Pustka
W Afganistanie, w którym po raz pierwszy znalazł się w 2008 roku, przenosi swoją uwagę na żołnierzy polskiego kontyngentu. Fotografował ich podczas pracy w trakcie kilku wyjazdów na przestrzeni siedmiu lat. W 2014 roku wydał swoją pierwszą autorską książkę fotograficzną Pustka. W Prezydenturze w obiektywie możemy przeczytać jego słowa:
To jest opowieść o szczególnym dla mnie miejscu. O dziwnej wojnie, trudnej do zrozumienia, szczególnie dla nas. Narracja jest prowadzona z punktu widzenia bazy wojskowej, ale jest tam blok zdjęć, który pokazuje kawałek tego, czego żołnierze nie mają szansy zobaczyć. Próbuję opowiedzieć też o ludziach, którzy są tam przywożeni na pół roku i siedzą zamknięci na terenie bazy. Nie wyjeżdżają, poza wartami i zespołami bojowego reagowania. Są na miejscu, a ta wojna ich zmienia i dotyka, bo są jak w więzieniu. Tam łatwo się zgubić i zagubić siebie. Próbowałem opisać, jak się tam ludzie zderzają z samym sobą i z rzeczywistością.
Osobisty fotograf prezydenta
Od lutego 2011 roku do sierpnia 2015, czyli do końca kadencji Bronisława Komorowskiego, Wojciech Grzędziński był szefem zespołu fotografów w Kancelarii Prezydenta RP. Praca tego okresu znalazła swoje podsumowanie w książce Prezydentura w obiektywie wydanej przez Kancelarię.
W rozmowie z Aleksandrą Zielińską fotograf wyjaśnia:
Już dawno przestało mi chodzić o to, żeby zrobić dobre zdjęcie. Zależy mi na historii. Przedstawieniu problemu. Fotografowanie prezydenta sprawia, że się rozwijam i uczę czegoś nowego, codziennie. Choćby dlatego, że to nie jest stricte reportaż, taki jaki uprawiałem całe życie. Tu dokumentuję.
[Aleksandra Zielińska, Oczy, które gryzą. Wojciech Grzędziński – osobisty fotograf prezydenta RP (weekend.gazeta.pl, 2014, dostęp: grudzień 2018)]
Grzędziński w rozmowach z tego okresu podkreślał odmienność pracy fotograficznej dla potrzeb prasy a dla Kancelarii. W swoim zespole fotografów wprowadził zasady dotyczące zarówno pracy fotoreporterskiej, jak i archiwizacyjnej i agencyjnej:
schowaliśmy lampy błyskowe. Zdjęcia mają być naturalne, mało zmodyfikowane, stąd światło sztuczne zostało wyeliminowane. Nie ustawiamy sytuacji. Fotograf jest obserwatorem nieuczestniczącym w wydarzeniu. Stąd technika fotografowania: raczej z bliska niż z daleka. Staramy się korzystać z tego, co przynosi nam światło zastane, szukamy elementów które budują atmosferę miejsca, sytuacji, co się składa na dane wydarzenie z udziałem Prezydenta.
[Prezydentura w obiektywie, wyd. Kancelaria Prezydenta RP, Warszawa 2015]
Zdjęcia z poszczególnych wydarzeń były natychmiast archiwizowane, edytowane i udostępniane poprzez biuro prasowe.
Projekty długoterminowe i praca zlecona
Po zakończeniu stałej pracy w redakcjach gazet codziennych Grzędziński stał się freelancerem. Współzakładał agencję a następnie fundację Napo Images w 2008 roku, którą po dwóch latach opuścił. Swoją twórczość kieruje w stronę fotoesejów i projektów długoterminowych.
Wojciech Grzędziński jest dwukrotnym stypendystą Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego (2014 i 2018). Od 2015 roku pracuje nad długoterminowym projektem, dokumentując życie Polaków na Litwie. Zakończeniem projektu ma stać się książka fotograficzna opowiadająca o życiu codziennym oraz zanikających tradycjach Polaków, których zmieniające się po II wojnie światowej granice, zastały poza ojczyzną.
Przez cały rok 2018 Grzędziński realizuje projekt Twarze Polaków, jeżdżąc po całym kraju, w ponad 30 lokalizacjach, w efekcie powstało ponad tysiąc portretów. Z całości projektu ma się wyłonić prawdziwie zróżnicowany portret wspólny mieszkańców Polski.
Od 2009 roku współpracuje z Narodowym Instytutem Fryderyka Chopina. Fotografuje wydarzenia i inicjatywy tej organizacji, w tym słynny Konkurs Chopinowski. Dzięki stałej i wieloletniej współpracy udało mu się wypracować unikalny sposób opowiadania o tych wydarzeniach. W 2018 roku nakładem NIFC ukazała się publikacja Fortepian Chopina z jego zdjęciami. W 2025 roku otrzymał Nagrodę PAP im. Ryszarda Kapuścińskiego w kategorii fotografia za swój fotoreportaż Eliminacje powstały podczas rundy kwalifikacyjnej XIX Konkursu Chopinowskiego.
