Wydany po raz pierwszy w 1992 esej "Szczeliny istnienia" był wydarzeniem literackim najwyższej rangi. Entuzjastycznie odebrany przez krytyków, cieszył się ogromnym zainteresowaniem publiczności. Czytelnicy przyjmowali tę książkę w sposób niezwykle osobisty. Wydawało się, że przemawia ona różnymi językami egzystencji, że opisuje rozmaite doświadczenia - matki, więźnia, ofiary, umierającego i przychodzącego na świat.
W istocie esej Brach-Czainy mówił o egzystencji, o tym, co znaczy, że coś jest, że jestem, że ktoś jest. Być - to według autorki podejmować wysiłek istnienia. Porządkować. Krzątać się. Troszczyć się i zabiegać. W perspektywie egzystencjalnej ciekawy jest nie tylko wysiłek intelektualny, wysiłek pisarza i filozofa. Ciekawa jest także codzienna egzystencja, zwyczajne bycie. W ten sposób dowartościowane zostało to, co zwykle uchodzi obserwacji: codzienna krzątanina, sfera działań podejmowanych przez zwykłych ludzi, wysiłek kobiety. Książkę Brach-Czainy nazwano "biblią feminizmu", w kręgu badań feministycznych pełniła ona rolę intelektualnego bodźca.
Książka Brach-Czainy to jedna z najważniejszych prac ostatniego półwiecza. Kongenialne połączenie filozoficznej precyzji i poetyckiego słowa. Intelektualnej nośności i literackiego uniwersalizmu. Arcydzieło. (Grażyna Borkowska)
Jolanta Brach-Czaina - profesor uniwersytecki, autorka i współautorka wielu książek z estetyki, filozofii, sztuki, kultury i antropologii.
- Jolanta Brach-Czaina
Szczeliny istnienia
Wydawnictwo eFKa, Kraków 1999
© Jolanta Brach-Czaina
138 x 240, 184 ss., miękka oprawa
ISBN 83-910362-1-9
