Content anchor

Piotr Moss

Polski kompozytor związany z Paryżem, w którym od lat mieszka i pracuje.

Urodził się 13 maja 1949 roku w Bydgoszczy. Studiował kompozycję w klasie Grażyny Bacewicz, a po jej śmierci u Piotra Perkowskiego w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Warszawie, którą ukończył z wyróżnieniem w 1972 roku. W latach 1976-77 odbył studia uzupełniające u Nadii Boulanger w Paryżu oraz uzyskał nagrodę Stowarzyszenia Przyjaciół Lili Boulanger za całokształt twórczości.

Jest ponadto laureatem wielu nagród i wyróżnień w krajowych oraz międzynarodowych konkursach kompozytorskich, w tym: I nagrody Konkursu Kompozytorskiego w Krakowie za "Tre istanti per arpa sola" (1972), II nagrody Konkursu Młodych Związku Kompozytorów Polskich za Symfonię "Charon" (1973), I nagrody na Międzynarodowym Konkursie Kompozytorskim im. Carla Marii von Webera w Dreźnie za "Quartetto per quattro violoncelli "(1978), głównej nagrody na konkursie Associazione Musicale Valentino Bucchi w Rzymie za "Trois pensées..." na klarnet i zespół kameralny (1978), I nagrody w Konkursie im. Artura Malawskiego za "Garść liści wierzbowych" na baryton, 3 wiolonczele i 3 kontrabasy do poezji Jarosława Iwaszkiewicza (1978), III nagrody na Międzynarodowym Konkursie Kompozytorskim w Stroud za "Chants d'antan" na flet i fortepian (1982), I nagrody na Międzynarodowym Konkursie Kompozytorskim w Barcelonie za "Salve Regina" na chór chłopięcy i organy (1981), II nagrody na Międzynarodowym Konkursie Berliner Liedertofel w Berlinie Zachodnim za "Glorię" na chór męski, 3 trąbki i 3 puzony (1982), I nagrody w Konkursie Kompozytorskim we Fresnes za "Musique Concertante" na fortepian i cztery instrumenty (1983), II nagrody Konkursu Kompozytorskiego w Bernach za "Der du bist drei in Einigkeit" na chór mieszany i kwintet smyczkowy (1984), III nagrody w Konkursie Kompozytorskim w Brazylii za trio "Stances" na klarnet, wiolonczelę i fortepian (1984-85), II nagrody w Konkursie im. Karola Szymanowskiego w Warszawie za "Veillée" na obój i orkiestrę smyczkową (1988), II nagrody w Konkursie Kompozytorskim im. Grażyny Bacewicz za "Stylisations II" na róg i orkiestrę smyczkową (1987) oraz II nagrody na Konkursie Kompozytorskim PROBLATICA w Toruniu za "Brewiarz" na baryton i smyczki do tekstu Zbigniewa Herberta (2008).

Jego utwory były wykonywane w wielu krajach Europy, a także w Stanach Zjednoczonych, Singapurze, Kolumbii i Afryce Południowej.

 

 

Od 1993 współpracuje z pisarzem Jean-Louisem Bauerem. Razem stworzyli melodramat "Ugui" na recytatora i orkiestrę (1993), oratorium "Gédéon" (1996), dwie opery kameralne: "Karla" (1996) i "Les ailes de Jean-Pierre" (1997) oraz cykl pieśni na tenor i orkiestrę "De l'Amour..." (1994).

Piotr Moss jest również twórcą muzyki teatralnej (dla teatrów w Polsce, Amsterdamie, Rotterdamie, Paryżu, Lyonie, Lille, Avignionie, Koszycach oraz dla Teatru Polskiego Radia), filmowej i rozrywkowej. Jego piosenki śpiewali m.in. Jerzy Połomski, Rena Rolska, Jolanta Kubicka, Joanna Rawik, Teresa Tutinas, Anna Chodakowska, Krzysztof Majchrzak, Andrzej Szajewski, Krystyna Tkacz, Krzysztof Kolberger, Mirosława Krajewska oraz Irena Kwiatkowska. Jako autor audycji muzycznych współpracował z France Culture i France Musique oraz Polskim Radiem.

W 2000 roku został mianowany Kawalerem Orderu Sztuki i Literatury za zasługi dla kultury światowej (Chevalier dans l’ordre des Arts et des Lettres), natomiast w 2016 roku otrzymał tytuł Oficera Orderu Literatury i Sztuki (Officier dans l'ordre des Arts et des Lettres). W 2007 francuska Académie des Beaux-Arts przyznała mu nagrodę muzyczną, a w roku 2009 otrzymał nagrodę specjalną Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z okazji 60. rocznicy urodzin i 40-lecia pracy artystycznej. Jest także odznaczony medalem „Zasłużony dla Kultury Polskiej”.

Piotr Moss od 1981 roku mieszka w Paryżu, w roku 1984 przyjął obywatelstwo francuskie.

 

Jego twórczość jest niezwykle obfita i różnorodna. Obejmuje wszelkie gatunki utworów, z wyraźnym nurtem muzyki filmowej i teatralnej dominującym we wcześniejszej twórczości Mossa, ale obecnym i dzisiaj, choć na dalszym planie. Przełomowe znaczenie dla jej rozwoju miał kontakt kompozytora z Nadią Boulanger w 1976 roku i studia w Paryżu.

– To był dla mnie prawdziwy szok – wspominał Piotr Moss. – Miałem 27 lat, w Polsce żyło mi się nieźle, miałem pełno zamówień dla teatru, dla radia. Kontakt z Nadią Boulanger całkowicie zmienił tok mego myślenia, wpłynął na etykę artystyczną. Dzięki Nadii Boulanger, która była już wtedy żywą legendą światowej muzyki, zdałem sobie sprawę z odpowiedzialności artysty, że talent jest darem należącym nie tylko do twórcy, że odpowiedzialność artysty polega, między innymi, na jak najbardziej rygorystycznym wykonywaniu swego zawodu, by nie zmarnować daru, by nie zmarnować tego, co nie twoje.

Nadia Boulanger była prawdziwym duchem opiekuńczym wielu kompozytorów polskich, a kontakt z nią powodował zazwyczaj przewartościowanie idei twórczych. Studia u Nadii Boulanger spowodowały wzrost zainteresowania Piotra Mossa muzyką autonomiczną. Jego utwory charakteryzują się dużą swobodą w wykorzystywaniu rozmaitych technik kompozytorskich, sięganiu do tradycji i stosowaniu nowoczesnego języka. Często stosuje cytaty z dzieł obcych i własnych. Emocja muzyki Piotra Mossa jest z ducha romantyczna, kompozytor podkreśla zresztą związki swojej twórczości z romantyzmem i neoromantyzmem. I mówi o humanistycznym aspekcie komponowanej przez siebie muzyki, przez co należy zapewne rozumieć jej przystępność i unikanie częstej wśród współczesnych twórców hermetyczności.


Ważniejsze kompozycje

  • Tre istanti per arpa sola (1972)
  • Symfonia „Charon" (1972)
  • Szkice o miłości na sopran i orkiestrę (1972-73)
  • Trio na skrzypce, wiolonczelę i fortepian (1974)
  • Koncert na wiolonczelę i orkiestrę (1975)
  • Muzyka w trzech częściach na klawesyn i 3 grupy instrumentów (1975)
  • Dialogi na skrzypce i fortepian (1977)
  • Utwór na cztery puzony (1977)
  • Quartetto per quattro violoncelli (1978)
  • Trois pensées... na klarnet i zespół kameralny (1978)
  • Sinfonia in dieci parti (1978)
  • Garść liści wierzbowych na baryton, 3 wiolonczele i 3 kontrabasy (1978)
  • Koncert na klawesyn i dwie orkiestry smyczkowe (1980)
  • Salve Regina na chór dziecięcy i organy (1981)
  • Sonata na wiolonczelę solo (1981)
  • Incontri per orchestra (1982)
  • Chants d'antan na flet i fortepian (1982)
  • Petites histoires na fagot solo (1982)
  • Silence na orkiestrę (1982)
  • Gloria na chór męski, 3 trąbki i 3 puzony (1982)
  • Musique en trois mouvements na wiolonczelę i zespół kameralny (1982)
  • Cinq impromptus na gitarę solo (1982)
  • Sonata na kwartet smyczkowy (1983)
  • Nostalgies I na klarnet (klarnet basowy) i dwa kwartety smyczkowe (1983)
  • Magnificat I na chór dziecięcy i organy (1983)
  • Cinque intermezzi na dwoje skrzypiec (1983)
  • Musique concertante na fortepian i cztery instrumenty (1983)
  • Historyjki na 3 fagoty (1983)
  • Concertino na dwoje skrzypiec, dwa kwartety smyczkowe i kontrabas (1984)
  • Nuits... Kwartet smyczkowy nr 3 (1984)
  • Der Du bist drei in Einigkeit na chór mieszany i kwintet smyczkowy (1984)
  • Stances, trio na klarnet, wiolonczelę i fortepian (1984-85)
  • Suite na flet i fortepian (1984-87)
  • Symphonie concertante na flet, fortepian i orkiestrę (1985)
  • Hymne na orkiestrę (1985)
  • Magnificat III per soli e coro (1985)
  • Solo II na wiolonczelę (1985)
  • Thèmes variés na róg i fortepian (1985)
  • Musique élégiaque na fagot i kwintet smyczkowy albo orkiestrę smyczkową (1986)
  • Form III na dwa klarnety basowe (1986)
  • Elegia – Alexandre Tansman in memoriam na 2 wiolonczele (1986)
  • Aus der Tiefe, kantata na bas, chór mieszany i zespół instrumentalny (1986)
  • Form V na flet, wiolonczelę i fortepian (1987)
  • Elegia nr 2 na wiolonczelę i orkiestrę smyczkową (1987)
  • Stylisations II na róg i orkiestrę smyczkową (1987)
  • Défets, oratorium (1987)
  • Maillons na klawesyn i kwartet smyczkowy (1987)
  • Expériences na orkiestrę (1987)
  • Suite na harfę celtycką i mandolinę (1987)
  • Maximen und Reflexionen na fortepian i kwintet smyczkowy (1988)
  • Angst und Form. Concerto pour saxophone alto et orchestre avec soprano obligé (1988)
  • Scènes na zespół instrumentalny (1988)
  • Veillée na obój i orkiestrę smyczkową (1988)
  • Métaphores na saksofon altowy i fortepian (1989)
  • D'un silence... Concerto pour clarinette (prenant clarinette basse) et orchestre (1989)
  • Form VI pour baryton, kontrabas i chór mieszany (1989)
  • Sonate pour saxophone alto et piano (1990)
  • Espressioni varianti. Koncert na harfę, 2 flety, 2 perkusje i smyczki (1990)
  • Sueños, oratorium na solistów, chór i orkiestrę (1990)
  • Quartettsatz na fortepian i trio smyczkowe (1990)
  • Scherzo na zespół instrumentalny (1990)
  • Quartettino na trio instrumentów dętych drewnianych i akordeon (1990)
  • Récit na wiolonczelę solo (1991)
  • Mélancolies d'automne na saksofon altowy i orkiestrę smyczkową (1991)
  • Novella na orkiestrę (1991)
  • Pantum na mezzosopran, wiolonczelę i fortepian (1992)
  • Solo IV na saksofon altowy (1992)
  • Ragtime II na 8 wiolonczel (1992)
  • Form IX na fortepian (1992)
  • Tissages na orkiestrę (1992-93)
  • Intrada na orkiestrę (1993)
  • Ugui na recytatora i orkiestrę (1993)
  • Capriccio na fortepian i smyczki (1994)
  • Duos pour 2 violons (1994)
  • De l'amour, 5 pieśni na tenor i orkiestrę (1994)
  • Form XI na dwa saksofony altowe (1995)
  • Adagio II na organy i smyczki (1996)
  • Fantaisie na wiolonczelę i smyczki (1996)
  • Concerto-Rhapsodie na puzon i orkiestrę (1996)
  • Karla, opera w dwóch aktach (1996)
  • Gédéon, oratorium (1996)
  • Les Ailes de Jean-Pierre, opera w jednym akcie (1997)
  • Le cirque de Giuseppe na recytatora i orkiestrę (1997)
  • Fresque na orkiestrę (1998)
  • Dzień-Noc, kantata na kontralt i orkiestrę (1998)
  • Visages. Concerto pour hautbois et orchestre (1999)
  • Episodes na orkiestrę (1999)
  • Koncert na 2 harfy i orkiestrę „Voyage" (2000)
  • Misterioso na 2 wiolonczele (2000)
  • Tempo di tango na flet, gitarę i altówkę (2000)
  • Tango na chór i orkiestrę (2000)
  • Le petit singe bleu na recytatora i orkiestrę (2000)
  • Weihnachtskantate na sopran, chór żeński, organy i smyczki (2000)
  • Form XIII na 4 rogi (2000)
  • Suite LA na orkiestrę i chór (ad libitum) (2001)
  • Cinq pièces na flet, harfę i smyczki (2001)
  • Quatre improvisations na harfę solo (2001)
  • Meditation und Psalm na chór i orkiestrę (2001)
  • Stabat Mater na mezzosopran, chór i 8 wiolonczel (2002)
  • Ombres na 10 skrzypiec i fortepian (2002)
  • Sternlicht-Sonate na fortepian (2002)
  • Koncert fortepianowy „Portrety" (2003)
  • Koncert na wiolonczelę i orkiestrę nr 2 „Prièeres" (2003)
  • Rapsodia na orkiestrę (2003)
  • Etude de concert na fortepian (2003)
  • Intermède na dwie orkiestry dęte (2003)
  • Passage na chór, orkiestrę dętą i orkiestrę symfoniczną (2003)
  • Et Dieu couvrit son visage na mezzosopran i zespół kameralny (2004)
  • Cinq airs d'opéra na mezzosopran i orkiestrę (2004)
  • Solo V na klarnet (2004)
  • Récit II na skrzypce i orkiestrę (2005)
  • Récit III na skrzypce i zespół instrumentalny (2005)
  • La malédiction de Noémia, bajka muzyczna na recytatora, sopran, mezzosopran, chór dziecięcy, zespół kameralny, dźwięki elektroniczne i orkiestrę (2005)
  • Drei elegische Gesänge für Frauenchor und Streicher (2006)
  • Elegia III na altówkę i fortepian (2006)
  • Partita na orkiestrę (2006)
  • Elegia IV na smyczki (2006)
  • Méditation et danse pour petite clarinette en mib (2006)
  • Cinq tableaux de Caspar David Friedrich na orkiestrę (2007)
  • Form XIV na głos i wiolonczelę (2007)
  • Brewiarz na baryton i smyczki (2008)
  • Entre les jours na mezzosopran i kwartet smyczkowy (2008)
  • Niké hésitante na tenor i smyczki (2008)
  • Septembre na mezzosopran, wiolonczelę i fortepian (2008)
  • Chagall. Kwartet smyczkowy nr 4 (2008)
  • Introduction et Rondino na flet i fortepian (2009)
  • Masques, koncert na flet i orkiestrę (2009)
  • Passions – Koncert na 2 wiolonczele i orkiestrę (2009-2010)
  • Hymne III na kwartet dęty  i organy (2010)
  • Hymnes et invocations na flet i trio smyczkowe (albo kwartet smyczkowy) (2010)
  • Prélude na fortepian (2010)
  • Alleluja na chór dziecięcy, chór mieszany i orkiestrę (2010)
  • Concerto-Sérénade na dwa flety i małą orkiestrę (2010)
  • ...et seul le silence après eux... sopran i orkiestrę (2011)
  • Wiersze Kawafisa (Poèmes de Kawafis) na baryton i orkiestrę (2011)
  • Za chwilę… na baryton i trio fortepianowe (2012)
  • Sonata na wiolonczelę i fortepian (2012)
  • Form XV na flet i organy (2012)
  • Berceuses pour Hugo na dwa flety (2012)
  • Duettino IV na klarnet B i wiolonczelę (2012)
  • Récit IV na altówkę i smyczki (2012)
  • Moment musical III na obój, skrzypce i harfę (2012/2013)
  • Valse sentimentale na harfę (2012/2013)
  • Dédicace V na zespół instrumentalny (2013)
  • Les Adieux trio na dwoje skrzypiec i altówkę (2013)
  • Dédicace VI na skrzypce i altówkę (2013)
  • Angst und Vertrauen, kwartet fletowy (2014)
  • Ophélie trio na flet i harfę (2014)
  • Pezzo elegiaco na skrzypce i harfę (2014)
  • Moments musicaux IV na dwa flety (2014)
  • Drôle de valse na fortepian (2014)
  • Hommage à Toruń na orkiestrę (2015)
  • Tenebroso, koncert na dwa flety i orkiestrę (2015)
  • Przemijanie na alt i cztery wiolonczele do słów Macieja Wojtyszko (2015)
  • Trio na skrzypce, altówkę i wiolonczelę (2015)
  • Suite française na gitarę i akordeon (2015-2016) 

Autor: Małgorzata Kosińska, Polskie Centrum Informacji Muzycznej, Związek Kompozytorów Polskich, styczeń 2002; aktualizacja: czerwiec 2016, AG.
 

Obrazek użytkownika Culture.pl
Culture.pl
2004/04/14
Facebook Twitter Reddit Share

Piotr Moss

Dzieła

Płyta poświęcona została twórczości Piotra Mossa - polskiego kompozytora, od 1981 roku mieszkającego w Paryżu. Czytaj dalej about: "Piotr Moss"

Jednoczęściowy utwór przeznaczony na wielką orkiestrę symfoniczną. Kompozytor wprowadza w nim polskie akcenty. Czytaj dalej about: "Rapsodia"

Piotr Moss

Artykuły

Okładka (nid 6327186)

Trzy prezentowane na płycie kompozycje pochodzą z krótkiego okresu siedmiu lat (2000-2007). Każda z nich reprezentuje osobny nurt twórczości artysty, a także - mimo wielu wspólnych cech - inny "odcień" indywidualnego stylu kompozytora. Czytaj dalej about: "Piotr Moss: Meditation und Psalm / Voyage / Cinq tableaux de Caspar David Friedrich"

Brak podobnych artystów.