Content anchor

Międzynarodowy Festiwal Muzyki Współczesnej "Warszawska Jesień"

Gdzie: 

Rynek Starego Miasta 27
Warszawa, Polska

Brak przypisanych miejsc.

Międzynarodowy Festiwal Muzyki Współczesnej "Warszawska Jesień" to największy w Polsce festiwal o randze międzynarodowej poświęcony muzyce współczesnej. Przez wiele lat był również jedynym tego typu festiwalem w środkowej i wschodniej Europie. Powstał w 1956 roku z inicjatywy dwóch kompozytorów - Tadeusza Bairda i Kazimierza Serockiego, a do życia został powołany przez Zarząd Główny Związku Kompozytorów Polskich. Odbywa się corocznie (z dwoma wyjątkami) w drugiej połowie września i trwa dziewięć dni.

Pierwsze lata festiwalu - do końca lat 80. - były okresem szczególnej jego świetności. Od początku istnienia ustaliły się jego założenia programowe. Głównym celem festiwalu było (i jest) prezentowanie nowej muzyki światowej i polskiej. Przyświeca mu również idea ochrony rozwoju muzyki polskiej. Ma on formułę otwartą i stara się przedstawiać wielość tendencji obecnych w muzyce. W pierwszych latach istnienia ideą festiwalu było w szczególności przeciwstawienie się ideologii socrealizmu: "Warszawska Jesień" umożliwiała swobodę wypowiedzi twórczej oraz kontakt z nowymi trendami w sztuce. Podczas koncertów wykonywane były dzieła Arnolda Schönberga, Albana Berga, Antona Weberna, Edgara Varese'a oraz Beli Bartóka i Igora Strawińskiego, a także ówczesnych awangardystów - Pierre'a Bouleza, Luigiego Nona, Brunona Maderny i Johna Cage'a.

Od początku istnienia festiwalu ustalił się jego modernistyczny image - muzyka o zachowawczym charakterze stanowi niewielką część programu. Większość wypełniają utwory nowoczesne: od dźwiękowego radykalizmu wywodzącego się z tradycji webernowskiej, poprzez nurty odwołujące się do muzyki przeszłości lub kultur tradycyjnych, aż po audio-art, czy instalacje dźwiękowe. Na koncerty festiwalowe zawsze przyjeżdżało wiele osób - kompozytorów, wykonawców i muzykologów - z całej Polski i Europy. Nie dziwi zatem fakt, że festiwal szybko zyskał światowy rozgłos i status jednego z najważniejszych wydarzeń muzycznych.

Obecnie "Warszawska Jesień" nadal postrzegana jest jako festiwal twórczy, z olbrzymim dorobkiem i prestiżem. Współpracują z nią liczne polskie instytucje kulturalne (Filharmonia Narodowa, Polskie Radio, Telewizja Polska, Teatr Wielki - Opera Narodowa, Instytut Adama Mickiewicza), ambasady, instytuty kultury i fundacje. Nad programem festiwalu corocznie pracuje Komisja Repertuarowa, powoływana przez Zarząd Główny Związku Kompozytorów Polskich. Każdej edycji festiwalu towarzyszy obszerna książka programowa, która stanowi cenne źródło informacji o polskiej i światowej muzyce współczesnej. Podobne zadanie spełnia "Kronika dźwiękowa" - komplet nagrań wydawanych po każdym festiwalu (od 1999 roku ukazuje się na płytach kompaktowych). Do niedawna obejmowała ona tylko muzykę polską, ale od 2000 roku rozszerzona została także na muzykę światową.

W ostatnich latach koncerty "warszawsko-jesienne" odbywają się także - oprócz tradycyjnych sal koncertowych (Filharmonia Narodowa, Uniwersytet Muzyczny Fryderyka Chopina, teatry) - w halach sportowych, na piętrach starych fabryk, w przestrzeniach nowej architektury, w klubach. Muzyce coraz częściej towarzyszy warstwa elektroakustyczna, a jej wykonania wymagają złożonych systemów dystrybucji dźwięku, stąd twórcy traktują przestrzenność jako istotny współczynnik formy, wprowadzają projekcje wideo, stosują nowe technologie.

Polskie Centrum Informacji Muzycznej, Związek Kompozytorów Polskich, styczeń 2002, aktualizacja: Anna Iwanicka-Nijakowska, grudzień 2010.


Rynek Starego Miasta 27
00-272 Warszawa
Tel: (+48 22) 635 91 38
Tel/Fax: (+48 22) 831 06 07
WWW: www.warsaw-autumn.art.pl
Email: [email protected]

Bieżące wydarzenia

Facebook Twitter Reddit Share

Podobał Ci się nasz artykuł? English newsletter here

Zapisz się na newsletter

  • 0 subscribers
  • Zgodnie z ustawą z dnia 29 sierpnia 1997r. o ochronie danych osobowych (tekst jedn. Dz. U. z 2002r. nr 101, poz.926)wyrażam zgodę na przetwarzanie moich danych osobowych przez Instytut Adama Mickiewicza (IAM) z siedzibą w Warszawie (00-560), przy ul. Mokotowskiej 25. Podanie danych jest dobrowolne. Użytkownikom przysługuje prawo dostępu do swoich danych i ich poprawiania.

  • Email Marketingby GetResponse
Zobacz także:
Iwan Wyrypajew podczas próby w Teatrze Studio w Warszawie, 2013, fot. Adam Lach/Napo Images/Forum

Kto rzucił wyzwanie teatralnej rutynie, a kto mierzył się z legendą "Dziadów"? W Culture.pl przypominamy sylwetki zagranicznych reżyserów i ich ważnych polskich realizacji. Czytaj dalej about: Od Wyrypajewa do Wilsona - zagraniczni reżyserzy na polskich scenach

Wojciech Młynarski, "Od oddechu do oddechu"

Obszerny wybór wierszy i piosenek Wojciecha Młynarskiego "Od oddechu do oddechu" daje wyobrażenie o skali i mocy jego pióra. Większość tych tekstów znamy z perfekcyjnej interpretacji samego autora, jednak dopiero w skupionym czytaniu ujawniają swoje nieprzeciętne walory literackie. Czytaj dalej about: Wojciech Młynarski, "Od oddechu do oddechu"

Piotr Orzechowski, fot. Adam Golec

Piotr Orzechowski, pianista znany pod pseudonimem Pianohooligan, opowiada o elektrycznym fortepianie Rhodesa, z którym wystąpi na Festiwalu Prawykonań w Katowicach, o ''Dziadach'' Mickiewicza (i Orzechowskiego) i o miejscu, w którym znajduje się jazz w XXI wieku. Czytaj dalej about: Piotr Orzechowski: Muzyka nas interpretuje [WYWIAD]

Grafika promująca wydarzenie "Wystawiajmy się!", fot. IAM

Instytut Adama Mickiewicza ogłasza otwarty nabór dla projektantów do projektu "Wystawiajmy się!". Zgłoszenia można wysyłać do dnia 7 kwietnia 2017. Czytaj dalej about: "Wystawiajmy się!" 2017

"Nibyland", fot. Adam Lach/NAPO Images, dzięki uprzejmości fotografa

"Nibyland" to nieco baśniowa opowieść o życiu mieszkańców Wrześni. Ekspresyjnym czarno-białym fotografiom Adama Lacha towarzyszą poezje 12-letniej Nadii Smolarkiewicz. Czytaj dalej about: Adam Lach, "Nibyland"

Artur Grottger, "Żałobne wieści”"z cyklu "Polonia",  1863, kredka na kartonie, fot. domena publiczna

Pięć płaczących kobiet, ranny powstaniec styczniowy i chłopiec. W szlacheckim dworku rozgrywa się kameralna scena współtworząca – wraz z pozostałymi dziewięcioma kartonami cyklu Polonia (1863) – wizję powstania styczniowego utrwaloną w twórczości Artura Grottgera. Czytaj dalej about: Artur Grottger, "Żałobne wieści" z cyklu "Polonia"

Scena z przedstawienia "Dulcynea" w reżyserii Adama Frankiewicza, fot. Bogumił Gudalewski

- My, lalkarze wciąż staramy się łamać stereotyp, że nasz teatr dedykowany jest dla widzów niedorosłych - mówi Jacek Malinowski, dyrektor Białostockiego Teatru Lalek. W Culture.pl zapraszamy na multimedialny spacer po labiryncie lalek. Każda jest wyjątkowa i każda ma swoją historię. Czytaj dalej about: W labiryncie lalek: multimedialny spacer po Białostockim Teatrze Lalek