Kadr z filmu "Pętla" Wojciecha Jerzego Hasa. Na zdjęciu: Tadeusz Fijewski, Gustaw Holoubek i Emil Karewicz
Seminarium "Polskie kino powojenne: twórcy i filmy" to nowa edycja wykładów "Z kamerą po PRL-u", prezentujących wybitnych polskich reżyserów filmowych i ich osiągnięcia artystyczne na tle ówczesnej rzeczywistości politycznej, społecznej i kulturowej. Bohaterem najbliższego spotkania będzie Wojciech Jerzy Has.
Podczas seminarium omawiane są różne zjawiska charakterystyczne dla powojennego kina polskiego; zarówno te, które wprost wynikały z polityki kulturalnej tamtego okresu, jak i te niezależne artystycznie. Oprócz arcydzieł polskiego kina pokazywane są także fragmenty filmów o jednoznacznie propagandowym zabarwieniu. Seminarium adresowane jest do nauczycieli historii, języka polskiego, wiedzy o społeczeństwie, studentów kierunków humanistycznych oraz uczniów wybierających tematy związane z filmem i historią najnowszą do ustnej prezentacji maturalnej z języka polskiego. Spotkania odbywają się w cyklu miesięcznym (październik 2010 - marzec 2011). Każdy wykład ilustrowany jest pokazem multimedialnym.
Najbliższe seminarium odbędzie się 17 stycznia 2011 w godzinach 17.00-18.30. Bohaterem będzie Wojciech Jerzy Has, mistrz filmowej formy. Łączył doświadczenia różnych sztuk i podporządkowywał je kinu, tworząc precyzyjną i elegancką całość. Jego dzieła charakteryzują się wyraźnym stylem, pozwalającym zidentyfikować autora, choć każde z nich jest niepowtarzalne. Nieustannie prowadził artystyczne poszukiwania, pozostając wiernym własnemu charakterowi. Znakomity adaptator i interpretator literatury, przeniósł na ekran prozę m.in.: Marka Hłaski, Andrzeja Kijowskiego, Stanisława Dygata, Antoniego Czechowa, Kazimierza Brandysa, Jana Potockiego, Bolesława Prusa i Brunona Schulza. Obdarzony fenomenalną wyobraźnią i wrażliwością plastyczną, dbał o szczegół, precyzyjnie budując wysmakowane filmowe światy. Nie rezygnował przy tym z wnikliwych obserwacji psychologicznych.
Has był w polskim kinie twórcą osobnym, koncentrującym się na sztuce, w znacznej mierze odpornym na polityczne naciski i unikającym politycznych odniesień. Kino polskie było często osadzone w kontekście historii. Has sytuował swoje filmy poza nią, co nie znaczy, że pomijał historię - zarówno bycie człowieka w czasie, jak i konkretną sytuację, będącą wyzwaniem egzystencjalnym i moralnym. Dlatego też poza jego zainteresowaniem były wydarzenia podlegające ocenie politycznej. Przyglądał się tym, które były ściśle związane z indywidualnością człowieka. Jego twórczość była niezwykle silnie zakorzeniona w kulturze polskiej. Poruszał się w kręgu takich zagadnień, jak: czas, pamięć, przestrzeń, tradycja, śmierć, podróż, miasto, sen, sięgając do historii kultury, w której jego filmy są głęboko zakorzenione.
Podczas seminarium pokazane zostaną fragmenty filmów: Ulica Brzozowa (1947), Moje miasto (1950), Pętla (1957), Pożegnania (1958), Jak być kochaną (1962), Rękopis znaleziony w Saragossie (1964), Szyfry (1966), Lalka (1968), Sanatorium pod Klepsydrą (1973).
Wykład poprowadzi prof. dr hab. Piotr Zwierzchowski, autor m.in. książki "Zapomniani bohaterowie. O bohaterach filmowych polskiego socrealizmu" (Warszawa 2000) czy "Pęknięty monolit. Konteksty polskiego kina socrealistycznego" (Bydgoszcz 2005).
Miejsce spotkań:
Centrum Edukacyjne IPN "Przystanek Historia" im. Janusza Kurtyki
ul. Marszałkowska 21/25, Warszawa
Źródło: informacja prasowa