Choreografka, tancerka i autorka tekstów. Obecnie eksploruje pogranicze choreografii i rzeźby.
Urodziła się w Gdańsku, ale wykształcenie zdobywała w Łodzi, gdzie ukończyła kierunek Choreografia i techniki tańca na Akademii Muzycznej im. Grażyny i Kiejstuta Bacewiczów oraz etnologię i antropologię kulturową na Uniwersytecie Łódzkim. Następnie studiowała także na kierunku Dance, Context, Choreography w berlińskiej Hochschulübergreifendes Zentrum Tanz.
Taniec towarzyszył Wolińskiej od najmłodszych lat. Jako dziewięciolatka rozpoczęła przygodę z tańcem towarzyskim, by następnie zainteresować się choreografią współczesną. Dziecięce hobby rozwinęło się w życiową pasję i dało początek ważnej dla niej relacji z własnym ciałem: to dzięki tańcowi artystka zaczęła postrzegać swoją fizyczność nie przez pryzmat kompleksów i niedoskonałości, ale jako narzędzie pracy, którym można świadomie zarządzać.
Interesuje się praktykami z dziedziny eksperymentu i nowatorskich form. Konsekwentnie rozwija także swój aparat i narzędzia konceptualne. W 2011 roku we współpracy z gdańskim Klubem Żak zrealizowała solowy performans "Skin Deep". Wśród jej autorskich projektów wyróżnić można także "DANCE, PILGRIM, DANCE"wyprodukowany w 2017 roku przez Art Stations Foundation. Spektakl prezentowała m.in. na Performing Arts Festival w Berlinie. "DANCE, PILGRIM, DANCE" był próbą opowiedzenia nie do końca znanych elementów historii tańca modern: biografii Isadory Duncan i jej związków z dziedzictwem marksizmu. Wolińska w swoim projekcie podjęła się rekonstrukcji jednej z choreografii słynnej ikony tańca.
W 2013 roku zainicjowała enigmatyczny projekt "Hi Mary", na który składają się kolejne performatywne epizody, m.in. "Hi Mary: the Lady who Sees Angels Documentary Monster", czy "Hi Mary, Take Me to Church". Koncepcję tę artystka rozwijała z myślą o twórczym eksplorowaniu solowego modelu pracy. Odcinki projektu prezentowała m.in w Berlinie, Gdańsku, Kaliszu, Nowym Jorku i Kopenhadze.
Współpracowała także m.in. z Ulą Zerek, Agatą Siniarską (m.in. przy "You are safe" w Nowym Teatrze w Warszawie), Małgorzatą Wdowik (w ramach cyklu Mikro Teatr w Komunie Warszawa) oraz Martą Ziółek ("Seans z Pamelą" w warszawskiej Zachęcie będący częścią wystawy performatywnej "Lepsza ja"). Odbyła rezydencje artystyczne w Nowym Jorku, Peru i Niemczech.
We współpracy z Rafałem Dominikiem stworzyła interdyscyplinarną wystawę "Gravediggers" zrealizowaną przy współpracy Instytutu Adama Mickiewicza, miasta Gdańsk i Zarya Center for Contemporary Art we Władywostoku. W ramach tej pracy artyści spróbowali przyjrzeć się relacji ulotnego tańca (ruchu) z materialnym charakterem rzeźby. "Gravediggers" inspirowane było – jak opisywali twórcy – "najsłynniejszą rosyjską piramidą", czyli słynnym Mauzoleum Lenina.
Występowała także m.in. razem z Orlando Rodriguezem w choreografii "Dandelions" według koncepcji francuskiego choreografa Vincenta Bozka poruszającej kwestie związane z katastrofą ekologiczną; a także w "The Church of Non-Divine" niezależnego tancerza i choreografa Karola Tymińskiego. Razem z artystą oraz Mikiem O’Connorem stworzyła performans-epitafium odbywający się w rzeczywistości bez boga i doktryn, w której wreszcie zamanifestować się mogą wcześniej tłumione, organiczne jakości ciała. "Just after Science killed God we went dancing", pisali twórcy.
Wolińska bada związki między tańcem i polityką, czego efektem jest m.in. jej autorski blog Dance Is A Weapon. W swoich postach wyraża przeświadczenie, że taniec jest czymś więcej niż tylko tańcem – staje się ogniwem w ekonomicznym łańcuchu. Artystka zauważa zjawisko utowarowienia ciała i analizuje jego rolę w ruchach oporu i rewolucjach. Taniec jest dla niej fenomenem zanurzonym w historii i warunkach produkcji. Swoje portfolio tworzy też na Instagramie, gdzie umieszcza fragmenty choreografii i dokumentację fotograficzną swoich prac.
25 kwietnia w niemieckim Hellerau odbędzie się premiera spektaklu poświęconego biografii twórczej wybitnej polskiej choreografki i tancerki Poli Nireńskiej. Nad performansem Wolińska pracuje razem z Agatą Siniarską i artystką interdyscyplinarną Karoliną Grzywnowicz.
Źródła: kasiawolinska.weebly.com, movementresearch.org, portal taniec POLSKA, szajnmag.pl; oprac. MO, marzec 2019
