"Polska na moich fotografiach nie jawi się jako kraina wspaniałości i szczęścia. Nie jest też obszarem beznadziei i marazmu. Polska, jaką opisuję, mimo że pełna słabości i niedoskonałości, kipi od pasji, ciepła i specyficznego humoru" – pisze Forecki we wstępie do swojego albumu "I Love Poland" (ZPAF OW, 2009).
Nie interesują go "wielkie tematy" czy polityka. Koncentrując się na życiu codziennym, tworzy osobiste świadectwo epoki (m.in. "Nowe religie w Polsce – wyznawcy Kryszny" (1995), "Nowy, wspaniały świat" (2001), "Barwy władzy" (2005), "Poza Rajem" (2006)). Oprócz poszczególnych serii Forecki tworzy od 1989 roku monumentalny cykl "Okruchy dnia".
Po 2000 roku jego fotografie stają się jeszcze bardziej krytyczne i ironiczne. Doceniona przez krytyków seria zdjęć "Blue Box, czyli opowieść o nowej Polsce" (2003–2007) to autorski komentarz do procesu przejmowania przez ludzi zachodnich wzorców zachowań po wejściu Polski do Unii Europejskiej. Tytułowy blue box odnosi się do techniki obróbki obrazu, polegającej na filmowaniu aktorów na niebieskim tle po to, żeby w ostatecznym montażu błękit zastąpić dowolnie wybraną rzeczywistością – wnętrzem, pejzażem. Zdjęcia zostały wykonane na filmie do robienia przezroczy przy świetle sztucznym, a osoby na pierwszym planie oświetlone lampą błyskową z filtrem żółtym, co sprawiło, że zgodnie z wolą autora ludzie wyszli naturalnie, a tło pozostało niebieskie.
