Cztery kompozycje Witolda Lutosławskiego nagrane na niniejszej płycie obejmują latami powstania okres ponad 30 lat.
Witold Lutosławski, 1993, fot. B. Haes / dzięki uprzejmości Towarzystwa im. Witolda Lutosławskiego
Każda z nich reprezentuje inny etap w twórczości polskiego kompozytora. Najwcześniejsze Pięć pieśni do słów Kazimiery Iłłakowiczówny z lat 1956-58 reprezentuje - wraz z Muzyką żałobną - okres "dodekafoniczny". W utworze znajdziemy zastosowane przez kompozytora klastery dwunastotonowe o wymyślonej przez niego charakterystycznej strukturze, których obecność wpłynęła na specyficzną aurę brzmieniową pieśni - niezwykle wysublimowaną i delikatną. Kolejna kompozycja - Preludia i fuga - napisana została pomiędzy 1970 i 1972 rokiem. Zrealizował w niej Lutosławski kolejny swój pomysł - wielkiej formy dwuczęściowej, w której pierwsza (tutaj - preludia) przygotowuje słuchacza do drugiej, stanowiącej kulminację i zarazem finał dzieła (tu - fuga). Pomysł takiego kształtowania kompozycji artysta stosował w swoich utworach już od Kwartetu smyczkowego, powstałego w 1964 roku. Dodatkowo w Preludiach i fudze odnaleźć można także technikę aleatoryzmu kontrolowanego, tak charakterystyczną dla muzyki Lutosławskiego. Innym pomysłem budowania utworu była forma łańcuchowa, którą kompozytor stosował m.in. w utworach tytułowanych Łańcuchami, także w pochodzącym z 1983 roku Łańcuchu I. Płytę wieńczy jedna z ostatnich kompozycji Lutosławskiego - powstały w latach 1989-90 cykl dziewięciu pieśni na sopran i małą orkiestrę do słów poety francuskiego Roberta Desnosa zatytułowany Chantefleurs et Chantefables. Jego pierwszą wykonawczynią była znakomita norweska śpiewaczka - Solveig Kringelborn, będąca również interpretatorką niniejszego nagrania. Kompozycję cechuje delikatne, przyciszone brzmienie i subtelna, "migotliwa" kolorystyka.
Lutosławski. Witold Lutosławski: "Preludia i fuga" na 13 instrumentów smyczkowych, "Pięć pieśni do słów Kazimiery Iłłakowiczówny", "Łańcuch I" na 14 instrumentów, "Chantefleurs et Chantefables". Solveig Kringelborn sopran, Norwegian Chamber Orchestra, dyr. Daniel Harding. Virgin Classics 1998 - 7243 5 45275 2 4, DDD 73'06".
|
Polskie Centrum Informacji Muzycznej
Związek Kompozytorów Polskich
marzec 2004
|
|
