Bliższe dla mnie były i są rozważania oraz wątpliwości Kieślowskiego w "Dekalogu" niż nachalna propaganda księdza. Kieślowskiemu w niezwykły sposób udało się uniknąć nachalności. Podszedł do dziesięciu przykazań w sposób otwarty, czasem tylko dotykając problemu. Rozważając nad naturą człowieka, przyglądając mu się uważnie i z empatią, stworzył niezwykłe dzieła filmowe, które opowiadają nie tylko o nas jako ludziach, ale i świecie, który nas wówczas otaczał. Jestem z Januszem, którego kochanka wyrywa w wigilijny wieczór z domu. Bliskie mi są rozważania i dylematy ordynatora, którego żona jednego z pacjentów próbuje zmusić, aby podjął decyzję czy ma usunąć dziecko swojego kochanka. Porusza mnie niejednoznaczna relacja ojca i córki. Zamykam oczy, gdy Jacek morduje taksówkarza, a otwieram je szeroko, gdy oglądam, jak nad zabójcą pochyla się młody adwokat. Podglądam z Tomkiem sąsiadkę z bloku naprzeciwko i przeżywam z nim fascynację tą kobietą. Dostrzegam złożoność losów i relacji polsko-żydowskich, gdy obserwuję spotkanie dwóch kobiet, które los zetknął wcześniej podczas wojny.
W "Dekalogu" świat nie jest prosty, nie ma tu prostych rozwiązań, jednoznacznych definicji, a wszystko jest dosyć mocno skomplikowane. Te same elementy odnajduję w filmach dokumentalnych Kieślowskiego, do których z ogromną przyjemnością wracam. Tak jak i do "Dekalogów". Oglądając tę serię, zawsze zastanawiam się i nie mogę wyjść z podziwu, jak to możliwe, że ten wówczas 47-letni reżyser w rok stworzył tyle genialnych obrazów, tyle wnikliwie wykreowanych postaci i sportretował tyle problemów ludzkich, opowiedzianych w tak niezwykły sposób. Niezmienne chapeau bas.
Tomasz Wolski, ur. 1977. Scenarzysta i reżyser filmów dokumentalnych. Absolwent dziennikarstwa na Uniwersytecie Jagiellońskim oraz Mistrzowskiej Szkoły Reżyserii Filmowej Andrzeja Wajdy. Asystent reżysera przy realizacji "Born Dead" (2004) Jacka Bławuta. Autor filmów dokumentalnych: “Cisza,” “Klinika”, “Złota rybka”, “Aktorzy”, “Szczęściarze”, “Lekarze”, “Pałac”, "Festiwal", "1970" oraz "Zwyczajny kraj".
Laureat licznych nagród festiwalowych, m.in. w Neubrandenburgu, Pamplonie, Wrocławiu i Krakowie. Reżyser krótkometrażowego filmu “Córka” nagrodzonego m.in. w Angers Premiers Plans (Grand Prix oraz nagroda publiczności). Montażysta filmów m.in. “Dziennik z podróży” (2013), “21xNY” (2016) oraz “Krzyżoki”.