W trakcie okupacji brała udział w działalności konspiracyjnej, będąc m.in. sekretarą Związku Syndykalistów Polskich i współpracując przy tworzeniu podziemnych pism. Została ranna w powstaniu warszawskim. Po wojnie kontynuowała działalność publicystyczną i literacką, publikując między innymi osadzoną w przededniu zakończenia konfliktu zbrojnego miniaturę dramatyczną "Wielki dzień" na łamach "Świetlicy Krakowskiej" (1946), zbiór dramatów "Dokąd człowieku" (1981), powieść o życiu Tadeusza Kościuszki "Skazany na wielkość" (1968) czy książkę "Po omacku"(1978). W rękopisach pozostają między innymi dramaty "Kłębek" i "Człowiek z kraju" oraz utwory prozatorskie "Siedem skór" i "Wilczy ogród".
Od 1945 roku działała w Polskiej Partii Robotniczej (od 1948 roku PZPR), przez krótki czas redagowała także związany z tą frakcją dziennik "Naprzód", w 1966 roku wystąpiła jednak z partii w proteście przeciwko usunięciu z niej Leszka Kołakowskiego. Od 1932 roku była żoną swojego krajana Józefa Grabowskiego, historyka sztuki, twórcy Państwowego Instytutu Badania Sztuki Ludowej i kustosza Muzeum Etnograficznego w Warszawie.
Zmarła w stolicy w 1986 roku, a jej ciało spoczęło w rodzinnym grobie obok córki Bożeny i męża zmarłych kolejno w 1961 i 1977 roku (Bożena Grabowska zmarła w wieku 27 lat na nieuleczalną chorobę nerek). Po śmierci autorki "Sprawiedliwości" Józef Hen wspominał ją jako pełną wiary w swój talent i środowiskową estymę, a zarazem zapału do pracy na rzecz wspólnoty:
Nie miałem do niej sił. Zdarzyło się, że przerywałem niegrzecznie rozmowę – wciąż o tym samym, o jej pozycji literackiej, w którą wierzyła niezachwianie. (Ale czy ona jedna?) [...] Marcelina była niewierząca. Stała twardo po stronie lewicy. Mówiła do mnie per "wy". "Walczyła" – chciała naprawić świat, stosunki międzyludzkie, związek literatów.
Źródła: baza bibliograficzna Instytutu Badań Literackich, O. Ciwkacz, "Kobiety w życiu kulturalno-literackim Stanisławowa okresu międzywojennego"; M. Kotowski, biogram Marceliny Grabowskiej (materiały dotyczące kobiet należących do Związku Syndykalistów Polskich). encyklopediateatru.pl.