Maria Jeglińska-Adamczewska - Życie i twórczość | Artysta

Projektantka, kuratorka, założycielka Office for Design & Research oraz współzałożycielka marki GestGest. Jej projekty odznaczają się prostotą, a zarazem dużą podatnością na zmienność funkcji i konfiguracji elementów składowych.

Zdjęcie nagłówka

Tytuł w nagłówku

Maria Jeglińska-Adamczewska

Szerokość zdjęcia

mały obrazek

Podpis obrazka (umieszczony pod zdjęciem)

Maria Jeglińska-Adamczewska, fot. Kasia Bobula

Urodziła się w 1983 roku w Fontainebleau we Francji, w wieku ośmiu lat wraz z rodziną wróciła do Polski. Studiowała wzornictwo w ÉSAD de Reims we Francji, następnie w 2007 roku ukończyła wzornictwo przemysłowe w prestiżowej szwajcarskiej ECAL. Po studiach odbywała staże u sław światowego designu w paryskiej Galerie kreo, u Konstantina Grcica w Monachium oraz u Alexandra Taylora w Londynie. Pierwsze własne próby projektowe od razu przyniosły jej uznanie. W 2007 roku uzyskała stypendium przyznawane przez Fundację IKEA, a w styczniu 2008 roku magazyn „Wallpaper” umieścił ją w rankingu najbardziej obiecujących młodych talentów.

Następnym krokiem było założenie własnego biura projektowego Office for Design & Research w Londynie, jednak kryzys w branży zmusił ją w 2012 roku do przeniesienia go do Polski. Powrót do kraju i działanie na stale rozwijającym się rynku Jeglińska-Adamczewska uważa za jedną ze swoich najlepszych decyzji. Obecnie jej firma zajmuje się projektami z zakresu wzornictwa przemysłowego, projektowaniem wystaw, kuratorstwem i kierownictwem kreatywnym, a także projektami badawczymi w dziedzinie wzornictwa.

W 2025 roku wraz z mężem Marcinem Adamczewskim założyła markę GestGest, której inauguracja miała miejsce na targach Matter and Shape w Paryżu. Jak mówi Jeglińska-Adamczewska, „GestGest jest o ekspresji przedmiotów, czy to siedzenia, czy małej rzeźby; chodzi o radość życia – efekt współgrania przedmiotów w określonym kontekście”. Na początek w kolekcji znalazły się cztery kategorie przedmiotów: wazon, wieszaki, krzesła, stoliki. Obok spełniania swoich podstawowych funkcji stają się w pomieszczeniach autonomicznymi rzeźbami – w końcu w domowej przestrzeni nawet częściej patrzymy na przedmioty, niż z nich korzystamy. Twórcy postawili na lekkie i zabawne formy, które mają sprawiać przyjemność w ich codziennym użytkowaniu.

Format wyświetlania obrazka

standardowy (864px desktop)

Maria Jeglińska-Adamczewska, GestGest, „Visage Vase”, fot. Robert Świerczyński

Obrazek

gestgest_maria-jeglinska-adamczewska_visage-vase_2024_robert-swierczynski_01lr.jpg

Jeglińska-Adamczewska brała udział w najważniejszych międzynarodowych wystawach i targach designu, takich jak Salone del Mobile w Mediolanie, London Design Festival czy Biennale Designu w St. Etienne. Współpracowała między innymi z 1882 Ltd., Ligne Roset, Kvadrat, Actus, Vitra, Aprile, Kristoff Wałbrzych, London Design Biennale, Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie, Łódź Design Festival czy Instytutem Adama Mickiewicza.

Ponadto Jeglińska-Adamczewska znaczną część swojej aktywności poświęca pracy konceptualno-badawczej: w think tanku W.I.R.E. z siedzibą w Zurychu, we współzałożonym przez siebie w 2010 roku EESTT (Eastern European Study Think Tank) oraz – przede wszystkim – w prowadzonym przez siebie Office for Design & Research.

Jej twórczość obejmuje różnorodne gatunki wzornictwa: od drobnych przedmiotów codziennego użytku, przez meble, po aranżacje wnętrz. Główną cechą wszystkich projektów jest funkcjonalność pojmowana jako podatność na zmiany dyktowane wygodą czy nawykami użytkownika. Przedmioty i przestrzenie Jeglińskiej-Adamczewskiej dają się dowolnie modyfikować, przemontowywać i wykorzystywać w rozmaity sposób. W wywiadzie dla portalu Design Alive zaznaczała:

Text

Rozumiem projektowanie jako analizę zagadnienia. Interesuje mnie wybór nie tyle materiału, ile właściwego podejścia, narzędzi, metodologii pracy. To nie znaczy, że wszystko potrafię zrobić, ale analityczny sposób myślenia wokół projektu pomaga mi i pozwala zrozumieć wiele aspektów.

Maria Jeglińska - wybrane prace [galeria]

Styl wyświetlania galerii

wyświetl slajdy

Projektuje tak, że przeznaczenie przedmiotu nie zawsze jest na pierwszy rzut oka oczywiste. Na przykład wazon Visage marki GestGest z 2025 roku w przestrzeni wygląda jak szklana rzeźba, a niewielkie szafki na kółkach Space/Object z 2008 roku to struktury, które mogą służyć jako mebel, pełnić funkcję schowka lub miejsca pracy, a jednocześnie odpowiednio rozmieszczone w mieszkaniu wydzielają przestrzeń jak parawan. Ponadto szafki te są lekkie, więc łatwe do przesuwania, mobilne dzięki kółkom, a ich ścianki otwierają się ze wszystkich stron.

Co również charakterystyczne, obiekty Jeglińskiej-Adamczewskiej umieszczone w jakiejkolwiek przestrzeni nie dominują jej, nie są głównymi punktami, na których zatrzymuje się wzrok. Ich wizualna transparentność stanowi wyznacznik funkcjonalności. Jak projektantka sama podkreśla, tworzy przedmioty użytkowe, których nie nazwałaby dziełami sztuki.

Zgodnie z tymi zasadami projektuje między innymi meble, oświetlenie i drobne przedmioty użytkowe, jak na przykład wazony czy szklanki. ASH z 2012 roku to jej seria trzech obiektów z surowego drewna – rezultat prób stworzenia lampy wręcz pozbawionej formy. „Chciałam osiągnąć redukcję do najbardziej podstawowych kształtów, by wyeksponować fakturę i naturalne linie drewna” – mówiła. Efektem były lampy-rzeźby o obłym kształcie przypominającym kapelusz grzyba.

Format wyświetlania obrazka

standardowy (864px desktop)

Maria Jeglińska-Adamczewska, GestGest, „Portare Side Tables”, 2024, fot. Robert Świerczyński

Obrazek

gestgest_maria-jeglinska-adamczewska_portare-side-tables_2024_robert-swierczynski_02lr_01292fdf-a5f2-4a31-8ceb-220f3d7b3463.jpg

Lekkością, prostotą i łatwym przystosowaniem do rożnych funkcji i potrzeb odznaczają się stoliki Circles (2012) – stalowe, niewielkich rozmiarów, z wyjmowanym blatem (projekt dyplomowy projektantki, a wdrożony do produkcji przez francuską firmę Ligne Roset), stoliki Portare marki GestGest (2025) z misami u dołu podstawy, siedziska Goodie (2012) z czterech walcowatych modułów oraz lampy Maré (2010) – rodzaj porcelanowej podstawy, na której można zamontować wszelkie rodzaje żarówek typu E27 (wszystkie wyprodukowane przez Ligne Roset). Oryginalne rozwiązanie uchwytu szklanki Jeglińska-Adamczewska pokazała w serii Tiecup (2010, produkcja: DesignMarketo). Uszy uzyskała z kawałka plastikowej taśmy z zaciskami, owiniętej wokół naczynia. Swego rodzaju „towarzyskim produktem ubocznym” tej serii jest szklanka Maurizio (2011) – portret Maurizia Stocchetto, właściciela Baru Basso w Mediolanie (z domniemanie najlepszymi drinkami w mieście).

W zestawie porcelany Nathalie & George dla firmy Kristoff Jeglińska-Adamczewska grała z kontrastem. Zestawiając ze sobą dwa odważne wzory: czarno-białe pasy i kropki ze szmaragdowymi kreskami i krętymi liniami, uzyskała zaskakująco harmonijny efekt. W skład zestawu wchodziły czajnik, filiżanka z podstawką, talerze, cukiernica, pojemnik na śmietankę do kawy, miska i podstawka do jajek.

Projekt krzesła Mała czarna z 2014 roku to zarówno zabawa z przeszłością, jak i próba jej przedefiniowania i przetłumaczenia na współczesność. Projektantkę zainspirowały polskie kawiarnie z połowy XX wieku z ich charakterystycznym wystrojem, lekkimi meblami, często wykonanymi z drutu. Biorąc je za punkt wyjścia, odwoływała się również do polskiej szkoły plakatu z jej charakterystycznymi śmiałymi kreskami. Te inspiracje przetwarzała na projekt zgrabnego niebieskiego krzesła, którego oparcie i siedzisko ułożyła w śmiałe zawijasy, przypominające te z plakatów Młodożeńca.

Video embed

Polscy Designerzy - Maria Jeglińska

W 2016 z kolei przygotowała kolekcję Hotel Essentials dla warszawskiego hotelu Autor Rooms Hotel. To zestaw ośmiu przedmiotów wykonanych z drewna, szkła i miedzi, połączonych w minimalistyczne kompozycje. Bezpretensjonalną szklaną karafkę kontrastuje z grubą drewnianą tacą, taflę ściennego lustra zamyka z kolei w dwóch drewnianych uchwytach, których kształt powtarza półka pod nimi. Z kolei trzy stojące lustra, których fantazyjnie przycięte tafle umieszcza na drewnianych klockach oprócz ściśle funkcjonalnej strony mają także niemal rzeźbiarski charakter.

Choć przedmioty Jeglińskiej-Adamczewskiej ujmują prostotą, proces ich projektowania jest bardzo rozbudowany. Kluczową rolę odgrywa w nim rysunek. Jak tłumaczy artystka w odautorskim komentarzu, jej sposób pracy to „myślenie przez rysowanie” (thinking through drawing):

Text

Niektórzy używają rąk, by wytwarzać obiekty. Ja używam dłoni, by rysować, szkicować i pracować nad ideami pojawiającymi się w mojej głowie. Kilka odręcznych linii może ponieść mnie dużo dalej niż cokolwiek wytworzonego mechanicznie. Moje myślenie intuicyjnie podąża za rysunkiem. [...] To jak ćwiczenie przez muzyka nowego utworu. Tylko przez powtarzanie pewnych ruchów można rozwinąć ideę i przetransponować ją na inne media. Dla mnie rysowanie to proces kluczowy dla zrozumienia i uchwycenia istoty obiektu.

Rysowanie chroni ją także przed artystycznymi mieliznami:

Text

Zawsze obawiam się, że wpadnę w pułapkę powtarzania. Wiem, że projekt jest na dobrej drodze, gdy widzę, że mój sposób rysowania jest inny niż poprzednim razem. Wtedy mam pewność, że projekt jest dobry. To bywa bolesny proces: trzeba odejść od tego, co znajome i wyruszyć na nieznane terytorium.

Format wyświetlania obrazka

standardowy (864px desktop)

Maria Jeglińska-Adamczewska, GestGest, „Cabana Armchair”, fot. Robert Świerczyński

Obrazek

gestgest_maria-jeglinska-adamczewska_cabana-armchair_2024_robert-swierczynski_01lr.jpg

Swoją twórczość traktuje zatem jako ciągły dialog między formą dwu- i trójwymiarową. Jej wczesne projekty miały charakter bardzo rysunkowy. Zestaw pięciu talerzy CMYKG (2007) powtarzał popularny XIX-wieczny motyw zdobniczy stosowany przez manufakturę Bernardaud, ale zinterpretowany w czterech barwach farb drukarskich (CMYK – cyjan, magenta, żółty i czarny) oraz dodatkowo w kolorze złotym (G).

Drogę prowadzącą do gotowego przedmiotu, od idei i szkicu do realizacji, Jeglińska-Adamczewska przedstawiła także w książce The Lift & The Space/Object (2010) przygotowanej wspólnie z Olivierem Lebrunem i prezentowanej m.in. w czasie London Design Week. To rodzaj dokumentacji w postaci szkiców, rysunków, zdjęć, modeli, które poprzedzały realizację dwóch projektów artystki: Lift (2010) oraz Space/Object (2008).

Jeglińska-Adamczewska zajmuje się również aranżowaniem przestrzeni wystawienniczych – jako kuratorka i projektantka. Podczas London Design Festival w 2012 roku wraz z Livią Lauber przygotowała projekt Wonder Cabinets of Europe, w którym uczestniczyło osiem pracowni designu z pięciu europejskich miast. W tym samym roku była kuratorką jednej z wystaw Łódź Design Festival zatytułowanej Punkty widzenia, punkty siedzenia. W niezwykle syntetyczny, a zarazem klarowny wizualnie sposób zestawiła 16 par obiektów, by pokazać drogi, jakimi podążają współcześni designerzy. Każdemu siedzisku przyporządkowała przedmiot odzwierciedlający tę samą ideę projektową, np.: digitalizację produkcji, lokalną specyfikę itd.

W 2011 roku wraz z Janem Strumiłło wygrała konkurs na projekt wnętrz tymczasowej siedziby Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie. W tym duecie przygotowali w maju 2012 roku aranżację wystawy polskiej ilustracji O-kupować. Jasne, rozświetlone wnętrza hali Soho Factory w Warszawie przedzielili strukturą przypominającą labirynt.

Video embed

DISNEYMOTIONLAND (FILM)

Efektem różnorodnych poszukiwań artystki był także film wideo Disneymotionland nakręcony w Disneylandzie pod Paryżem, przygotowany specjalnie na wystawę La Ville Mobile podczas Biennale Designu w St. Etienne w 2010 roku. W tej nastrojowej pracy Jeglińska-Adamczewska zestawiła elementy baśniowego świata w kształcie różnorodnych środków transportu (statki, samochody, roller-coastery), którym towarzyszy muzyka skomponowana przez Marcina Maseckiego.

Jeglińska-Adamczewska kilkukrotnie uzyskała wyróżnienie Must Have na Łódź Design Festival (2014, 2019, 2021). W 2016 roku była współkuratorką i projektantką polskiego pawilonu na London Design Biennale. W latach 2018–2020 pełniła rolę dyrektorki kreatywnej na targach Arena Design w Poznaniu.

Wybrane wystawy:

2020 – Connected, Design Museum, Wielka Brytania
2020 – L’été à Hyeres, Villa Noailles, Francja
2019 – Social Seating, Fiskars Village Biennale, Finlandia
2019 – In Circulation, Portable Walls, IMM Budapest, Węgry
2018 – Between Area and Space, 28th International Biennal of Graphic Design Brno, Czechy
2018 – Is Coral a colour?, Superstudio, Praga, Czechy
2018 – Typecasting by Vitra, Milan Design Week, Włochy
2017 – My Canvas by Kvadrat, London Design Festival, Wielka Brytania
2017 – Arrêt sur Image, Design Parade Hyeres, Villa Noailles, Francja
2017 – Breakfast Pavilion, A+A Gallery, Wenecja, Włochy
2016 – Cadavre Exquis: an Anatomy of Utopia, London Design Biennale, Wielka Brytania
2014 – Future Stars?, Aram Gallery, Londyn, Wielka Brytania
2013 – Wonder Cabinets of Europe in America, ICFF, New York, USA
2010 – La Ville Mobile, St Etienne Design Biennale, Francja

Autorka: Paulina Kucharska, luty 2013. Aktualizacja AM, lipiec 2016, AJ, sierpień 2025

W tekście wykorzystano fragmenty rozmów z Marią Jeglińską-Adamczewską opublikowanych na stronach www.designalive.pl i www.futu.pl.