Andrzej Panufnik, jeden z najwybitniejszych polskich kompozytorów XX wieku, opuścił swój rodzinny kraj w 1954 roku.
Na ponad dwadzieścia lat jego nazwisko komunistyczne władze wykreśliły z programów koncertowych, festiwali, audycji radiowych. Zapis cenzury został odwołany w roku 1977, ale kompozytor przyjechał do Polski po raz pierwszy dopiero w 1990 roku na na zaproszenie Festiwalu "Warszawska Jesień". Wykonano wówczas jedenaście utworów Panufnika, w tym trzy - SYMFONIĘ NR 10 (1988), poemat HARMONY (1989) oraz KONCERT SKRZYPCOWY (1971) - pod jego batutą. SYMFONIA NR 10, napisana przez 74-letniego kompozytora, znalazła się na niniejszej płycie wraz z jego ostatnim utworem, KONCERTEM WIOLONCZELOWYM i bodaj napopularniejszym dziełem Andrzeja Panufnika - SINFONIA SACRA z roku 1963. Te trzy utwory dają dobre wyobrażenie na temat indywidualnego stylu kompozytora, który cechuje dbałość o logikę konstrukcji formalnej. SINFONIA SACRA wszakże dowodzi, że ów "konstruktywizm" nie oznacza braku emocji. Dramatyzm tego dzieła jest wręcz niezwykły.
Andrzej Panufnik, "Sinfonia sacra", "Symfonia nr 10", "Koncert wiolonczelowy". Andrzej Bauer wiolonczela, Orkiestra Symfoniczna Filharmonii Narodowej, dyr. Kazimierz Kord. CD Accord 2001 - ACD 072-2, DDD 55'35''.
|
Polskie Centrum Informacji Muzycznej
Związek Kompozytorów Polskich
wrzesień 2002
|
|
