Urodził się 10 czerwca 1981 roku w Warszawie. Gry na skrzypcach uczył się u swego ojca, Krzysztofa Jakowicza, pod kierunkiem którego studiował w Akademii Muzycznej w Warszawie. Był również ostatnim uczniem Tadeusza Wrońskiego – jednego z twórców polskiej szkoły skrzypcowej.
Koncertuje od 11. roku życia. Grał ze wszystkimi czołowymi polskimi orkiestrami. Jego debiut w "Koncercie skrzypcowym D-dur" Piotra Czajkowskiego w 1994 roku z orkiestrami w Bydgoszczy, Krakowie i Szczecinie zaowocował kolejnymi zaproszeniami do występów z Sinfonią Varsovią i Narodową Orkiestrą Symfoniczną Polskiego Radia. W 1998 roku, na zaproszenie Krzysztofa Pendereckiego, grał na festiwalu imienia kompozytora w Krakowie, wykonując "Capriccio per violino e orchestra" pod batutą Jerzego Maksymiuka.
Koncertuje także za granicą, m.in. w Japonii, Szwecji, Finlandii. W 2000 roku debiutował na Festiwalu Radio France, odnosząc wielki sukces, który przyniósł mu kolejne zaproszenie na koncerty z Orkiestrą Narodową w Montpellier. W 2001 roku debiutował także w Hiszpanii z Orquestra Real de Sevilla, z Orquesta National de Espana oraz z Filharmonikami Monachijskimi pod dyrekcją Pinchasa Steinberga, wykonując "I Koncert skrzypcowy" Karola Szymanowskiego. W następnych latach występował z najbardziej renomowanymi orkiestrami na świecie, m.in. z Orchestre de la Suisse Romande, Dresdner Philharmoniker, Philharmonishes Orchester Dortmund, Orchestra di Santa Cecilia, Orquesta Nacional w Madrycie, Orchestra del Maggio Musicale we Florencji, Filharmonią Czeską w Pradze, Royal Stockholm Philharmonic, Orquestra Sinfônica do Estado de São Paulo, Concerto Köln, Orquesta Sinfonica Valencia i orkiestrą Sinfonia Varsovia. W latach 2009 oraz 2011 na zaproszenie Antoniego Wita artysta brał udział jako solista w tournées koncertowych Orkiestry Filharmonii Narodowej w Wielkiej Brytanii.
Jakub Jakowicz uzyskał tytuł doktora sztuk muzycznych. Jest profesorem Uniwersytetu Muzycznego Fryderyka Chopina w Warszawie oraz Akademii Muzycznej im. Karola Szymanowskiego w Katowicach, gdzie prowadzi klasy skrzypiec. Dzięki uprzejmości Fondation Jerzy Semkow gra na instrumencie Braci Gand (Paryż, 1859).
Współprace
Współpracował z takimi dyrygentami, jak Michail Jurowski, Yan Pascal Tortellier, Walter Weller, Heinz Walenberg, Kirill Karabits, Rafael Frühbeck de Burgos, Agnieszka Duczmal, Jan Krenz, Krzysztof Penderecki, Marek Pijarowski, Wojciech Rajski, Antoni Wit, Tadeusz Strugała, Tomasz Bugaj, Czesław Grabowski, Wojciech Michniewski, Marcin Nałęcz-Niesiołowski, Mirosław Jacek Błaszczyk, Jerzy Semkow, Jacek Kaspszyk.
Jako kameralista Jakub Jakowicz od lat tworzy skrzypcowy duet z ojcem, Krzysztofem Jakowiczem. Od 2000 roku gra z pianistą Bartoszem Bednarczykiem – wspólnie nagrali płyty "Subito" (Polskie Radio), "Beethoven Violin Sonatas" (Subito Records), album z "Partitą" Witolda Lutosławskiego (CD Accord) oraz płytę z muzyką kameralną Franza Schuberta (Polskie Radio). Artysta występował ponadto z takimi muzykami jak Heinz Holliger, Paul Gulda, Jan Krzysztof Broja, Michel Lethiec, Anna Maria Staśkiewicz, Ruth Kilius, Katarzyna Budnik-Gałązka, Avri Levitan, Ursula Smith, Daniel Möller-Schott, Andrzej Bauer, Rafał Kwiatkowski, Marcin Zdunik, Karol Marianowski oraz Zvi Plessev.
Jakowicz związany jest także z dwoma kwartetami smyczkowymi. W latach 2008–2014 był prymariuszem Lutosławski Quartet, z którym dokonał m.in. nagrania kompletu kwartetów smyczkowych Grażyny Bacewicz, zaś od 2006 roku jest członkiem Zehetmair Quartett, zespołu stworzonego przez austriackiego skrzypka i dyrygenta Thomasa Zehetmaira. Kwartet ten przygotowuje zwykle jeden program koncertowy rocznie, większość utworów wykonując z pamięci. Płyta zespołu (ECM) z utworami Béli Bartóka i Paula Hindemitha otrzymała nagrodę Diapason d’Or de l’Anneé 2007. Jakub Jakowicz w Zehetmair Quartett występował m.in. w Filharmonii Berlińskiej, Wigmore Hall w Londynie, Santory Hall w Tokio, Gulbenkian Center w Lizbonie, Konzerthaus w Wiedniu, Zankel Hall w Nowym Jorku, a także na słynnych festiwalach muzycznych. W 2014 roku zespół otrzymał prestiżową Nagrodę im. Paula Hindemitha Miasta Hanau.
W 2024 roku rozpoczął współpracę z pianistą Szymonem Nehringiem oraz wiolonczelistą Marcinem Zdunikiem. Muzycy stworzyli trio fortepianowe, które występowało m.in. podczas koncertów z cyklu "Z klasyką przez Polskę", realizowanych przez Narodowy Instytut Muzyki i Tańca.
Współtworzy duet z pianistą Łukaszem Chrzęszczykiem. Muzycy wydali wspólnie w 2024 roku album "Departures" (Chopin University Press) zawierający kompozycje Artura Malawskiego, Grażyny Bacewicz, Henryka Mikołaja Góreckiego i Karola Szymanowskiego.
Nagrody
Jest laureatem pierwszych nagród na konkursach skrzypcowych w Lublinie (1993), Wattrelos we Francji (1995) i Takasaki w Japonii (1999). W 2001 roku został jednym z trzech zwycięzców (obok wiolonczelisty i puzonisty) Międzynarodowej Trybuny Młodych Wykonawców w Bratysławie, organizowanej pod auspicjami Europejskiej Unii Radiowej i Międzynarodowej Rady Muzyki UNESCO. W 2002 roku otrzymał nagrodę Fundacji polsko-japońskiej dla najlepiej zapowiadającego się polskiego skrzypka młodej generacji. Jest także laureatem Paszportu "Polityki" za rok 2003. W 2007 roku został uhonorowany nagrodą "Orfeusz" podczas Festiwalu "Warszawska Jesień".
W 2018 roku, w uznaniu za wybitny wkład w upowszechnienie muzyki Witolda Lutosławskiego, został uhonorowany Medalem 100-lecia urodzin kompozytora, przyznawanym przez Towarzystwa im. Witolda Lutosławskiego. Jest również dwukrotnym laureatem nagrody Fryderyk przyznawanej za najważniejsze osiągnięcia na polskim rynku fonografii.
Autor: Małgorzata Kosińska, Polskie Centrum Informacji Muzycznej, Związek Kompozytorów Polskich, listopad 2010. Aktualizacja: październik 2016, AG, kwiecień 2025, AB.
