Wcześnie stała się rozpoznawalna - jako nastolatka zaliczyła telewizyjny debiut w programie 5-10-15. W latach 2000-2011 była prezenterką muzyczną w stacji Viva Polska. Pisała też teksty o muzyce, a przed kamerę wróciła w 2013 roku - dla Orange Polska prowadziła autorski program "Na ripicie".
W 2012 roku powstał Bohater – internetowy komiks, który Halber początkowo publikowała anonimowo. Na jednym z pierwszych obrazków Bohater mówi: "To wszystko dlatego, że mam niską samoocenę". Szybko okazało się, że zwierzający się ze swoich lęków i uczuć stwór zebrał dookoła siebie społeczność, dla której wytchnieniem okazała się szczerość i akceptacja dla słabości.
Konfesyjność wkrótce miała stać się znakiem rozpoznawalnym Halber. W 2015 roku ukazała się jej pierwsza powieść, "Najgorszy człowiek na świecie". Narratorką i główną bohaterką książki jest Krystyna, trzeźwiejąca, lecząca się alkoholiczka, która po odstawieniu używek musi zmierzyć się ze swoimi emocjami i znaleźć sposób, by sobie z nimi poradzić. Książka wywołała poruszenie, które rzadko staje się udziałem literackich debiutów – Halber nie kryła, że jej osobiste doświadczenie trzeźwienia i walki z nałogiem dostarczyło jej materiału. Jak mówiła w wywiadzie dla Gazety.pl:
Odkryłam, że nie ma książki, która dawałaby szczery opis przeżyć trzeźwiejącej kobiety, której nagle usuwa się grunt pod nogami. I pomyślałam, że skoro mam w sobie materiał na taką książkę, to może warto się tym podzielić.
"Najgorszy człowiek na świecie" niewiele wspólnego miał ani z nowoczesną tradycją powieści, ani z postmodernistyczną, zafiksowaną na języku literacką grą. Jak podkreślała w wywiadach autorka, najbliższe są jej listy, dzienniki, wszystko to, co nazwać można "antyliteraturą". Książka Halber była więc – jak zauważył Jakub Zgierski w "Dwutygodniku" – nie tylko literaturą, ale też narzędziem w kulturowej misji, którą pisarka postanowiła prowadzić. Z tego punktu widzenia był to jeden z najoryginalniejszych debiutów literackich swojego czasu – polska emanacja nurtu new sincerity, czyli artystycznego zwrotu ku szczerości. To podejście wykroczyło zresztą daleko poza ramy powieści: pisarka relacjonowała również na swoim publicznym profilu na Facebooku swoje reakcje na pierwsze opinie o książce. W swoich mediach społecznościowych, ale i prasie (m.in. "Codzienniku Feministycznym" czy "Aktiviście") Halber opublikowała wiele tekstów, w których punktem wyjścia było jej osobiste doświadczenie. Internetowa aktywność pisarki wydaje się pełnoprawną częścią jej twórczości – Halber pozostaje w stałym kontakcie ze swoimi czytelniczkami i czytelnikami, a od skończonych dzieł ważniejszy wydaje się proces. Mimo zamiłowania do analogowego świata starych poradników i znalezionych w śmietnikach kuriozów autorka wyjątkowo sprawnie wykorzystuje potencjał nowych mediów.
Po sukcesie sprzedażowym debiutanckiej powieści (która doczekała się dodruku w 2018 roku), na papierze wydany został też Bohater – "Kołonotatnik z Bohaterem" ukazał się w listopadzie 2015 roku.
Pod koniec 2020 roku wydana została "Książka o miłości", esej, który Halber napisała wspólnie z Olgą Drendą. Jak czytamy we wstępie, obie autorki zafascynowane są twórczością Jolanty Brach-Czainy i w duchu jej "Szczelin istnienia" postanowiły z uwagą przyjrzeć się codzienności. W męską tradycję eseju autorki wnoszą zresztą dziedzictwo myśli feministycznej: osobistą perspektywę, ale i świadomość własnego usytuowania; współpracę i dialog; namysł nad uczuciami. We wstępie podkreślają też, że bliski jest im język internetu – esej utrzymany jest w luźnym tonie i czyta się go jak zapis szczerej, osobistej, ale wzbogaconej próbą ogólnej refleksji rozmowy przez internetowy komunikator.
