Content anchor

Centrum Sztuki Współczesnej "Łaźnia"

Gdzie: 

Jaskółcza 1
Gdańsk, Polska

Przeczytaj w innym języku
Polski
CSW Łaźnia, fot. materiały prasowe
Brak przypisanych miejsc.

Centrum Sztuki Współczesnej "Łaźnia" to jedna z pierwszych publicznych instytucji kultury utworzona w Polsce po przełomie 1989 roku. 

Została zainicjowana przez miejscowe środowisko niezależnych artystów, które sprzeciwiało się tradycyjnemu pojmowaniu sztuki. Jedyną szansą na pełną realizację swoich projektów było dla nich stworzenie własnej przestrzeni artystycznej – wolnej od cenzury, uprzedzeń, stereotypów i zahamowań. Stary i zniszczony budynek dawnej łaźni miejskiej na ulicy Jaskółczej, oddany do użytku w 1908 roku, okazał się miejscem wprost stworzonym dla sztuki. Dzięki oddolnej inicjatywie artystów w 1998 roku, uchwałą Rady Miasta Gdańska, została powołana miejska instytucja kultury.

CSW "Łaźnia" za główny cel stawia sobie prezentację i upowszechnianie uniwersalnych wartości sztuki współczesnej poprzez ukazywanie najnowszych zjawisk w sztuce w procesie ich przemian, reagowanie na aktualne zjawiska kulturalno-cywilizacyjne oraz działalność edukacyjną polegającą na  organizacji wystaw, wymiany artystycznej, nowatorskich programów edukacyjnych, konferencji naukowych, wykładów, koncertów i pokazów filmowych.

CSW "Łaźnia" organizuje liczne koncerty, prezentacje filmowe, spotkania oraz panele dyskusyjne. Ze względu na duże zapotrzebowanie na tego typu przedsięwzięcia, w 2012 roku powstała placówka w Nowym Porcie – Centrum Edukacji Artystycznej "Łaźnia 2". Dwie placówki tworzą zintegrowaną w swoich działaniach przestrzeń artystyczną rozciągającą się od Dolnego Miasta aż do Nowego Portu. 

15gru'12
15gru'12
 
CSW "Łaźnia" i CEA "Łaźnia 2" to o wiele więcej niż zwykłe centra sztuki współczesnej. Placówki na Dolnym Mieście oraz w Nowym Porcie pełnią ważne funkcje artystyczne i kulturotwórcze w skali całego kraju oraz rewitalizacyjne i edukacyjne w przestrzeni zaniedbanych dzielnic Gdańska. 


Tel: (58) 320 29 76, 305 40 50
WWW: www.laznia.pl
Email: [email protected]

Centrum Edukacji Artystycznej Łaźnia 2
ul. Strajku Dokerów 5, Gdańsk - Nowy Port

 

Bieżące wydarzenia

Podobał Ci się nasz artykuł? English newsletter here

Zapisz się na newsletter

  • 0 subscribers
  • Zgodnie z ustawą z dnia 29 sierpnia 1997r. o ochronie danych osobowych (tekst jedn. Dz. U. z 2002r. nr 101, poz.926)wyrażam zgodę na przetwarzanie moich danych osobowych przez Instytut Adama Mickiewicza (IAM) z siedzibą w Warszawie (00-560), przy ul. Mokotowskiej 25. Podanie danych jest dobrowolne. Użytkownikom przysługuje prawo dostępu do swoich danych i ich poprawiania.

  • Email Marketingby GetResponse
Zobacz także:
Budynek Liberty Corner na ul. Mysiej 2, na miejscu rozebranego budynku cenzury - Urzędu Kontroli Publikacji i Widowisk, fot. Wojciech Kryński/FORUM

"Prawo o cenzurze nie jest prawem, tylko środkiem policyjnym. I jest to zły środek policyjny, bo nie osiąga tego, co zamierzono, a osiąga to, czego nie zamierzono" [Karol Marks, 1842]. Wiek później nasze władze, z marksistowskim podglebiem, miały urząd, który równie "nieprawomyślnego" stwierdzenia nie dopuściłby do druku. Czytaj dalej about: Cenzura a kultura

Wojciech Nowicki, "Zofia Rydet. Zapis socjologiczny 1978-1990", okładka

Album "Zofia Rydet. Zapis socjologiczny 1978-1990" to efekt karkołomnej próby syntezy dwunastu lat pracy pierwszej damy polskiej fotografii dokumentalnej w jednym woluminie. Wojciech Nowicki, który podjął się tego zadania z ponad 20 tys. negatywów wybrał dwieście kadrów, ułożył je w określonym porządku i opatrzył wstępem. Czytaj dalej about: Wojciech Nowicki, "Zofia Rydet. Zapis socjologiczny 1978-1990"

Nikogo chyba nie trzeba przekonywać, że obowiązująca w PRL cenzura była zaprzeczeniem przyrodzonej każdemu obywatelowi swobody wypowiedzi. W pierwszej linii walki z tą instytucją byli, oczywiście, ludzie kultury. Literaci, filmowcy, artyści teatru, plastycy podejmowali z nią swoistą grę. Czytaj dalej about: Gra twórców z cenzurą

"Wodiczko. Socjoestetyka" okładka, wyd. Krytyka Polityczna

"Wodiczko. Socjoestetyka" czyli wywiad - rzeka przeprowadzona przez Adama Ostolskiego jest dla Wodiczki okazją do opowiedzenia cudzych historii. Artysta używa tego medium, by "wświetlić" w nie historie emigrantów, ofiar wojen, wykluczonych, kobiet, wreszcie własne losy. Czytaj dalej about: Krzysztof Wodiczko, Adam Ostolski, "Wodiczko. Socjoestetyka"

Gramofon model Junior, Emil Berliner, 1903 (kolekcja Jerzego Gogacza, Warszawa), fot. Muzeum POLIN/mat. promocyjne

Żydowskie stulecie na szelaku i winylu, historia polskiej piosenki oraz pierwsze nowoczesne reinterpretacje tradycji klezmerskiej z Jarosławem Besterem. O tym przeczytacie na Culture.pl z okazji nowej wystawy czasowej w Muzeum POLIN, którą można oglądać do 29 maja. Czytaj dalej about: Polsko-żydowskie związki muzyczne (obok nowej wystawy w POLIN)

Jarosław Bester, fot. dzieki uprzejmości muzyka

Rozmowa z Jarosławem Besterem, założycielem Cracow Klezmer Band (od 2007 roku Bester Quartet) – jednego z zespołów, który zwiastował falę nowej muzyki żydowskiej w Polsce. Czytaj dalej about: Bester: Jak wyglądałaby muzyka klezmerska, gdyby nie było Zagłady? [WYWIAD]

Płyta Syrena Record w kopercie z reklamą Juliusza Feigenbauma, przed 1914 (kolekcja Tomasza Lerskiego), fot. Muzeum POLIN

Wystawa ''Szafa grająca! Żydowskie stulecie na szelaku i winylu. Historie z Polski'' pokazywana w Muzeum Polin opowiada nie tylko historię początków fonografii. Przypomina także, że płyta gramofonowa jest bardzo ważnym źródłem historycznym – nie tylko dla melomanów i badaczy muzyki. Czytaj dalej about: ''Szafa grająca! Żydowskie stulecie na szelaku i winylu. Historie z Polski''