Montownia długo nie miała stałej siedziby. W 2005 roku znalazła miejsce dla swojego teatru w budynku przedwojennej pływalni przy ulicy Konopnickiej 6 w Warszawie, jednak od listopada 2007 teatr ponownie gra swoje spektakle na różnych scenach warszawskich teatrów. Do dziś nie posiada stałej siedziby.
Zespół występował gościnnie na warszawskich scenach, m.in. w Teatrze Powszechnym, Teatrze Małym, Teatrze Studio oraz w Collegium Nobillium, scenie warszawskiej szkoły teatralnej. Członkowie grupy przygotowują i reżyserują spektakle wspólnie albo zapraszają do współpracy twórców teatralnych z różnych dziedzin. Pracowali z reżyserami, m.in.: Waldemarem Śmigasiewiczem, Maciejem Wojtyszko, Piotrem Cieplakiem, Agnieszką Glińską, scenografami, m.in.: Agnieszką Zawadowską, Zofią de Ines, Maciejem Preyerem, aktorami, m.in.: Katarzyną Herman, Dorotą Landowską, Beatą Ziejką, Ewą Konstancją Bułhak, Tomaszem Saprykiem, Adamem Woronowiczem, Krzysztofem Stelmaszczykiem, Mariuszem Benoit, oraz muzykami, m.in. Krzesimirem Dębskim i zespołem Kormorany.
Pierwszy spektakl Montowni, ZABAWA Sławomira Mrożka, powstał pod opieką Jarosława Gajewskiego w ramach Koła Naukowego warszawskiej szkoły teatralnej (1995). Rok później na scenie Teatru Powszechnego aktorzy pokazali już dwie jednoaktówki Mrożka - ZABAWĘ oraz SKARB wyreżyserowany przez Stanisława Tyma. W spektaklu
"(...) odnajdziemy wszystkie dobrze znane cechy twórczości Tyma - pisał o przedstawieniu Janusz R. Kowalczyk - aforystyczny sposób odbioru realnego świata, paradoksy i pułapki językowo-logiczne oraz autorskie specialite de la maison: sytuacje, w których granica między siermiężną rzeczywistością a grubo zarysowaną groteską wydaje się przezroczysta i nieuchwytna." ("Rzeczpospolita")
W 1996 roku zespół zaprezentował doskonale przygotowane i brawurowo zagrane SZELMOSTWA SKAPENA Moliera. W dekoracji ograniczonej do minimum można było zobaczyć pokaz precyzyjnego i pełnego zaangażowania aktorstwa. W konwencji teatralnej próby, ze skrzynią jako jedynym elementem scenografii, członkowie zespołu inteligentnie rozegrali farsę z wieloma gagami rodem z komedii dell'arte.
"Gra stała się molierowską wariacją" - notowała Anna Potoniec. - "Tekst komedii był jedynie pretekstem, inspirującym na różne sposoby wyobraźnię aktorów." ("Gazeta w Krakowie" 12.01.2002)
Na deskach Powszechnego powstawały kolejne prace grupy - liryczny, kameralny spektakl w tonacji moralitetowej ŚLEBODA, CZYLI CENNIEJSI JESTEŚCIE NIŻ WRÓBLE Kazimierza Przerwy-Tetmajera w reżyserii Waldemara Śmigasiewicza (1997), ZDOBYCIE BIEGUNA POŁUDNIOWEGO Manfreda Karge w reżyserii Cezarego Morawskiego (1997), NIEDOCZYSTE wg tekstów Stanisława Ignacego Witkiewicza w reżyserii Jarosława Gajewskiego (1998) i PO NASZEMU Olgierda Świerzewskiego - ironiczna sztuka o prezentacji naszego dorobku kulturalnego w Unii Europejskiej (1999).
Zespół współpracował z Maciejem Wojtyszką, z którym w 1997 roku w Teatrze Małym zrealizował widowisko o miłości na podstawie dramatów Szekspira. W świeżym, młodzieńczym i dowcipnym "ŚPIEWIE NOCY LETNIEJ" aktorzy posłużyli się bardzo dobrze wykonanymi renesansowymi pieśniami. W Teatrze Studio grupa przygotowała z kolei "WSPÓLNY POKÓJ" wg prozy Zbigniewa Uniłowskiego w reżyserii Śmigasiewicza (1998) - gorzki spektakl o życiu artystów, ich ograniczeniach, pragnieniach i artystycznej wolności oraz sztukę Arthura Kopita "O MÓJ TATO, BIEDNY TATO, MATKA POWIESIŁA SIĘ W SZAFIE NA ŚMIERĆ, A MNIE SIĘ SERCE KRAJE NA ĆWIERĆ" w reżyserii Adama Krawczuka (2000). Na scenie Collegium Nobilium powstał pełen szyderstwa, gorzki "TRANS-ATLANTYK" wg Witolda Gombrowicza w reżyserii Śmigasiewicza (2000) i "MC QUICHOTE" wg Miguela de Cevantesa w reżyserii Piotra Ziniewicza (2001).
Wspólnie z Agnieszką Glińską na scenie Teatru Nowego zespół Montowni wystawił "TESTOSTERON" Andrzeja Saramonowicza - komedię o seksualnych instynktach i stereotypach dotyczących płci męskiej (2002). Montownia scenicznie interpretowała także inny polski dramat współczesny - muzyczną bajkę Michała Walczaka o królestwie, w którym obowiązuje "urzędowy" nakaz śmiechu. Muzykę do "SMUTNEJ KRÓLEWNY" skomponował Hadrian Filip Tabęcki, piosenki napisał Andrzej Strzelecki, a reżyserował Paweł Aigner. W teatrze Studio Buffo powstał spektakl dla dzieci i dorosłych, którzy mogli tutaj odnaleźć m.in. celne nawiązania do Gombrowicza. Montownia, już w teatrze przy Konopnickiej, w ramach projektu edukacyjno-teatralnego dla młodzieży organizowanego wspólnie z Ambasadą Szwecji zrealizowała spektakl LOVV Stefana Lindberga w reżyserii Marka Pasiecznego (2006).
W zupełnie innej poetyce i posługując się innymi środkami wyrazu Montownia przygotowała także dwa spektakle razem z Piotrem Cieplakiem. W 1999 roku twórcy pokazali widowisko plenerowe "HISTORIĘ O RAJU UTRACONYM, CZYLI... BĘDZIE LEPIEJ" - dotkliwą, metaforyczną opowieść o poszukiwaniu sensu życia. W 2003 roku zrealizowali "HISTORIĘ O NARODZENIU PANA JEZUSA NA DWORCU CENTRALNYM" - jasełka zaprezentowane w drugi dzień świąt Bożego Narodzenia na Dworcu Centralnym w Warszawie. Chrystus rodził się tutaj jakby mimochodem, przez wielu nie dostrzeżony z tandetnym Mikołajem prezentującym swoje bożonarodzeniowe show w tle.
Ile w tym prostych, ale nie banalnych znaczeń. Gdyby dziś Chrystus się rodził, pewnie tak właśnie wyglądałyby jego narodziny, ubogie, wśród ludzi zajętych tylko własnymi sprawami, może właśnie na dworcu - pisał Piotr Gruszczyński. ("Tygodnik Powszechny" 18.01.2004)
W obu spektaklach grał, współpracujący z Cieplakiem, zespół Kormorany.
Pierwszą premierą na własnej scenie był "PEER GYNT" Henryka Ibsena w reżyserii Marka Pasiecznego (2005). W teatrze przy Konopnickiej działała także pracowania reżyserii, w której uczestniczyli młodzi twórcy. Mogli pracować nad wybranymi przez siebie dramatami i spotykać się z publicznością podczas otwartych pokazów.
Zespół Montowni był wielokrotnie nagradzany. Grupa otrzymała m.in. nagrodę "Uwaga Talent" za spektakl ZABAWA na Festiwalu Małych Form Teatralnych WROSTIA we Wrocławiu (1995), nagrodę im. prof. Aleksandra Bardiniego za wykonanie ról w spektaklu ZABAWA (1997), nagrodę im. prof. Tadeusza Łomnickiego za twórcze osiągnięcia w pierwszych dwóch latach pracy w teatrze (1997), nagrodę ATEST - Świadectwo Wysokiej Jakości i Poziomu Artystycznego przyznawany przez ASSITEJ dla spektaklu ŚPIEW NOCY LETNIEJ (1998) oraz nagrodę im. Leona Schillera przyznawaną przez Związek Artystów Scen Polskich za osiągnięcia artystyczne w sezonie 1997-1998 (1999). Zespółest trzykrotnym zdobywcą Grand Prix podczas Ogólnopolskiego Przeglądu Teatrów Małych Form "Kontrapunkt" w Szczecinie, dwukrotnym zdobywcą nagród w Ogólnopolskim Konkursie na Wystawienie Polskiej Sztuki Współczesnej, był też nominowany do Paszportów Polityki. Grupa może się również pochwalić licznymi występami krajowymi i zagranicznymi m.in. w Stanach Zjednoczonych, Korei Południowej, Francji, Niemczech, Szwecji, Wielkiej Brytanii, Rosji, Egipcie i Chinach.
Aktualnie Teatr nie posiada już swojej stałej siedziby, a jego biuro znajduje się w budynku Pałacu Kultury i Nauki. Najnowsze sztuki zespół wystawia w różnych warszawskich teatrach, często współpracuje m.in. z "Och Teatrem" Marii Seweryn, a ostatnio w nowej sztuce pt: "Trzej Muszkieterowie" z Teatrem Łaźnia Nowa w Krakowie. Dyrektor Artystyczny Teatru - Rafał Rutkowski - występuje również w licznych "one man show".
Jesienią 2017 Montownia świętować będzie jubileusz 20-lecia, z tej okazji na dużej scenie Teatru Polonia wystawi "Dzieła wszystkie Szekspira" w reżyserii Johna Weisgerbera. Ta żartobliwa sztuka została napisana dwadzieścia lat temu przez trzech amerykańskich studentów i od tego czasu cieszy się niesłabnącym powodzeniem, zarówno w Londynie (przez kilkanaście lat była grana teatrze w Teatrze Criterion przy Piccadilly Circus), jak i w Polsce. Spektakl obnaża powierzchowną znajomość dzieł słynnego Stradfordczyka. Aktorzy Montowni przedstawią widzom wszystkie dzieła Szekspira w ciągu jednego wieczoru. Będą cytaty z najsławniejszych dramatów, żarty ze stereotypowej znajomości twórczości Szekspira, a także m.in. "Tytus Andronikus" w programie kulinarnym, hip-hopowy "Otello" i "Hamlet". Premiera spektaklu odbędzie się 10 listopada 2017.
Monika Mokrzycka-Pokora
maj 2006
aktualizacja: lipiec 2008, październik 2013 (SW), sierpień 2017 ( AL)
Teatr Montownia w Warszawie
Biuro:
PKiN, Plac Defilad 1
Pokój nr 605, 6 piętro
(wejście od ul. Marszałkowskiej)
00-901 Warszawa
Tel. +48 22 482 22 28
biuro@teatrmontownia.pl
strona internetowa: www.teatrmontownia.pl
