urodzona we Wiedniu, ukończyła studia pianistyczne i wokalne; uzyskała również tytuł magistry filologii włoskiej na Uniwersytecie Wiedeńskim. W 1989 roku rozpoczęła wieloletnią współpracę z Gerardem Mortierem, najpierw na Festiwalu w Salzburgu, gdzie w latach 1990–2001 pełniła funkcję kierownika biura administracji artystycznej. Następnie, w latach 2001–2004, pracowała w nowo powstałym RuhrTriennale. Asystowała Mortierowi w przygotowaniach do objęcia przez niego dyrekcji Opery Paryskiej w 2004 roku.

Powróciła na Festiwal w Salzburgu i w latach 2004–2011 była tam dyrektorem ds. administracji artystycznej pod kierownictwem Petera Ruzicki, Jürgena Flimma i Markusa Hinterhäusera. W 2008 roku zainicjowała tam i od 2009 roku kierowała projektem Young Singers Project (YSP). Była również konsultantką Wielkanocnego Festiwalu w Salzburgu (2001–2015) oraz Opery w Rzymie (2011–2013). Od 2008 roku jest europejską konsultantką ds. obsad dla Lyric Opera of Chicago. Jest również jurorką wielu międzynarodowych konkursów wokalnych.

Język Polish