Pretekstem do realizacji tego wydarzenia jest przypadająca w kwietniu tego roku 80. rocznica wybuchu powstania w getcie warszawskim. Jednak główną ideą – osadzenie tych obchodów w kontekście globalnym, co ma ogromne znaczenie w obliczu aktualnych konfliktów zbrojnych i wobec potrzeby mówienia o pokoju na świecie.
Język, którym chcemy się posługiwać to zrozumiały dla wszystkich język tańca, dlatego do realizacji spektaklu mającego uczcić tak ważne chwile, zaproszono dwóch światowej sławy choreografów, którzy stworzyli unikatowy, dwuczęściowy wieczór baletowy.
Jacek Przybyłowicz to wybitny polski choreograf tańca współczesnego. Współpracuje z licznymi teatrami tańca, teatrami operowymi i muzycznymi w Polsce i Europie. Zrealizował ponad 20 spektakli m.in. dla Polskiego Baletu Narodowego, Polskiego Teatru Tańca, Opery Wrocławskiej, Teatru Wielkiego w Poznaniu i w Łodzi, współpracował także z zespołami takimi jak Dantzaz Kompainia w San Sebastián, Beijing Dance LDTX w Pekinie, Prague Chamber Ballet, Balet Teatru Narodowego w Brnie czy TanzKompanie Giessen. Z kolei Itzik Galili to izraelsko-holenderski choreograf, jeden z najwybitniejszych twórców tańca współczesnego swojego pokolenia. Jego prace znajdują się w repertuarze wielu najważniejszych światowych zespołów, w tym Stuttgart Ballet, Ballets de Monte Carlo, Batsheva Dance Company, Nederlands Dans Theater II, Les Grands Ballets Canadiens, Royal Finnish Ballet, Royal Winnipeg Ballet, Rambert Dance Company i Dutch National Ballet.
Idea spektaklu Jacka Przybyłowicza – "Der Moment" – nawiązuje do gazety ukazującej się w Europie Środkowej od 1910 roku i będącej kroniką społeczności żydowskiej mieszkającej w Polsce. Jednym z autorów był Szmuel Szajnkinder, późniejszy twórca Archiwum Ringelbluma – świadectwa Zagłady. Praca "Until.With / Out.Enough" to dzieło choreograficzne, które Itzik Galili stworzył w roku 2015 do utworu "Quasi Una Fantasia" Henryka Mikołaja Góreckiego, którego 90. rocznicę urodzin obchodzimy w tym roku. Praca Itzika Galili eksploruje koncepcję zamkniętej przestrzeni, która istnieje w naszych umysłach, czym w wymiarze dramaturgicznym i duchowym nawiązuje do idei projektu.
