Ruszył nowy portal o polskich tańcach
Od salonowego gawotu i dworskiej pawany aż po swojskiego oberka i dostojnego poloneza. Historię polskich tańców tradycyjnych, dawnych i narodowych przypomina nowe kulturalne miejsce w sieci.
Bogate treści i multimedia uruchomionego przez Instytut Muzyki i Tańca popularnonaukowego portalu www.tance.edu.pl, uzupełniają szczegółowe polskie i angielskie opisy, słownik wyjaśniajacy choreograficzne pojęcia, bibliografia, fotografie, archiwalia, materiały muzyczne i filmowe, a także internetowe lekcje tańca, dziękim którym można przećwiczyć kroki i figury m.in. polonezów, mazurków czy oberków. To dobry adres w sieci nie tylko dla choreologów, ale też przede wszystkim dla amatorów tańca, pedagogów i pasjonatów tradycji w dawnej i współczesnej polskiej kulturze. Pierwszą odsłoną projektu jest podzielona na dwie kategorie baza wiedzy o tańcach tradycyjnych: stylizowanych i niestylizowanych. Skąd taki podział? Dr Robert Dul tłumaczy:
"W pierwszej grupie znajdą się zarówno tańce bliskie najdawniejszym tradycjom, wykonywane przez najstarszych tancerzy, jak i te oderwane od dawnego kontekstu i przeniesione na scenę lub wplecione w widowiska. W miarę dostępności źródeł chcemy pokazać jak najwięcej tańców tradycyjnych tańczonych bez popisów i choreograficznych „poprawek”, w formach już niemal reliktowych, które obecnie są rzadkością na polskiej wsi. Większość tańców, z którymi możemy się dziś zetknąć, to prezentacje zespołowe, sceniczne, przygotowywane zarówno na wsi jak i w mieście, które w mniejszym lub większym stopniu przekształcają symboliczne znaczenie i czasem formę tańca na potrzeby sceny. Również one stanowią wartościowy materiał pozwalający na poznanie specyfiki poszczególnych form tanecznych."
Ciekawym odkyciem jest słownik tańców tradycyjnych wyjaśniający i porządkujący taneczną wiedzę, przydatny na każdym poziomie zaawansowania. Oprócz swojsko brzmiących terminów, takich jak hołubiec, krzesanie czy tupanie, znajdziemy w nim także nieco bardziej egzotyczne przykłady. Czy wiecie, że szkroboki to spotykane w śląskich tańcach niskie podskoki, bukanie to odmiana kulawego kroku występującego w tańcach warmińskich, a cupkanie to charakterystyczne dla Podhala lekkie przytupy w miejscu wykonywane na zakończenie tańca? W zakładce"Tańców dawnych" znajdziemy natomiast formy taneczne z okresu od XV do XVIII wieku, znane z traktatów i zapisów, będących podstawą ich współczesnej rekonstrukcji.
"Wiele form tanecznych, z którymi spotykamy się w literaturze etnograficznej i historycznej, nie przetrwała do naszych czasów w formach żywych, które były związane z dawnymi obrzędami i regionalnymi zwyczajami. Niektóre z tańców powszechnie uważanych za polskie pochodzą z innych kultur i zostały zaadaptowane do miejscowych tradycji i mód. Część tańców znamy jedynie z nazw i opisów, czasem jednak na tyle szczegółowych, że w wielu regionach podjęto trud ich rekonstrukcji, i w tej formie są one dziś prezentowane, głównie na scenie. Są także takie tańce, które powstały na przestrzeni ostatnich stu lat lub zostały przerobione współcześnie z form tradycyjnych na formy bardziej atrakcyjne scenicznie lub nadające się na potańcówkę. Przypisanie prezentującego taniec materiału filmowego do konkretnej kategorii (np. opracowanej czy nieopracowanej, tańca w parach lub korowodach), jest czasami decyzją subiektywną, pokazującą nieoczywistość podziałów wyznaczonych w ten sposób." - czytamy na portalu.
Projekt powstał z okazji Roku Kolberga i dzięki wsparciu Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego.
źródła: materiały prasowe, www.tance.edu.pl, oprac. AL