Doktor sztuk muzycznych, multiinstrumentalistka, wokalistka, kompozytorka i pedagog. Założycielka zespołów Raga Sangit, Zespół Polski, San-Nin Trio i Arcus Poloniae. Uczestniczyła w rekonstrukcji suki biłgorajskiej i fideli płockiej. Adiunkt Akademii Muzycznej w Krakowie oraz dyrektor artystyczny międzynarodowego festiwalu Skrzyżowanie Kultur.
Od wiolonczeli do sarangi
Urodziła się 26 czerwca 1961 roku w Warszawie. Od siódmego roku życia uczyła się gry na wiolonczeli, w 1992 roku została absolwentką Akademii Muzycznej w Warszawie w klasie tego instrumentu. Od 1984 roku prowadzi studia nad technikami gry na instrumentach muzycznych Azji i Europy, podróżując do Indii, Chin, Korei, Japonii i na Bliski Wschód. Jak mówi sama Pomianowska, zdobyte w polskich szkołach muzycznych umiejętności – szereg technik związanych z koncentracją podczas gry na instrumencie smyczkowym, czy też umiejętność systematycznego ćwiczenia – miały wielki wpływ na jej późniejsze doświadczenia z instrumentami spoza klasycznej tradycji europejskiej.
W średniej szkole muzycznej trafiłam na koncert do warszawskiego klubu Remont, gdzie występował Pandit Ram Narayana, który jest mistrzem gry na indyjskim sarangi. Pierwsze moje wrażenie było takie, że wyszedł na scenę jakiś pan z Indii, z dziwnym instrumentem wiolonczelo-podobnym. W tle ktoś grał na tabli (zestaw dwóch bębnów) i ktoś jeszcze na lutni długoszyjkowej – tampura, która pełni w Indiach rodzaju kadzidła muzycznego. Nie rozumiałam wtedy na czym kto gra i czemu to tak dziwnie brzmi, natomiast poczułam się jakby ktoś dał mi się napić czystej źródlanej wody. Strasznie mnie pociągała taka ekspresja w muzyce.
Po koncercie postanowiła wyjechać do Indii, gdzie uczyła się gry od mistrzów hindustańskiej muzyki (muzyki z Północy Indii – przyp. fl). Jej pierwszym nauczycielem był Ustada Sabri Khan, później brała lekcję od Pandit Ram Narayana, muzyka odpowiedzialnego za renesans sarangi, jako instrumentu solowego. Sarangi to instrument zbudowany z trzech głównych strun (z kozich jelit) oraz kilkudziesięciu burdonowych strun stalowych. Stworzyła pierwszy w Polsce zespół muzyki indyjskiej Raga Sangit.
Suka biłgorajska i fidel płocka
W 1994 r. wspólnie z prof. Ewą Dahlig i lutnikiem Andrzejem Kuczkowskim zrekonstruowali dwa zaginione staropolskie instrumenty smyczkowe: sukę biłgorajskiej i fidelę płocką. Rekonstruując technikę gry na tych instrumentach, bazowała na swoich bogatych doświadczeniach w uprawianiu muzyki na fidelach azjatyckich. W grudniu 2014 wraz z prof. Ewą Dahlig wydała publikację pt. "Fidele kolanowe. (Re)konstrukcja". W rozmowie z Dominiką Węcławek Pomianowska opowiadała:
W XVI wieku odnosił się do nich na przykład Martin Agricola. Pisał, że te dziwne instrumenty, na których gra się techniką paznokciową, były właściwe dla wschodniej części Europy i zachwycano się nimi. Dziś, kiedy sporo się wydobywa i rekonstruuje, są na najwyższej półce z ciekawostkami. Nie o samą rekonstrukcję zresztą chodzi, ale o tworzenie na nowo. Nikt mi bowiem nie powie ze stuprocentową pewnością, jak w tamtych czasach grano – mamy inne struny, inne drewno, inne powietrze, inne oczekiwania ludzi.
Zespół Polski
W 1995 roku Pomianowska założyła Zespół Polski, koncentrujący się na prezentacji muzyki ludowej Mazowsza oraz jej związków z muzyką wielkich kompozytorów polskich, w tym Fryderyka Chopina, między innymi nagrywając album ''U źródeł muzyki Chopina'' (2010), na którym jego muzyka została przetworzona na ludowe instrumenty. Zespół koncertował na całym świecie. Podczas pięcioletniego pobytu w Japonii (1997-2002) artystka prezentowała w największych salach koncertowych polską muzykę ludową i klasyczną. Zrekonstruowane instrumenty oraz mazowieckie pieśni i melodie wielokrotnie prezentowane były nawet na dworze cesarskim Japonii, a Pomianowska współpracowała ze światowej sławy wiolonczelistą Yo Yo Ma.
Łączenie kultur
Od 2011 roku tworzy również unikatowe programy muzyczne wraz z muzykami arabskimi i pakistańskimi organizując i międzykulturowe projekty muzyczne w Azji i Afryce. W 2012 roku wydała w Pakistanie nagraną wraz z muzykami pakistańskimi płytę CD ''Poland-Pakistan. Sound from two continents'' oraz DVD nagrane z artystami arabskimi i wydane w Tunezji: ''Rawabit-Więzy''. W 2015 miała miejsce premiera albumu "Warszawa-Dakar", nagranego wspólnie z muzykami z Senegalu.
Praca pedagogiczna i naukowa
W 2010 roku Pomianowska stworzyła scenariusz artystyczny do wystawy pod tytułem ''Zakochany Chopin, czyli inspiracje mazowieckie'' organizowanej przez Państwowe Muzeum Etnograficzne w Warszawie. Wystawa jest obecnie ekspozycja stałą. W maju 2010 uzyskała stopień doktora sztuk muzycznych na Akademii Muzycznej w Krakowie za pracę pt. ''Rekonstrukcja techniki wykonawczej na historycznych (polskich) fidelach kolanowych a nowe wartości sonorystyczne''. Od października 2010 roku prowadzi na Akademii Muzycznej w Krakowie na Wydziale Instrumentalnym autorską specjalność studiów ''Fidele kolanowe'', gdzie naucza gry na suce biłgorajskiej oraz fideli płockiej. To zaczątek pierwszego w Polsce wydziału muzyki ludowej i etnicznej na Akademii Muzycznej.
Odznaczenia i nagrody
Rok 2011 obfitował w wyrazy uznania dla działalności Marii Pomianowskiej. W lutym została wyróżniona ''Paszportem Chopina'' za wybitny wkład w obchody roku chopinowskiego, w szczególności za projekt ''Chopin na 5 kontynentach'' (album o tym samym tytule został wydany w 2010 roku). Kilka miesięcy później Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego odznaczył ją medalem ''Zasłużony Kulturze Gloria Artis''. Pod koniec roku została laureatką XII edycji konkursu ''Nagroda Marszałka Województwa Mazowieckiego'' za wybitne zasługi dla kultury polskiej na Mazowszu, zaś Prezydent nadał jej Srebrny Krzyż Zasługi. W 2012 została laureatką konkursu Kobieta Sukcesu Mazowsza, otrzymała też medal Zasłużony dla miasta Mława. W 2016 otrzymała Nagrodę Marszałka Województwa Lubelskiego. W 2023 wyróżniona Nagrodą Mediów Publicznych w kategorii Muzyka.
Źródła: http://www.pomianowska.art.pl, Kultura Online, Gadki z Chatki, T-mobile Music, opr.fl; aktualizacja: marzec 2019, MG.
