Fotografia pokazuje kulisy realizacji programu śniadaniowego z udziałem polskich kulturystek.
Zanim Ewa Meissner dołączyła do grupy fotoreporterów Napo Images, pracowała jako kuratorka wystaw i wydawczyni książek. Swoje zdjęcia pokazuje rzadko, bo skupia się na projektach długoterminowych i zaangażowanych społecznie. Artystka deklaruje, że fotografia jest dla niej czymś bardzo osobistym.
W serii, z której pochodzi powyższa fotografia, Meissner opowiada o Warszawie poprzez detale – czerwony dywan, ozdobną muchę i jaskrawe szyldy. Portretuje młodych i starych, biznesmenów i bezdomnych, punków i taksówkarzy; dokumentuje życie ulicy. O swoim spojrzeniu na stolicę pisze w tekście towarzyszącym zdjęciom:
Text
Warszawa jest niepewna siebie, agresywna, arogancka, odważna, próżna i ambitna.
Swoją serię o Warszawie Meissner buduje od 2008 roku. Zdjęcie z ulicy Marszałkowskiej powstało latem 2009 roku. Fotografka pokazuje zaplecze telewizyjnego show, które wykorzystuje miasto jako część swojej scenografii. Prezenter i kulturystka grają w tej scenie główne role; choć stoją obok siebie, to wydają się dla siebie obcy. Kobieta w centrum zastygła w niemal rzeźbiarskiej pozie, co w zestawieniu z kokieteryjnym spojrzeniem mężczyzny potęguje wrażenie sztuczności sytuacji.
Meissner swoją fotografią odczarowuje świat mass mediów, zdradzając jego kulisy i pokazując, jak wygląda produkcja obrazów do telewizji śniadaniowej. Guy Debord, który w "Społeczeństwie spektaklu" stworzył wizję wspólnoty rządzonej przez obrazy, pisał:
Text
(Widz) im więcej kontempluje, tym mniej żyje; im silniej utożsamia się z oficjalnymi obrazami szczęścia, tym gorzej rozumie swoje życie i pragnienia.
Format wyświetlania obrazka
standardowy (864px desktop)
Tekst jest częścią serii "Metafory niepodległości w fotografii".
Z okazji stulecia odzyskania przez Polskę niepodległości wybraliśmy fotografie, które pozwalają lepiej zrozumieć wczoraj i dziś. Sto zdjęć i znacznie więcej historii. Dowiedz się więcej.
