On sam początkowo kształcił się w zakresie gry na skrzypcach, nie dziwi zatem doskonała znajomość faktury oraz możliwości technicznych i brzmieniowych instrumentu. Pierwsze swoje kompozycje skrzypcowe - jak zarejestrowana na płycie Sonata z 1953 roku i Miniatury z roku 1959 - pisał wręcz dla siebie. Sonata ma charakter raczej wprawki, zdradzającej inspiracje twórczością Bartóka, Hindemitha, Strawińskiego, Szostakowicza. Miniatury natomiast przynależą już do okresu sonorystycznego w twórczości Pendereckiego; dominuje w nich element kolorystyki, kompozytor poszukuje tu nowych brzmień. Napisana w 1984 roku, jako "uzupełnienie" Koncertu altówkowego, Cadenza per viola sola (opracowana przez Christiane Edinger na skrzypce w dwa lata później) oraz zamykająca płytę II Sonata z 2000 roku sytuują się już w kolejnej fazie, w której Krzysztof Penderecki łączy środki awangardowe ze stylem neoromantycznym. Obszernych rozmiarów druga Sonata, skomponowana dla wybitnej skrzypaczki Anne-Sophie Mutter, wyróżnia się bogactwem pomysłów muzycznych i wykorzystanych przez kompozytora środków technicznych.
"Nagranie wszystkich moich utworów kameralnych na skrzypce z fortepianem oraz transkrypcji skrzypcowej 'Kadencji na altówkę solo', zostało dokonane przy ścisłej współpracy z autorem. W czasie prób dokonałem pewnych korekt temp i artykulacji, dotyczących szczególnie 'II Sonaty'. Znakomite wykonanie partii skrzypcowej przez panią Patrycję Piekutowską i partii fortepianowej przez panią Beatę Bilińską oddaje w pełni intencje autora." Podpisano - Krzysztof Penderecki.
- Krzysztof Penderecki. Utwory na skrzypce i fortepian. Krzysztof Penderecki: "Sonata na skrzypce i fortepian", "Miniatury na skrzypce i fortepian", "Cadenza per viola sola" (opr. na skrzypce Christiane Edinger), "II Sonata na skrzypce i fortepian". Patrycja Piekutowska skrzypce, Beata Bilińska fortepian. DUX 2004 - DUX 0479, DDD 50'20".
Autor: Anna Iwanicka-Nijakowska, Polskie Centrum Informacji Muzycznej, Związek Kompozytorów Polskich, czerwiec 2006.
