Z lat pięćdziesiątych pochodzi tajemnicze dzieło nieznanego artysty – portret Bolesława Bieruta zbudowany ze słów Konstytucji PRL z 1952 roku. Jest to dzieło oficjalnej propagandy, jednakże formalnie wyjątkowe – nawiązujące do siedemnastowiecznej tradycji poezji wizualnej oraz do awangardowej typografii z początków XX wieku. Terror czasów stalinowskich obecny jest w pracy Roberta Kuśmirowskiego – dziele zamówionym specjalnie dla Centrum Dialogu Przełomy. Zaaranżowany przez artystę "Pokój straceń" nie jest jednak odtworzeniem konkretnej historycznej przestrzeni, a raczej metaforą grozy wszystkich dwudziestowiecznych totalitaryzmów.
Czas "małej stabilizacji" ilustruje pochodzący z 1965 roku obraz Edwarda Dwurnika "Świnoujście". Następująca później epoka Edwarda Gierka pozostawiła w pamięci Polaków ambiwalentny ślad; stosunkowa poprawa jakości życia kontrastowała z brakiem wolności, izolacją od świata i zakłamaniem bezwzględnej cenzury politycznej. Na wystawie zobaczymy między innymi dokumentację niezależnej akcji artystycznej "Europa" zrealizowanej przez grupę Akademia Ruchu w 1976 roku. W happeningu został wykorzystany poemat o tym samym tytule poety Anatola Sterna z 1929 roku. W kontekście narastającego społecznego niezadowolenia, strajków robotniczych 1976 roku, słowa tego komunizującego poety nabierają nowego znaczenia. Z kolei dzisiejszy, ironiczny komentarz owych czasów znajdziemy w brawurowo wykonanej rzeźbie Tomasza Mroza zatytułowanej "Chcesz cukierka – idź do Gierka".
Do czasów stanu wojennego nawiązuje militarna rzeźba Wojciecha Zasadniego, a następujący po nim okres marazmu stanowił inspirację dla realizacji artystycznej "Blokowisko", na którą składa się mural wykonany przez Grzegorza Hańderka oraz esej dźwiękowy Michała Libery. Takie przestrzenie – szare blokowiska – można znaleźć w wielu częściach świata. "Przyszłość nie jest już tym, czym kiedyś była", to neon Huberta Czerepoka zainspirowany książką "Przyszłości wyobrażone" Richarda Barbrooka. Tytułowe zdanie pracy może odnosić się do 1989 roku – najważniejszego momentu dziejowego we współczesnej historii Polski. Daty, z którą wiązano olbrzymie oczekiwania i nadzieje na lepsze jutro.
Multimedialna stała wystawa w Centrum ma opowiadać o przełomowych momentach w latach 1939-1989. Nazistowski Szczecin, czas wielkich wędrówek ludów po II wojnie światowej, polonizacja Pomorza Zachodniego, stalinizm, okres wyczekiwania na zamiany, wreszcie przełomy 1970/71, 1980/81, 1988/89 – to główne wątki ekspozycji.