Prezentowana wystawa jest wynikiem obserwacji, a następnie wizualizacją, materii odnalezionej w dawnych obozach zagłady, obejmująca rozwijającą się tam biosferę i strukturę ciągle przekształcających się obiektów w zdehumanizowanych przestrzeniach. Prowadzone przez artystkę badania są próbą ujawnienia zjawiska, które można nazwać "życiem po życiu", procesów zachodzących w przyrodzie na obszarach wypełnionych ludzką śmiercią.
