Wacław Szpakowski (1883–1973) stworzył własną ideę abstrakcyjnego rysunku, opracowywaną najpierw w szkicownikach, a następnie systematyczne rozwijaną. Pracował w całkowitej izolacji, bez kontaktu z aktualną sztuką swojej epoki, lecz jego twórczość jest w pełni modernistyczna – co widoczne jest w dążeniu do znalezienia możliwie najprostszych form dla wyrażenia elementarnego porządku wszechświata. Zasady konstrukcji jego prac zbliżają je do badań naukowych w ich formalnym rygorze i systematycznym charakterze.
Nazywając swe dzieła "rysunkami pomysłów liniowych", Szpakowski tworzył symetryczne wzory ciągłej linii geometrycznej, o niezmiennej grubości 1 mm i wzajemnej odległości odcinków 4 mm. Linia zawsze zaczyna się przy lewej krawędzi strony, a kończy przy prawej. Zupełna prostota środków wyrazu oraz możliwość rozszyfrowania sensu jego rysunków poprzez odtworzenie procesu ich tworzenia to dwie zasadnicze właściwości prac Szpakowskiego, które odróżniają je od dekoracyjnego ornamentu. Przypominające elektryczne obwody lub cyfrowo generowane wykresy, motywy rysunków Szpakowskiego przywołują na myśl nowe technologie produkcji obrazu.
Nowojorska wystawa stanowi kontynuację realizowanych w ostatnich latach przez Ośrodek Kultury i Sztuki we Wrocławiu działań, mających na celu ugruntowanie trwałego, niezwykle istotnego miejsca Wacława Szpakowskiego w historii sztuki współczesnej oraz poszerzenia obrazu jego twórczości. Kolejne odsłony przygotowanej przez OKiS ekspozycji, będą miały miejsce m.in. w Krakowie, Budapeszcie, Rydze i Bydgoszczy.
Kuratorami wystawy są Masha Chlenova i Anya Komar. Za współpracę kuratorską odpowiada Łukasz Kujawski.
Źródło: http://www.okis.pl, materiały własne; opr. AJS; 13.01.2017