Błyskotliwy sukces dzieli życie Chopina we Francji na dwa odmienne okresy. Późniejszy znamy dobrze. Od kiedy stał się bogaty i sławny, jego występy publiczne były zapowiadane na afiszach, relacjonowane i komentowane przez prasę; każdy gest, każde słowo odnotowywane przez uczniów, pamiętnikarzy, diarystów. W odróżnieniu od niego pierwsze paryskie miesiące geniusza pozostają nieznane. Co robił, gdzie mieszkał, jak żył? Zamiast faktów powtarza się kilka legend notorycznie fałszywych. Biedni nie mają historii. A przecież okres przed triumfem zasługuje na lepsze poznanie: w ciągu tych miesięcy nieudany kandydat na pianistę koncertowego przedzierzgnął się w najdroższego profesora fortepianu; kompozytor utworów przeznaczonych do wykonywania w wielkich salach w autora genialnych etiud, preludiów, nokturnów, granych w czołowych salonach Paryża.
- Dopiero ostatnio można było ustalić z całkowitą pewnością, że paryski koncert Chopina, który rzucił genialnego muzyka na ścieżki sławy, nie odbył się tam, gdzie go powszechnie sytuowano. (...) Zawdzięczamy to istotne odkrycie Piotrowi Wittowi, polskiemu historykowi, autorowi znakomitego studium o Pałacu Monako.(...) Dotychczas przyjmowano, że sukces w sferach towarzyskich monarchii lipcowej Chopin zawdzięczał koncertowi danemu u Pleyelów 25 lub 26 lutego 1832 roku (autorzy różnią się odnośnie dokładnej daty). Sala Pleyela jeszcze nie istniała i ten koncert w prywatnym mieszkaniu miał za cel główny, jeżeli nie jedyny, prezentację produktów fabrykanta fortepianów, czemu 'Monsieur Chopin de Varsovie' dodawał jedynie dodatkowej wartości. Po tym koncercie u Pleyelów Chopin pozostał równie biedny i nieznany, jak był poprzednio - Christian Charlet, historyk; fragmenty artykułu zamieszczonego w programie koncertu galowego w Operze Monte Carlo, 24 lutego 2010 roku.
- Autor, który dokonał naprawdę istotnego odkrycia, zmieniającego dotychczasowe ustalenia dotyczące ścisłej daty i miejsca pierwszego, rzeczywistego sukcesu decydującego o dalszym powodzeniu i rozwoju artysty, opowiada tę historię w sposób fascynujący. (...) Skrząca się, barwna panorama tła, obraz Paryża lat tysiąc osiemset trzydziestych ze< zróżnicowaniem jego dzielnic i ludności, świetna znajomość cen mieszkań, chleba i posiłków... (...) Walory książki Piotra Witta sprawiają, że może ona zainteresować nawet osoby głuche na muzykę" - Andrzej Dobosz, pisarz, krytyk literacki.
Piotr Witt jest publicystą, historykiem, eseistą; w latach 70. był redaktorem działu sztuki dawnej w wydawanym w Warszawie czasopiśmie artystycznym "Sztuka". Po likwidacji tego periodyku przed trzydziestu laty zamieszkał w Paryżu. Był komentatorem politycznym w redakcji polskiej Radia Wolna Europa. Począwszy od lat 80. do czasu zamknięcia tej rozgłośni wygłosił około trzech tysięcy komentarzy radiowych. Jest m.in. autorem monografii Vierge de Częstochowa, en tant q'une idée politique (Université de Lille, 1989), Hôtel de Monaco - Ambassade de Pologne (Flammarion, Paryż 2005).
- Piotr Witt
Przedpiekle sławy
Wyd. pierwsze: Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego, Warszawa 2010
Wyd. drugie, poprawione, z przedmową Rafała Blechacza: Wydawnictwo DiG, Warszawa 2015
Więcej informacji o książce można znaleźć na Facebooku
